ONDERWIJS

   Zo omstreeks Pasen houden verschillende grote organisaties hun massale toogdagen. Uit de aard der zaak wordt de agenda op deze vergaderingen meestal ook bepaald door belangrijke kwesties of beslissingen van algemeen belang uit de laatste tijd. Geen wonder, dat de Schoolkwestie daarom op menige vergadering in het middelpunt stond. Immers was daar Hardegarijp en daarmee in verband de Verklaring van de Generale Synode der Ned. Herv. Kerk ten aanzien van het Onderwijsvraagstuk. Tientallen jaren heeft de schoolstrijd geduurd en in die strijd heeft de School met de Bijbel een steeds groter plaats ingenomen bij het Chr. volksdeel en ook bij anderen.
   Het jaar 1910 bracht de Pacificatie en daarmee de financiële gelijkstelling. Dat is nu ruim 30 jaar geleden. En in die tijd ? Lijkt het niet dikwijls alsof de oude liefde er niet meer is ? Tenminste bij velen ? Of in elk geval, dat ze sluimert ? Maar van de oude geestdrift voor de schoolzaken is menigmaal toch weinig te merken.
   Daarom heeft de beroering van de laatste maanden, hoeveel misverstand er dan ook bij moge zijn, toch weer z'n goede zijde. Opnieuw wordt het onderwijs op de Scholen met.de Bijbel centraal gesteld.dus in het centrum van de belangstelling. Het blijkt, dat de liefde bij zeer velen misschien wel sluimerde, maar nog niet is verdwenen.
  
   Op de Deputatenvergadering der Anti- Rev. Partij bleek ten duidelijkste, dat men van geen problematiek ten opzichte van het onderwijs wilde weten, maar eenparig zich hield aan de Chr. School.
   De Christelijk Hist. Unie kwam op haar vergadering op voor krachtige bevordering van het Christelijk Onderwijs en zo krachtig mogelijke bevordering van het Bijbels Onderwijs op de Openbare School.
   Op deze vergadering kwam nog een ander punt naar voren. Er gaan in den lande stemmen op om aan de ouders van de leerlingen der Openbare School meer invloed toe te kennen ten opzichte van het Schoolonderwijs. 't Schijnt dat de oude leuze: De school aan de ouders ook daar langzaam maar zeker gaat doordringen. Ter vergadering werd er echter op gewezen, dat de Openbare School de Oyerheidsschool is, zodat hier de overheid het bestuur en de regeling in handen heeft.
   Willen de ouders medezeggenschap — dan moeten ze ook mede verantwoordelijk zijn ; willen ze alle zeggenschap hebben, dan is de beste of liever, de enige manier, dat ze zelf de school stichten, of de Openbare School trachten om te zetten in een bijzondere school, waarvoor ze dan zelf de regeling en organisatie in handen hebben, maar waarvoor ze ook zelf geheel de verantwoordelijkheid zullen hebben te aanvaarden.
   Ik denk niet, dat hier veel van zal komen. Men zou dan trouwens wel spoedig merken, dat het stichten en onderhouden van Bijzondere Scholen voor de Besturen heus geen liefhébberijtje is, maar dat er ondanks de gelijkstelling heel wat zorg en moeite en werk aan verbonden is.
   De Unie „een School met de Bijbel" hield haar jaarvergadering.
   De voorzitter prof. dr K. Dijk was dankbaar dat de ontwaakte strijd tot nieuwe bezinning heeft geleid, 't Gaat om een radicale keuze en daarbij is geen tweeslachtigheid toegelaten.
   Hij pleitte voor een geweldige actie voor  de School met de Bijbel, „waarin geen kerkstrijd scheuren trekt en prof. Van P Niftrik niet in de wedstrijd start om samen met dr. G. P. van Itterzon het feest te vieren van de opening der Chr. School te g Hardegarijp". (Volgens verslag „De Rotterdammer").
   Volgens de spreker op deze vergadering, ds. H. van Riel, Ned. Herv. pred. te Sneek, had de Herv. Raad voor Kerk en -School zich niet met deze zaak dienen te bemoeien, terwijl prof. Van Niftrik door zijn rede de kwestie had vertroebeld".
   Wanneer — aldus spr. --kerk en gezin belijden, dan kan de school niet kleurloos zijn. Hij betreurde het, dat de Generale , Synode niet duidelijk vóór het Christelijk Onderwijs had gekozen.
   Ook de Schoolraad voor de Scholen met de Bijbel hield zijn jaarvergadering.
   Het openingswoord werd gesproken door de voorzitter, dr. G. P. van Itterzon. Het hoofdmotief voor zijn rede was wel de kwestie-Hardegarijp. Hij oordeelt, dat we hier nog in de mist blijven, omdat de Synode in haar verklaring wel voorbehoud maakt, maar niet uitspreekt, voor welke delen van de verklaring van de kerkeraad van Hardegarijp dit voorbehoud geldt. Spreker vraagt zich af, wat er nu herroepen wordt en wat niet. Voorts maakt hij er bezwaar tegen, dat hij, hoewel hij zich als appellant gewend had tot de Synode, hij over deze aangelegenheid niet is gehoord, noch door het moderamen, noch door de commissie ad hoc, noch door de meerdere kerkvergadering zelf.
   De algemene verklaring van de Synode over Kerk en School achtte dr. Van Ittérzon heel wat beter dan de conclusie over Hardegarijp. Toch zijn er naast „verblijdende momenten" ook min of meer bedenkelijke passages, n.l. vooral die, dat de Ned. Hervormde Kerk in het huidig tijdsgewricht niet in het algemeen een voor allen geldende keuze kan en mag doeii tussen het bestaande Openbare en het bestaande Christelijke Onderwijs.
   Als — zo sprak dr. Van Itterzon — prof. Van Niftrik schrijft, dat goed Confessionele belijders met dankbaarheid gebruik maken van de Christelijke School, dan krijg ik visioenen en zie ik binnenkort deze hoogleraar er weer op uit trekken om overal het goed recht van het Christelijk Onderwijs op de Scholen met de Bijbel te bepleiten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen