De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

DE STRIJDENDE KERK

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

DE STRIJDENDE KERK

5 minuten leestijd

Het was ook in een tijd van geestelijke strijd dat onze belijdenisgeschriften, neen, niet gemaakt, maar we mogen wel zeggen, geboren werden. Ze vertolken op onovertrefbare wijze het levend geloof van de kerk der reformatie.
   Een der onderdelen van de wapenrusting Gods is het schild des geloofs.
   Welnu, onze belijdenisgeschriften die we als vruchten des geloofs van Gods kerk mogen en moeten beschouwen, onze belijdenisgeschriften zijn als een schild voor de kerk. Wanneer de kerk dat schild in het geloof mag opheffen, dan zal ze bewaard worden voor afval en voor ondermijning der fundamenten. Dan zal ze door Gods genade zijn een pilaar en vastigheid der Waarheid.
   Maar wanneer dat schild niet meer gehanteerd wordt, doch ongebruikt terzijde wordt gelegd; wanneer men gaat doen alsof men als kerk nog opnieuw naar de Waarheid moet gaan zoeken ondanks dat ons voorgeslacht zulk een schone erfenis heeft nagelaten •— dan ervaart de kerk en onze dagen geven daarvan helaas een droevig beeld, dat de doorbraak van de vijand niet meer tegen te houden is. Omdat men het schild niet gebruikt. Dan komt de wereld en de anti-christelijke geest in de kerk. Allerlei wind van leer gaat er binnen de kerkmuren waaien.
   Het is ons allen bekend, hoe men in de strijd spreekt van strategische punten. Zolang men die in handen heeft, staan de zaken er nog hoopvol voor, maar zo die verloren gaan of wanneer men blind is voor de grote waarde van die strategische punten, zodat men ze niet eens verdedigt, dan heeft de vijand de overhand. Zo heeft ook de kerk haar strategische punten. Wanneer ze daar blind voor is en ze niet zorgvuldig bewaart en verdedigt, dan is het ergste te vrezen.
   Deze strategische punten zijn o.a. de zuivere bediening des Woords en der Sacramenten en de schriftuurlijke tucht.
   Helaas moet geconstateerd worden dat tegenwoordig de kerk de strijd naar andere fronten heeft verlegd, ten koste van de strategische punten. De kerk is op vele fronten in volle actie en ze gebruikt geheel nieuwe wapenen in de strijd, zoals uitgebreide liturgie, oecumenische diensten, film, toneel, volksdans, teveel om op te noemen. Maar men bekommert zich nagenoeg niet om het zuiver houden der beginselen; Inplaats van over het smalle pad gaat men over een wereldgelijkvormige. brede weg.
   Tegenover dit verlaten van de oude paden, hebben allen die nog overeenkomstig Schrift en belijdenis wensen te leven, de strijd aan te binden. Het is geen gemakkelijke strijd. Zij die deze strijd strij'den worden immers beschouwd te behoren tot een secte die overal tegengesproken wordt, evenals in Paulus' dagen. Laat ons dit echter niet ontmoedigen, doch laat ons, gedachtig aan het Woord des Heeren : ,,Bewaar het pand u toebetrouwd''. God bidden om geloofskracht in de geestelijke strijd. Om dan ziende op het gebod en blind voor de uitkomst, te doen wat onze hand vindt om te doen.
   Dan zullen we ons aan de strijd niet kunnen onttrekken. Wanneer we ons wel zouden onttrekken, dan zou dit een verzaken zijn van onze roeping en een verloochening van de Schriftuurlijke beginselen. Daarvoor beware ons de Heere.
   Strijd te moeten aanbinden en telkens weer critiek te laten horen in verband met zoveel dat indruist tegen de inzettingen des Heeren en de heiligheid van Zijn Huis, is geen aangenaam werk. Ge verliest er vrienden door, ge wordt er door miskend, enz. enz. Maar indien de strijd mag geschieden in oprechtheid des harten, dan kan er toch niettegenstaande dit alles vrede en gemoedsrust gesmaakt worden. Want dan geldt ook hiervoor de belofte dat al deze arbeid, dat al deze strijd niet ijdel zal zijn in de Heere.
   We hebben getrouw te zijn in de geestelijke strijd. Ook op het kerkelijk terrein. Het zal gaan door eer en oneer, door goed gerucht en kwaad gerucht. Als het echter mag gaan onder de goedkeuring Gods, dan zal Hij ons Schild zijn. Temidden van de strijd zal het dan telkens weer gaan lichten en de ervaring van de psalmdichter de onze worden :
   Want God, de Heer', zo goed, zo mild. Is 't allen tijd een Zon en.Schild, Hij zal genaad' en ere geven.
   Gods kerk een strijdende kerk. Gods kerk gewikkeld in de geestelijke strijd. 
Doch, Gods kerk is niet een massa. Ze is een samenvergadering van enkelingen, die wanneer het wel is samenverbonden zijn door de Geest des geloofs. Zal nu de geestelijke strijd der keik waarlijk die naam mogen dragen — want niet elke strijd op kerkelijk terrein is een geestelijke strijd •— dan is het zo noodzakelijk dat die enkelingen, dat u en ik, geen vreemdelingen zijn aan de strijd des geestes.
   De anti-christ is het bij al het wereldgebeuren te doen om de kerk van Christus. Maar onder dit alles heeft iedere aparte menzenziel zijn volle en bijzondere aandacht.
   Daartegenover staat ook dat Gods Geest, Die Zijn kerk tot een strijdende kerk maakt, aparte zorg besteedt aan afzonderlijke zielen.
   Gods kerk is tot een strijdende kerk geworden, omdat Gods Geest zielen tot strijdende zielen heeft gevormd.
   Door de wederbarende werking van die Geest wordt vriendschap tot vijandschap, overeenkomstig het „Ik zal vijandschap zetten" van de Moederbelofte.
   Dan ontwaakt de geestelijke strijd in de ziel. Een strijd die het karakter draagt van zieleworsteling aan de troon der genade. Een strijd die tot inzet heeft de vergeving der zonden uit genade door het geloof in de Heere Jezus Christus.
   Tenslotte komt het tot een Jacobsworsteling : ,, Ik laat U niet gaan, tenzij Gij mij zegent." Het einde van zulk een worsteling zal steeds weer zijn : „Toen hoorde God " Zijn vrede die alle verstand te boven gaat verdrijft dan de strijd uit de ziel en het wordt ervaren wat het zeggen wil: „Welzalig hij, wiens zonden zijn vergeven".
   In de weg van de geestelijke strijd gaat het leven des geloofs zich openbaren.

(Wordt voortgezet).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 april 1952

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

DE STRIJDENDE KERK

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 april 1952

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's