Acta Synodalia

uit het verslag van ds. van Galen

(Kerkbode voor de Herv. Gemeenten in de Alblasserwaard, d.d. 12 Juli '52)

Dinsdagmorgen met nieuwe moed verder.

We begonnen met een opvolger te benoemen van prof. Berkelbach. Eigenlijk van Van Ruler, ook al zo'n vreemde historie. Maar ik kan niet te uitvoerig worden. U hebt gelezen dat ds. Hoekendijk benoemd is. Ik heb me daartegen verzet. Ds. H. mag nog zo'n knap man zijn, na al die lofuitingen kan hij alleen nog maar tegenvallen, maar het betreft hier niet de opleiding van zendelingen, maar van predikanten. Ik kreeg hulp van dr. Gravemeyer. Hij maakte zich zorgen over onze kerk. Het apostolaat moet niet losgemaakt worden van zijn grond : het belijden. Ik heb hetzelfde langs een andere weg betoogd. Wat we nodig hebben zijn predikanten, die prediken naar Schrift en Belijdenis, 't Mocht niet baten. Uitslag stemming dr. Hoekendijk 35 stemmen, dr. Bout 5 stemmen. De Synode deed wat. Maar liet voor de zoveelste keer na, eindelijk eens recht te doen aan onze doctoren van confessionele, gereformeerde huize. Deze dingen zullen zich heel erg wreken.

Tot zover het verslag. Dr Hoekendijk is zonder twijfel een bekwaam man en het verwondert ons niet, dat de Synode op hem het oog liet vallen als opvolger van prof. Berkelbach van den Sprenkel.

Deze benoeming past ook helemaal in het kader van de overwegende belangstelling voor het z.g. apostolaat, welke het Synodaal beleid van de nieuwe koers kenmerkt. Intussen is het gevaar niet denkbeeldig meer, dat deze activistische geest bezig is de kerk leeg te ,,apostoliseren". Dit in tegenstelling met de Bijbelse apostelen, die de leer niet uit het oog verloren.

Het verheugt ons, dat het zelfs dr Gravemeyer te ver schijnt te gaan. Hij maakt zich zorgen over de kerk, volgens dit verslag. Wij zouden haast zeggen : te laat. En dr Gravemeyer gaat naar Pretoria. Het kan de kerk in Z.-Afrika nog ten goede komen, als dr Gravemeyer, zoals ds. van Galen vermoedt, de zaken hier in een ander licht is gaan zien.

Intussen maakt de Synode zich klaarblijkelijk geen zorgen over de kerk en haar belijdenis. Het waarschuwend woord van ds. van Galen en zijn advies om bij de opleiding der predikanten de rechten der kerkelijke belijdenis in ere te houden, heeft slechts gehoor gevonden bij degenen, die hun stem uitbrachten op dr Bout.

„Men liet voor de zoveelste keer na, eindelijk eens recht te doen aan onze doctoren van confessionele, gereformeerde huize". Dat is ook zo.

Maar dat zou niet zo zijn, als de Synode de rechten der belijdenis liet gelden en het recht der gemeenten op een prediking naar Schrift en belijdenis niet veronachtzaamde — om niet te zeggen — met voeten trad. Zij ijvert voor een z.g. apostolaat, maar weigert de gehoorzaamheid te brengen, welke de apostelen des Heeren de huisverzorgers Gods opleggen en te waken over de leer.

Het kan toch niet goed zijn, dat de Synode de toekomstige predikanten onthoudt, wat zij het meest nodig hebben om hun arbeid in de gemeente te kunnen verrichten in overeenstemming met de kerkelijke belijdenis. Men spreekt van gemeenteopbouw, maar wat tot werkelijke opbouw der gemeente dienen kan, wijst men van de hand, terwille van een geest, die zijn Arminiaanse afkomst niet zonder welgevallen aankondigt en de vrijzinnigheid in het gestoelte der ere plaatst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen