EVANGELISEREN OF PREKEN IN ANDERE GEMEENTEN

   Met het woord, dat we boven dit artikel schreven, hebben we een moeilijke kwestie aangesneden. Men kan het ook noemen het preken in andere gemeenten. Dat klinkt al niet zo mooi meer als dat schone woord evangeliseren, d.w.z. het evangelie van de Heere Jezus Christus brengen.
   Ik voor mij geloof, dat evangeliseren alleen verantwoord is als er in de kerk ter plaatse niet meer wordt gepreekt naar Schrift en Belijdenis. Dat wil dus geenszins zeggen, dat al het evangeliseren in onze tijd daarmee gedekt is.
    De laatste jaren hebben we een nieuwe evangelisatievorm zich zien ontwikkelen, die niet helemaal los van de politiek is. Er zijn enige predikanten en godsdienstonderwijzers, die in sommige gemeenten om de veertien dagen tijdreden komen houden.
   Ik ken een gemeente, waar de kerkeraad de dienst des Woords naar Schrift en belijdenis behartigt. Nu vraag ik mij wel eens, af, waar sommige predikanten de vrijmoedigheid vandaan halen om in zulk een gemeente tijdreden te houden. En dat voor zover mij gebleken is niet op verzoek van de kerkeraad, maar zo maar zonder deze zelfs te moeten.
   Als onze kerk gereformeerd werd geregeerd zou dat niet ongestraft plaats vinden.
   Ik vind het dan ook bedenkelijk als deze predikanten zouden menen, dat ze tegen de predikanten van de Geref. Bond moeten gaan evangeliseren.
   Laat men toch van dit heilloze pad afgaan !
   Van kerkelijk besef in echt gereformeerde zin is bij de zodanigen geen sprake meer. Er zijn volgens hen maar enkele goede predikanten meer, maar naar welke maatstaf wordt dat beoordeeld ?
   Ik weet wel, dat er boze tongen zijn, die zeggen : „Als men er avond aan avond op uittrekt, dan valt er met spreekbeurten heel wat te verdienen".
   Foei, zegt er een tegen die boze tongen, hoe durft ge zo iets te veronderstellen ?
   Die mannen doen het alleen, omdat ze zulk een grote ijver hebben voor het Koninkrijk Gods.
   Een onderzoek zou moeten uitmaken, of deze predikanten en godsdienstonderwijzers in hunne eigene gemeenten ook zulk een bijzondere ijver aan de dag leggen.
   Als men bijna avond aan avond in andere gemeenten preekt en men zit 's middags en 's nachts tussen de wielen, dan kan er van huis- en ziekenbezoek maar weinig terecht komen.
   Deze winter las ik in een provincieblad een bericht uit een dorp :
   „Wegens te geringe belangstelling voor de Ned. Herv. catechisaties zijn deze gedurende de winter teruggebracht tot in totaal twee uur per week".
   Tot zover het bericht, hetwelk bij mijn weten nimmer in dat blad werd tegengesproken.
   Als dit bericht inderdaad waar is, dan is het wel diep treurig te noemen. Men is dan bezig in andere gemeenten te evangeliseren en men verwaarloost zijn eigen gemeente.
   Nog eens : Terug van dit heilloze pad !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen