Van heinde en ver

Actueel kerkelijk nieuws uit de gehele wereld

Het Protestantisme in Portugal.

De secretaris van de Wereldbond van Kerken der Reformatie, Pasteur Marcel Pradervand, heeft een bezoek gebracht aan Portugal, waarover hij het volgende meedeelt;

»De Protestanten in Portugal vormen een sterke minderheid ; zij gaan nauwelijks het aantal van 10.000 te boven op een totale bevolking van 9 millioen, waarbij wel het aantal van degenen, die met het Protestantisme sympathiseren, beduidend groter is. De wortels van het Portugese Protestantisme zijn zeer oud ; een Portugees Christen, Antonio Ferreiro d' Almeida, schonk in de 18e eeuw de Portugese Bijbel aan zijn land en deze vertaling wordt tot op heden gebruikt. Dat het Protestantisme zich in dit land nauwelijks kon ontwikkelen, heeft zijn grond hierin, dat de inquisitie hier lange jaren woedde en tot 1910, dus tot aan de val van de monarchie, de verkondiging van het Evangelie bijna onoverkomelijke hindernissen ontmoette. En al verkregen de Protestanten in de jaren, die op de vernieuwing van de republiek volgden, volledige vrijheid, toch heeft de situatie zich sedert 1926 weer gewijzigd.

De dictatuur, die in dit land heerst, is zeker niet met die in Spanje te vergelijken en het lot van de Portugese Protestanten is oneindig veel beter dan dat van hun Spaanse geloofsgenoten. Toch mag men zich geen illusies maken over de godsdienstvrijheid, die bij de grondwet verzekerd wordt.

Niet alleen staat de censuur op de pers de regering toe scherpe controle uit te oefenen op alles wat gepubliceerd wordt, doch bepaalde artikelen van het concordaat, dat tussen het Vaticaan en de Portugese regering is gesloten, maakt de bij de grondwet verzekerde godsdienstvrijheid tot een illusie. De Protestantse. Christenen mogen geen godsdienstoefeningen houden waar zij willen : zij moeten aan de autoriteiten om toestemming vragen en deze toestemming verkrijgt men niet zonder meer. Er mogen geen Protestantse kerken of kapellen gebouwd worden zonder dat hiervoor verlof is gegeven, en vaak kan men jaren hierop wachten. Vaak wordt de toestemming geweigerd met een of ander voorwendsel, waarachter maar al te duidelijk de bedoeling merkbaar is om de ontwikkeling van de Evangelische arbeid te beknotten. Wordt de toestemming echter verleend, dan, mag het gebouw op geen enkele wijze aan de buitenkant op een kerk gelijken.

In Lissabon bevinden zich ongeveer 15 Protestantse gemeenten, waaronder een Hervormde en drie Presbyteriaanse. In 't gehele land, de Azoren en Madeira inbegrepen, zijn er 34 Hervormde gemeenten, doch het aantal predikanten is onvoldoende. Sedert enkele jaren is de situatie in zoverre verbeterd, dat de Hervormden een kleine theologische faculteit hebben gesticht, waar ook predikanten voor andere Evangelische Kerken worden opgeleid. Deze theologische faculteit bevindt zich in Carvavelos, in de nabijheid van Lissabon. Pasteur Pradervand bezocht in het centrum van de hoofdstad een Zondagsschool, waarvan de leerlingen meest volwassen gemeenteleden waren. In de godsdienstoefening, die dadelijk daarop volgde, waren alle plaatsen bezet. Ook bij de diensten in de week is de opkomst zeer groot, terwijl ook voor andere bijeenkomsten jeugdverenigingen, zangavonden, enz., de opkomst goed is.

Doch niet alleen in Lissabon vindt de ,,blijde boodschap" weerklank. Dit bewijst het volgende verhaal, dat zich meer in 't Noorden van Portugal afspeelde.

In de zomer van 1950 had een theologisch student de opdracht gekregen om een plattelandsgemeente te dienen. De boeren van een dorp in de buurt, die de Evangelische bpodschap gehoord hadden, vroegen aan deze student om „iedere avond" naar hun dorp te komen en daar te preken. Ondanks zijn volbeladen programma verklaarde de student zich bereid driemaal in de week tussen 10 en 11 uur 's avonds te komen. Bijna het gehele dorp woonde deze bijeenkomsten bij. De deelnemers vonden de liederen zó mooi, dat zij ze ook wilden leren. Dat was echter niet zo eenvoudig, omdat de meesten van hen analphabetèn waren. Doch zij waren bereid de liederen tussen 11 en 12 uur 's avonds te letten. En een van de leiders van de Hervormde Kerk, die het ontstaan van deze nieuwe kern met eigen ogen heeft gadegeslagen, vertelt hoe de boeren van het dorp overdag terwijl zij hun arbeid verrichten, de liederen zongen, die zij geleerd hadden.

