TERUGBLIK OP EEN SYNODEVERGADERING

Overgenomen uit de ,,Kerkbode voor de Alblasserwaard".

   Ds. Van Galen schrijft o.a. : Ik kom tot de hoofdmoot. Het beleid van de Raad van Kerk en School. Ik ga hier heel de voorgeschiedenis niet ophalen. Maar waar het nu omgaat: het kwam in de Synode tot een uitspraak over dit beleid, zowel in 't algemeen, als in de bijzondere situatie van Hardegarijp. En bovendien tot een uitspraak over de verhouding van de Herv. Kerk tot de beide schooltypen. Ten aanzien van dat eerste. Ik schreef reeds over iemand die zich teleurgesteld voelde. Neen, dat kan ik niet zeggen. Ik had reeds begrepen dat men dit beleid zou trachten te dekken. Teleurstellend in hoge mate is voor mij de wijze waarop men dit gedaan heeft. Zie eens het blijkt achteraf dat het advies van de Raad voor Kerk en School aan de vrijzinnige Kerkeraad van Hardegarijp, die de oprichting van een christelijke school wenst te torpederen, gegeven is bij een ontstellende, ten enenmale ontoereikende kennisname van de feitelijke situatie. Ik ben hier gebonden aan geheimhouding, als lid van de commissie ad hoc, zodoende kan ik alles niet zeggen, maar ik verzeker u, dat er zo geen woord te veel staat. In feite en dat kunt u nu wel tussen de regels doorlezen heeft men heel die brief, waarvoor de Raad verantwoordelijk is, van de kerkeraad van H. laten vallen. De enige conclusie is dan dat het beleid van de Raad niet juist is geweest. Het teleurstellende voor mij is dat men echter heeft geredeneerd : de Raad heeft toch gelijk gehad om neen te zeggen tegen de stichting van een christelijke school. Doch nu op grond van geheel andere feiten, waarvan de gegevens zijn verstrekt door Christelijk Volksonderwijs. Het zou in H. slechts gaan om 12 kinderen, voor wie de ouders chr. onderwijs begeren. En de rest komt dan uit andere naburige plaatsen, resp. 13 en 14. Dan is de Kerkeraad van H. zeker bezorgd geweest voor de christelijke scholen in de omgeving. Ach kom ! Maar deze nieuwe motivering heeft de Synode overrompeld. Waarom is dit memorandum pas ter vergadering de Synodeleden ter hand gesteld ? De stemming tegen het beleid in H. was aanvankelijk niet best. De uitlating van prof. van Niftrik in de avondzitting, dat de besprekingen der Synode hem zeer •gedeprimeerd hadden, is tekenend. Over die discussies in de Synode in de pers geen woord. Wel uitvoerige resume's van redevoeringen van ds. Dijkstra en professor van Niftrik. Overigens laat ik de cijfers van C.V.O. terzijde, ze zullen wel aangevochten worden, maar ik herhaal hier wat ik ter vergadering gezegd heb : het is mij onbegrijpelijk, dat een kerk, die het apostolaat in haar banier schreef, die bij de Doop de belofte afeist dat de Ouders hun kinderen zullen onderwijzen en laten onderwijzen in de christelijke leer, ik herzeg, dat zulk een kerk mee in durft zeggen tegen Ouders, die ook op school deze hulp voor hun kinderen begeren. Al waren het er maar 12, neem dat eens even aan. Over de kwestie in hoeverre de wettelijke toelaatbaarheid al of niet wordt overschreden, oordeelt de Overheid. Zie eens, dit is de ihoofdzaak, dat de Kerk dat neen heef' durven spreken. Dat is met verklaringen als: wij zijn niet tegen de christelijke school, niet goed te maken. Zomin als met het argument: het christelijk onderwijs heeft van de Herv. Kerk niets te duchten. Zelfs niet met een uitspraak vol waardering van het christelijk onderwijs. Wan' als het waar is dat de Herv. Kerk, al kiest zij niet tussen de beide schooltypen, een andere verhouding heeft tot de christelijke school dan tot de openbare. Dan had men dat ronduit moeten erkennen. Dat hoeft dan niet in te houden dat de Herv. Kerk geen taak zou hebben voor de kerstening van de Openb. School. Ik geef zelf van het begin van mijn predikant-zijn catechisatie op de O. L. S., tot vandaag toe. Maar daarmee is het principe van wat de uitspraak der Synode noemt, de steriele neutraliteit der Openbare School, niet veranderd. En verder het zout moet door het eten, het moet er niet bovenop blijven liggen. Ik verwerp ook de thesen : daar is geen christelijk rekenen en christelijke geschiedenis. Het zijn de verzinsels van het liberalisme der vorige eeuw. Drie maal één is drie, volgens Bartjens. Maar Christus' gemeente durft Bartjens in het aangezicht te wederstaan, wanneer zij in gaat in het heiligdom van haar gebed en de verhoring daarvan bepleit en gelooft, door Christus, hare Heere, tezamen met de Vader en de Heilige Geest, één enig God, te loven en te prijzen tot in eeuwigheid. En als Miskotte bij de capitulatie het aan durft om te zeggen : „Gods vijanden ziin vergaan" dan hebben wij daar van doen met een bijbelse kijk op een stukje vaderlandse geschiedenis. 
   De Synode sprak. Het laatste woord ? Dat heeft trouwens God. Zondagavond heb ik, na de Doop van 14 kindertjes, de Bijbel opengedaan. „Laat af van de kinderen en verhindert ze niet want dezulken is het koninkrijk der hemelen". Over het bijbelse mensbeeld gesproken. De Bijbel ziet de kinderen der gelovigen als erfgenamen van het Rijk van God en van Zijn verbond. Maar bet kan ze ontgaan de erfenis. Wat ligt hier een voorrecht èn verantwoordelijkheid in de eerste plaats voor u, ouders. Ge zegt: wij kunnen ze niet bekeren ? Maar wij kunnen blijkbaar wel een struikelblok voor ze zijn. En wie u weerhoudt, wanneer ge in alle gebrekkigheid uw kinderen poogt te onderwijzen en daarbij ook de hulp van de meester of juffrouw inroept, of dat nu 'n Kerkeraad, Raad of Synode zelve ware, hij hoort zich van uit de Bijbel toeroepen: handen thuis, laat af van de kinderen en verhindert ze niet. Met deze bijbelse critiek op een sprekende Synode, zullen wij, ouders, kerk en school klaar moeten komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen