DE STRIJDENDE KERK
Gods kerk — strijdende kerk. Als we in gedachten het spoor van Gods kerk door de eeuwen heen volgen, dan bemerken we, dat het een spoor is dat loopt door donkere diepten van vervolgingen, langs brandstapels en door arena's. Telkens weer wordt het in haar geschiedenis bevestigd dat de Waarheid vele bestrijders heeft en dat waar God Zijn kerk bouwt, de satan zijn kapel er naast sticht.
Gods kerk kent de strijd naar buiten. Wat heeft ze niet te kampen gehad onder het Oude Verbond met het telkens weer opdringend heidendom. Getrouwe God — zo moest er vaak geklaagd worden — de heidenen zijn gekomen en hebben stout Uw erfdeel ingenomen.
En onder het Nieuwe Verbond was daar ook telkens weer de strijd. We denken o.a. aan het Romeinse keizerrijk, met name aan keizer Nero met zijn wrede christenvervolging.
Maar de strijd van Gods kerk ging niet alleen naar buiten, doch niet minder was het een inwendige strijd. Zoals de satan in het paradijs getracht heeft — en het is hem helaas gelukt —, tegenover Gods Waarheid zijn leugen te stellen en ingang te doen vinden, zo heeft hij telkens weer, ook in Gods kerk, de leugen ingedragen onder een schijn van waarheid.
Leugen in onwaarachtigheid, maar ze kleedt zich altijd in het gewaad der waarheid. Daarom juist is ze zo gevaarlijk, zo ondermijnend, vooral waar het de geestelijke dingen betreft.
Steeds weer zien we in de historie der kerk hoe nu vanaf deze kansel, dan vanaf die katheder een leugen- en dwaalleer verbreid wordt.
Steeds weer ontmoeten we in de kerk — en het is het werk van satan — de onwaarachtigheid. Van buiten de witgepleisterde graven gelijk, doch van binnen vol dorre doodsbeenderen. Dan ontmoeten we het Farizeïsme. Een vrome tong, maar een onbekeerd, eigengerechtigd hart.
En laten we ook niet vergeten de opkomst van het pausdom, dat het algenoegzame offer van Christus heeft verduisterd door misoffer en het aanroepen van heiligen en haar Mariatheologie.
Wat al dwaal- en leugenleer is er door Gods kerk heengegaan tot op vandaag toe : Remonstrantisme, Modernisme, Barthianisme, enz. En bij dit alles baant zich een stroom van een weg door de kerk. Terwijl degenen, die overeenkomstig de eis des Heeren willen blijven vragen naar de oude paden en wensen te leven in overeenstemming met de belijdenisgeschriften onzer kerk, smalend te horen krijgen, dat ze aan belijdeniskramp lijden.
Zo stond en zo staat de kerk; alle tijden door in de branding. Het is een wonder, dal er nog een kerk is. Ze heeft iets weg van de brandende braambos. Ondanks alles, niet verteerd. Ondanks alle aanvallen van satan niet ten onder gegaan. Omdat God in haar midden is. Omdat Christus gezegd heeft: „Ik ben met ulieden, alle de dagen, tot aan de voleinding der wereld".
God zorgt voor de geestelijke strijd. God stelt telkens weer vijandschap, zodat er geen vrede gevonden wordt bij onschriftuurlijke leringen en practijken of bij dorre rechtzinnigheid. En door de ontaarding van de officiële kerk, wordt vaak in de harten van velen het verlangen naar reformatie geboren.
Zo zien we het ook in de kerkgeschiedenis. Reeds lang vóór de reformatie een feit was, waren er reformatorische ritselingen te bespeuren. Lezen we b.v. niet, dat in het begin van de 9e eeuw een bisschop van Turijn uit de kerken zijner parochie alle beelden liet verwijderen?
Ook in de 2e en 3e eeuw was er een geweldige innerlijke strijd voor de zuiverheid der belijdenis.
God stoot telkens weer mannen uit, toortsdragers, en verwekt in hun harten de geestdrift om in de kracht des Heeren de strijd te aanvaarden. We denken aan een Augustinus, Luther, Calvijn en zovele anderen.
Ze hadden het waarlijk niet gemakkelijk. Toen Luther b.v. naar de Rijksdag te Worms geroepen werd, hebben zijn vrienden getracht hem daarvan te weerhouden. Doch Luther zeide: „Wat mij betreft, ik zal gaan, en als ik er niet gezond kan komen, zal ik mij er ziek heen laten dragen. Want ik mag er niet aan twijfelen, dat God me roept. En wanneer ze me, wat waarschijnlijk is, grijpen — want ze zullen me wel niet roepen om. zich door mij te laten onderwijzen — dan moeten we de zaak aan God overlaten. Die de drie jongelingen in de vurige oven van de koning van Babel behoedde Ge kunt alles van mij verwachten, maar niet, dat ik zal vluchten of herroepen ; vluchten zal ik niet, herroepen nog veel minder. Daartoe sterke mij de Heere Jezus".
En toen Luther de Rijksdag binnen ging, klopte de commandant van de wacht hem op de schouder en zei: „Monnikje, monnikje, gij gaat nu een stap doen, die ik en menig overste in onze moeilijkste veldslag, niet gedaan hebben".
Ja, de voormannen in de geestelijke strijd der kerk, hadden het niet gemakkelijk. Maar door Gods genade waren ze getrouw.
Tot die getrouwheid wekten ze ook hun geestverwanten in de strijd op. Zoals eens Calvijn deed op de avond van de dag, waarop de arts Pointet om des geloofs wille verbrand werd. Dezelfde avond sprak Calvijn in een geheime vergadering tot de daar bijeengekomen christenen over de tekst: „Wees getrouw tot de dood".
Een geheime vergadering vanwege de vervolgingen, de prediker een opgejaagd hert, de hoorders eveneens in doodsgevaar vanwege het geloof, en dan, terwijl de saamvergaderden als het ware de vlammen van de brandstapel nog hoorden knetteren, waarop die dag een medebroeder zijn geloof met de dood had bezegeld, — werd voor hen Gods Woord ontvouwd naar aanleiding van de tekst, die als een bazuinstoot weerklonk: Wees getrouw tot de dood.
Dat is toch wel iets anders, dan op een vredige Zondagmorgen of - avond rustig in een kerkgebouw een preek te beluisteren.
Nogmaals, de voormannen in de geestelijke strijd hadden het niet gemakkelijk. Maar evenmin degenen, die hen volgden.
Maar onder dit alles was er de blijdschap van het levend geloof. Was er de kracht dèr godzaligheid. Was er gemeenschapsoefening met de God van hun leven. Wiens kracht in hun zwakheid volbracht werd.
(Wordt vervolgd).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 maart 1952
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 maart 1952
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's