Het Bijbelgenootschap, dat zijn depot in Lissabon heeft verkocht in 1949 82.000 Bijbels en Bijbelgedeelten ; in 1950 waren het er 126.000 en in het afgelopen jaar werd een aantal van 226.000 bereikt.

Vlucht uit het ambt?

In het weekblad „In de Waagschaal" lazen we het volgende :

»Een vrij grote onderneming heeft iemand nodig voor de personeelsleiding. Laten we zeggen : een personeelschef.

Het spreekt vanzelf — zeker in onze tijd — dat er voor zo'n functie zeer vele sollicitanten zijn. Er lopen nu eenmaal heel wat intellectuelen rond zonder werk.

Het spreekt voor mijn besef echter helemaal niet vanzelf, dat zich onder deze vele sollicitanten een groot aantal predikanten bevindt. Toch is dit het geval.

Toevalligerwijze kwam ik dit te weten en het heeft mij doen schrikken.

Op zich zelf is dit verschijnsel al erg genoeg, maar het wordt nog veel erger, wanneer wij 't beschouwen als een symptoon in ons kerkelijk leven, en ik geloof, dat dit nodig is. Twee verklaringen zijn mogelijk, en de éne is al even ontstellend als de andere. De éne verklaring is, dat het tractement van een aantal predikanten van dien aard is, dat zij genoodzaakt worden uit te zien naar een betrekking, die hen in staat stelt voor hun gezin te zorgen. Er is echter nog een andere verklaring, die, indien zij juist is !— en ik geloof dat zij juist is — ons nog veel méér aan het schrikken moet brengen : een vlucht uit het ambt, met als oorzaak het ontbreken van elke persoonlijke en kerkelijke toetsing op de waarachtige begeerte, in het ambt de gemeente te dienen en dat voor het gehele leven.

Dat voor deze éne functie zo'n groot aantal predikanten solliciteert, moet betekenen, dat dit ook bij andere functies het geval is. Dat wil zeggen, dat vele van onze predikanten, terwijl zij onze kerk in het ambt dienen, tegelijkertijd bezig zijn naar een andere werkkring uit te zien.

Terecht besluit de schrijver van dit stukje met deze vraag :

»Er is toch nogal enig verschil tussen het werk van een personeelschef bij een gasfabriek en dat van een herder der schapen. Ik wil niet zó maar, zonder de motieven te kennen, spreken van deserteurs en weglopers, maar ik zou toch al mijn collega's zéér dringend willen verzoeken zich de vraag te stellen, of wij, wanneer velen van ons rondlopen met het voornemen de pastorie te verlaten, niet hard op weg zijn ons pastoraat •— wij spreken misschien al te vlot en al te gemakkelijk over het wondere ambt — in de gemeente te ondermijnen? *

Zuivering in de Almanak.

De officiële Oost-Duitse Almanak over het jaar 1952 vermeldt vier christelijke feestdagen, naast vijftien communistische. De christelijke feestdagen, die nog over zijn, zijn Hemelvaartsdag, en Biddag op 19 Nov., Kerstmis! en Nieuwjaar. Zoals men ziet, zijn Pasen en Pinksteren uitgevallen. Daartegenover heeft men de geboortedagen van Marx en Lenin als vrije dag gekregen, benevens de dag van Stalin, de dag der revolutie, enz. .

Werkzaam in meer dan 190 talen

Het Vertalingsdepartement van het Brits- en Buitenlands Bijbelgenootschap was gedurende 1951 bezig met meer dan 190 verschillende talen en dialecten. Het genootschap gaf reeds Bijbels of Bijbelgedeelten uit in meer dan 800 talen. Onder de nieuwste bewerkingen van de Bijbel, treffen wij o.a. aan de Heilige Schrift in de Sobo (Urhobo) een taal, die gesproken wordt in de delta van de Niger.

Duitse Zendelingen naar Japan?

Kagawa, de grote Japanse evangelist, heeft zich tot de Protestantse Kerk in Duitsland gericht, die bij het uitbreken van de tweede wereldoorlog zoveel Zendingsposten moest opgeven, maar thans weer in de internationale Zendingsarbeid opgenomen wil worden ; hij verzocht haar om 1000 Zendelingen naar Japan te zenden. De Protestantse Kerk in Duitsland deelt via haar officiële persdienst mede, dat men ingevolge dit verzoek een Duits comité in Japan heeft gesticht, dat bestaat uit Duitse christenen. Een Duitse Zendingsexpert zal binnenkort naar Japan gaan om zich op de hoogte te stellen. Tot nu toe heeft slechts één Duitse Zendelinge, Gertrude Kueglich, in dit land gewerkt. Zij heeft zich ontfermd over 500.000 ouderloze Japanse kinderen, en zal thans met hulp van Duitse Diaconessen een Japanse Diaconessenopleiding organiseren. Duitse theologische boeken zullen in het Japans vertaald worden. Er liggen voor het Lutheranisme grote mogelijkheden in Japan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen