WERKELIJKE OORZAKEN VAN DE CENSUUR

   Het is op uitdrukkelijk verlangen van de kerkeraad van Urk, dat de lezers van „De Waarheidsvriend" over deze zaak nauwkeurig zullen worden ingelicht.
   Het slot toch van een schrijven van de kerkeraad aan de evangelisatie van 4 Maart j.l. luidde letterlijk aldus :
   Wij zouden het in u waarderen, wanneer u deze dingen, dus de werkelijke oorzaken van censuur en op de opheffing daarvan, naar waarheid zoudt willen melden aan de Waarheidsvriend.
   Het bestuur van de evangelisatie heeft mij de stukken toegezonden, opdat die door mij zouden worden ingezien.
   De kerkeraad van Urk heeft er inderdaad recht op, dat deze zaak dan ook „naar waarheid" zal worden belicht.
   Het is ons echter niet mogelijk om het volle licht op deze kwestie te laten schijnen, omdat ze ons nog niet voor honderd procent duidelijk is.
   Het is de lezers van De Waarheidsvriend bekend, dat de bestuursleden van de evangelisatie op G.G. onder censuur werden gesteld.
   In een schrijven van de kerkeraad aan deze bestuursleden staat letterlijk het volgende : „U kunt u natuurlijk richten tot de commissie voor geschillen. Wij zijn daarvoor niet bevreesd. Voor u vrezen we wel, dat u geen gelijk zult krijgen, omdat - de „rechten" waarover u schrijft, alleen maar bestaan in uwe verbeelding".
   „Wat een onderzoek betreft naar oorzaak en ontstaan van de evangelisatie, wat schieten we hier eigenlijk mee op ? Wij zouden u al aanstonds kunnen wijzen op een onjuistheid in uw schrijven, dat er een groep lidmaten zou zijn verwijderd. Er is niemand verwijderd. Wel hebben enige functionarissen zelf bedankt voor hun functie uit eigen beweging. Maar om al deze dingen uit het verleden op te halen heeft o.i. geen zin. Wij moeten in liefde en vergevensgezindheid, met de bede, dat God ons moge vergeven, elkander de hand reiken. Eerst dan kan er sprake zijn van Avondmaal vieren, maar dan gezamelijk".
   „Zolang dat niet het geval is, behoort u tot degenen „die" volgens het formulier „tweedracht, secten en muiterij in kerken en wereldlijke regeeringen begeren aan te richten. Deze zullen zich, zolang zij in zulke zonden blijven, van deze spijze (welke Christus alleen voor Zijn gelovigen verordineerd heeft) onthouden, opdat hun gericht en verdoemenis niet des te zwaarder worde".
   Zie hier de letterlijke weergave van het schrijven aan de bestuursleden van de evangelisatie.
   De bestuursleden van de evangelisatie zijn van deze censuur in hoger beroep gegaan. De provinciale Kerkvisitatoren hebben zich toen met deze zaak bemoeid.
   4 Maart j.l. ontvingen de bestuursleden een schrijven, waarin onder meer het volgende door de kerkeraad werd naar voren gebracht : „Het was onze bedoeling om u het avondmaal te ontzeggen, niet omdat gij vaart onder de vlag van de Geref, Bond ; want als gij werkelijk die richting waart toegedaan, zou het niet in ons zijn opgekomen, u onder censuur te stellen. Wij hebben respect voor iedere eerlijke overtuiging. Het ging er om, dat gij in onenigheid leeft met de mensen, die naar de kerk gaan. Ons dacht, ons schrijven van 1 Dec. 1951 was in deze duidelijk genoeg".
   „Nu hadden we hoop, dat de samenspreking met de provinciale kerkvisitatoren zou leiden tot verzoening. Om daaraan geen enkele hinderpaal in de weg te leggen hebben we in ons schrijven van 24-2-'52 de censuur opgeheven".
   Tot zover dit schrijven. Het heeft mij zeer verheugd, dat de kerkeraad van Urk deze censuur heeft opgeheven.
   Een ding is mij echter niet duidelijk. De mannen van de evangelisatie werden 1 Dec. 1951 gecensureerd, omdat ze als gereformeerde bonders secten en muiterij in kerkelijke regeringen aanrichtten.
   In het schrijven van 4 Maart wordt echter een heel ander motief naar voren gebracht. Nu heet het, dat ze in onenigheid leven met de mensen, die naar de kerk gaan.
   Het is wel een zeer vreemde figuur. De censuur wegens het veroorzaken van secte en muiterij wordt opgeheven, maar een nieuwe beschuldiging wordt naar voren gebracht, n.I. dat ze in onenigheid leven met de mensen, die naar de kerk gaan.
   Nu is alleen op Urk nog de doopkwestie overgebleven.
   De mensen van de evangelisatie krijgengeen consent om hun kinderen elders te latendopen. Ook hiervan gingen de ouders in hoger beroep. De Prov. Commissie voor de behandeling van bezwaren en geschillen voor Overijssel besliste, dat de kerkeraad terecht deze toestemming niet heeft verleend. Wel was echter de commissie van oordeel „dat — afgezien van de formele juistheid van het standpunt van de kerkeraad — het zeer wenselijk is, dat de kerkeraad (zeker nu in deze eerstetijd na de invoering van de nieuwe kerkorde) een soepeler en tegemoetkomender houding aanneemt, in welke zin door de commissie ook aan de kerkeraad is geadviseerd".
   Ik kan niet anders dan de uitspraak van de commissie voor Overijssel ten volle eerbiedigen.
   Of de kerkeraad aan die ernstige raad gehoor zal geven, moet worden afgewacht. Ik blijf dit hopen.
  Dan zouden tenminste de drie punten, waardoor het evangelisatievraagstuk zou kunnen worden toegespitst, van de baan zijn, ook al blijven we dan nog met algemene moeilijk­heden zitten.
 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen