Acta Synodalia

„Men liet voor de zoveelste keer na, eindelijk eens recht te doen aan onze doctoren van confessionele, gereformeerde huize". Dat is ook zo.

Maar dat zou niet zo zijn, als de Synode de rechten der belijdenis liet gelden en het recht der gemeenten op een prediking naar Schrift en belijdenis niet veronachtzaamde — om niet te zeggen — met voeten trad. Zij ijvert voor een z.g. apostolaat, maar weigert de gehoorzaamheid te brengen, welke de apostelen des Heeren de huisverzorgers Gods opleggen en te waken over de leer.

Het kan toch niet goed zijn, dat de Synode de toekomstige predikanten onthoudt, wat zij het meest nodig hebben om hun arbeid in de gemeente te kunnen verrichten in overeenstemming met de kerkelijke belijdenis. Men spreekt van gemeenteopbouw, maar wat tot werkelijke opbouw der gemeente dienen kan, wijst men van de hand, terwille van een geest, die zijn Arminiaanse afkomst niet zonder welgevallen aankondigt en de vrijzinnigheid in het gestoelte der ere plaatst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen