Droevig kerkisme

Voor mij ligt de Gereformeerde Kerkbode van 10 Mei 1952 van de Geref. Kerken art. 31 van Bunschoten, Spakenburg en Eemdijk. Op de laatste bladzijde vond ik een artikel, hetwelk ondertekend is met A. B. R. Dat is stellig ds. A. B. Roukema, een van de predikanten van die kerk van art. 31.

Boven dat artikel staat: „Uit andere bladen". Omdat het zo droevig interessant is, neem ik het in zijn geheel op :

Via het „Geref. Gezinsblad" neem ik over uit het kerkblad van het Noorden het volgende stukje, dat te lezen was onder de berichten uit Uithuizermeeden. Ik geloof, dat er voor velen van ons nog wel wat uit te leren valt: »Is het goed om voor één enkele keer; naar de Synodalee kerkdienst te gaan (bijv. als we ergens logeren, of als er in de familie een kindje gedoopt wordt, of iemand gaat trouwen)?

Antwoord : Neen, dat is niet goed. Wie God liefheeft, en zijn naaste als zichzelf, die zal dit als een zonde leren zien en leren haten en vlieden. Om welke reden?

Antwoord : Als het éénmaal geoorloofd is, en tot eer van God, dan is het altijd geoorloofd en God verheerlijkend. En dan is het zonde om ook maar eenmaal niet te gaan. Het tegendeel staat echter vast. Christus roept ons daar niet en wil ons daar niet zien, ook niet slechts één maal. Als daar de zegen wordt uitgesproken, dan betekent dit sinds 1944 dat die zegen alleen bestemd is voor degenen die beloven niets te zullen leren, wat met de synodale leeruitspraken niet ten volle in overeenstemming is.

Ambtsdragers, die dat niet konden beloven, werden in menigte geschorst. Gemeenteleden, die dat niet konden beloven, werden gecensureerd.

Bovendien is het zeer liefdeloos en onbarmhartig jegens onze synodale familie, als we één keertje slechts met hen meegaan. Want dan bevestigen we hen in de heilloze gedachte, dat we eigenlijk twee afdelingen vormen van de ene kerk en dat men evengoed daar als hier kan kerken. Daarmee staan we hun bekering in de weg en zijn we hun tot een ergernis en aanstoot. En daarmee handelen we rechtstreeks in strijd met het liefdebetoon, dat Christus ook jegens hen van óns eist. Hopenlijk ten overvloede nog dit: laat nimmer haat of vijandschap of liefdeloosheid onze drijfveer zijn! Dat is ook grote zonde. Als u hier en daar wat verandert, kunt u het natuurlijk ook toepassen op het eens-een-keer-kerken in de Ned. Hervormde of Chr. Geref. Kerk!

A. B. R.

Wat is het toch droevig, als door een predikant zó geschreven wordt. We zijn er eigenlijk niets over verwonderd, want van die zijde zijn we zulk een houding gewoon. Er is maar één ware kerk volgens die mensen, en dat is de kerk van Artikel 31.

Het is trouwens in de kerkelijke wereld geen unicum. Ik ken ook een stad, waar één van onze bekende predikanten de belangstelling geniet van de zijde van mensen van de Gereformeerde Gemeente. Wat doet daar de kerkeraad van die Geref. Gemeente? Lezers, schrik niet, de mensen, die ook bij die predikant in de Hervormde kerk durven kerken, worden gecensureerd.

Vreselijk !

Timmer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen