EEN DOMINE VERTELT

XVII

   Aan dit hoofdstuk over de Voorbereiding voor het H. Avondmaal, dat enige jaren geleden geschreven werd, wil ik nog gaarne iets toevoegen.
   Wanneer ik het wèl heb, dan is het houden van Voorbereiding door de Nieuwe Kerkorde niet meer verplicht gesteld, maar facultatief. Dat wil zeggen : Men kan het doen en men kan het laten.
   Daarmee is dus de Voorbereiding door de Kerk officieel afgeschaft. Laten wij de dingen maar bij hun naam noemen.
   Wij vragen : Waar zal dat nu in de practijk op neerkomen ? Hierop, dat onze Gereformeerde Gemeenten in de Ned. Hervormde Kerk zullen voortgaan als tot dusver en de Voorbereiding blijven houden. De zogenaamde midden-orthodoxe Gemeenten evenwel zullen misschien ineens, misschien langzamerhand voor het merendeel de Voorbereiding prijsgeven en na enige jaren de herinnering er van niet eens meer bewaren.
   Ook in dit verschijnsel zie ik een langzaam verder wegglijden op het hellend vlak. Men houdt niet meer van strakke, preciese lijnen. De lijnen zijn stippels geworden en deze lossen zich tenslotte in wazige verten geheel op.
   Het Heilig Sacrament wordt in plaats van het Woord meer en meer centraal gesteld. De Avondmaalstafel is de grote verenigings- en verzoeningstafel, niet zozeer van mensen, die elkander ook wat te vergeven hadden, maar die daar samen nieuw belijden willen ja, wat eigenlijk ? Willen zij hun verzoening met God door en in Christus beleven ? Zo ja, dan zou ik met hen willen aanzitten. Maar zo niet, wat is het dan ? Een soort eenheidsdemonstratie na de een of andere plechtige kerkelijke herdenking ?
   Maar zelfs die demonstratie moet dan nog op hechte gronden gebaseerd zijn.
   Men hoort altijd weer die uitdrukking : ,,de Kerk moet tot nieuw belijden en beleven komen". Ik kan het niet helpen : die uitdrukking maakt mij kriebels. Altijd weer dat ,, belijden" inplaats van ,,belijdenis".
   ,,Belijden" kan zich iedere dag weer wat wijzigen en aanpassen aan andere omstandigheden ; de Belijdenis niet.
   Wij weten ook wel, dat men de Belijdenis onzer Kerk iedere dag weer opnieuw moet leren en beleven. Wij bedoelen geen dorre formule. Ook Simon Petrus was met éénmaal belijden niet klaar. Maar dat belijden moet dan ook niet bestaan in het zoeken van nieuwe formuleringen. Want dan zouden wij krijgen een soort modaliteitenbelijdenis en waren wij aan het ergste subjectivisme overgeleverd.
   Neen, laat óns de aloude Belijdenis der Vaderen maar ! Die biedt mij de beste Fundamenten waar ik op vertrouwen kan, en Perspectieven, waardoor de Heilige Geest mij enig inzicht en doorzicht geeft voor zover een bekrompen schepsel dat van Boven mag ontvangen.
   Of wil men zeggen, dat onze Jeugd en onze tijd aan de leer der vaderen is ontgroeid ? En er soms smalend tegenover staat ?
   Ja, en hoe komt dat ? Mede daarvan, dat sommige „middenorthodoxe" dominees zich smalend over de Belijdenisschriften uitlaten.
   Het zijn goedkope kunstjes, om de jonge mensen iii de Jeugddiensten aan het lachen te krijgen. Zoals een jeugddomine kort geleden op de kansel eens zei: ,,Ik sprak laatst een oud vrouwtje, dat zei : ,,Als de mensen de Catechismus maar beter kenden, dan zou het er in de kerk wel anders uitzien !"
   Een algemeen gelach weerklonk!
   Och ja, het is gemakkelijk om het oude af te breken, maar wat geeft men er voor inplaats ? .Men zegt wel eens : ,,Je kunt de mensen van deze tijd niet meer aankomen met de Belijdenis onzer vaderen. Dat begrijpen zij toch niet en bovendien zijn wij het er ook niet meer mee eens". (Ondanks de gemeenschap met de Belijdenis !)
   Ik denk hier aan een woord van de Heere Jezus, dat Hij gesproken heeft tot de bende, die Hem gevangen had genomen . Matth. 26 : 56a: , , Doch dit alles is geschied, opdat de Schriften der profeten zouden vervuld worden".
   Hier zou iemand misschien vragen : Wat had dat nu voor nut, om tot de helse bende van de Schriften der Profeten te spreken ? Daar wisten de meesten van hen toch zeker niets van.
   Nu, in dat geval hoorden zij er dan voor het eerst van, namelijk van de Christus der Schriften. Waar moeten wij ook in deze tijd anders heen gewezen worden dan naar het geschreven tWoord en het gezag daarvan ? Naar die Schriften, die van Hem getuigen ?
   Uw filmpjes, die 't volgens u „zo goed doen" in de kerk, kunt gij beter voor u houden.
   Ik moet eerlijk zeggen, dat het mij ontstelt en bedroeft, wanneer men nog eens naar de Radio luistert, dat men van de zogenaamde middenorthodoxie menigmaal geen woord meer hoort over het plaatsvervangend offer van Christus in de prediking.
   Is dat nu middenorthodox ? Het raakt hier de kern van het Evangelie. Wanneer dat niet meer verkondigd wordt, dat er in de werelddoodsnacht maar één middel is om behouden te worden : dat wij evenzeer de dood hebben verdiend als alle anderen : dat het Lam ook voor ons geslacht is en het bloed aan de deurposten zich moet bevinden, dat wil zeggen, dat wij ons in onze schuld alleen verlaten op Christus' Zoenoffer, en ons daarop beroepen ; wanneer dat alles verzwegen wordt, wat blijft er dan van het Evangelie nog over ?
   En dat heeft het geslacht van deze tijd nu zo brood nodig, dat hun verkondigd wordt: Het staat er met u, o mens, allesbehalve mooi voor. Gij moet sterven en hebt de dood verdiend. In Christus alleen is er behoudenis. Maar weet evenzeer, dat een mens buiten dat Christus-offer voor eeuwig verloren is.
   Daarom moet het ook aan de Tafel des Heeren gaan, n.l. om dat schuldoffer van Christus, Die in mijn dood ging. Wordt de voorbereiding overgeslagen of veronachtzaamd, dan stapt een mens hoe langer hoe lichter over deze dingen heen. Wij moeten met kracht en klem steeds weer gewezen worden op die enige Middelaar en Hogepriester onzer Belijdenis, Jezus Christus.
   Het is de roeping der Evangeliedienaren, op de Christus te wijzen. Daarvoor moeten zij tijd te kort komen. In Hem hebben zij stof genoeg en kunnen flauwe grappen wel thuis blijven.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen