Onderwijs

Conflicten.(II)

Daar heb je nu b.v. het probleem van de gemengde huwelijken, en dan bedoel ik speciaal die tussen Rooms en Protestant. Ook de jongelui, die elkander leren kennen en de kennismaking voortzetten tot er een huwelijk uit volgt, ze zien misschien wel bezwaren, maar in de zonneschijn van hun geluksdagen tellen ze die niet zo zwaar, dat komt allemaal wel terecht, we geloven toch allemaal in één God en al dat andere is maar bijkomstig, dat zal zoveel gewicht niet in de schaal leggen. De ouders waarschuwen misschien, maar tenslotte leggen ze zich er bij neer. Als ze maar véél van elkander houden, zal het nog wel in orde komen, of anders moeten ze het zelf maar weten en de komende moeilijkheden maar samen dragen. En die moeilijkheden komen. Zodra het huwelijk met kinderen gezegend wordt zijn de moeilijkheden er al. Waar moeten ze gedoopt worden ? Daar heb je in de regel het conflict al. En dan later, waar moeten ze school gaan ?

Een moeder kwam bij ons, om voor haar kinderen een plaatsje op school te vragen. Als gewoonlijk informeer je dan even naar de omstandigheden van kerk en beroep. De vader was, Katholiek" en de moeder ,,Protestant", zelfs afkomstig uit trouw meelevende kringen in de Herv. Kerk. Echter waren de kinderen ,,Rooms gedoopt" en dat was een ernstig geval. Heel de houding der moeder en haar ganse gelaatsuitdrukking tekende moeite en strijd. ,,Wilt ü ze niet hebben meneer? Mogen ze nu niet komen ? " Natuurlijk mochten ze wel komen, onze scholen zijn open voor alle kinderen. Toch moest nog even geïnformeerd worden, hoe de vader er over dacht. ,, Ja, die had wel liever dat ze naar een Roomse school gingen, maar hij geeft er niet om." Over één ding was ze echter niet gerust. Zelf kwam ze met de vraag voor de dag : ,,Wat denkt u, meneer, zou de Pater het misschien niet goedvinden ? " Wat moet je nu in zo'n geval zeggen.. Je behoeft heus niet zo diep ingewijd te zijn in het R.-K. kerkelijke leven om te begrijpen, dat de Pater het zeker niet goed zou vinden, dat ,,Rooms gedoopte" kinderen van een Roomse vader leerlingen zouden worden van een Protestants Christelijke School. Wel was ze het met me eens, dat vader en moeder zelf moeten beshssen, hoe ze hun kinderen wensen op te voeden en te laten opvoeden, maar het respect voor de Pater zat er toch ook bij de moeder al diep in ; reeds meerdere malen had hij het gezin bezocht en ge behoeft niet te vragen, in welke richting hij aandrang heeft uitgeoefend, vooral niet, nu de kinderen reeds door hun doop bij de R.-K. Kerk behoorden. En nu kan men het betreuren, dat de jonge moeder de stoute schoenen niet eens heeft aangetrokken, en haar vroegere predikant niet heeft geraadpleegd, men kan er zijn verwondering over uitspreken, dat de „Protestantse" kerk deze vrouw zo maar heeft losgelaten, een feit is het, dat ze na ons gesprek toch nog maar even zou wachten en er nog eens ernstig over zou nadenken. „Dan hoort u nog wel van me". Ik heb er helaas nooit meer van gehoord. Ongetwijfeld heeft ze de kant van de minste weerstand gekozen en terwijl ze zelf nog altijd niet tot de Roomse Kerk was overgegaan en dit, naar ze zei, nooit doen zou, moest ze toch haar kinderen deze weg op zien gaan, of beter nog, in de grond der zaak, had ze zelf haar kinderen daarop gebracht. De diepste oorzaak van alles lag in het gemengde huwelijk.

Nu wens ik natuurlijk niet terug te keren naar die tijden, toen de ouders, buiten de kinderen om, de huwelijken bepaalden, maar wel moeten de ouders er toch zoveel mogelijk voor zorgdragen, dat de rollen niet zodanig worden omgekeerd, dat zij helemaal bij het huwelijk hunner kinderen worden uitgeschakeld. Minstens dienen zij toch met hun kinderen in grote liefde te spreken, waarschuwend en vermanend, niet alleen om de daad zelve, maar ook over zoveel wat het gevolg er van kan zijn, vooral ook, wanneer uit deze gemeenschap weer kinderen geboren worden.

Zelfs wanneer het gaat om een huwelijk tussen twee jonge mensen behorende tot twee verschillende Protestantse kerken, kan menig conflict het gevolg zijn.

Slechts een paar jaar geleden kwam een moeder, wier hele familie ik zo wat op school had gehad me vertellen, dat ze haar twee jongens noodgedwongen van school moest halen. In zo'n geval sta je even verbaasd, zoiets was in deze familie nog nooit voorgekomen. Ja, zij zelf had totaal geen bezwaar, maar haar man, die tot een geheel andere kerkgroep behoorde had eigenlijk al lang gemopperd. Indertijd bij het trouwen had hij ernstig beloofd, dat, als er kinderen kwamen, zij in de Herv. Kerk mochten gedoopt worden en dienovereenkomstig ook mochten worden opgevoed en onderwezen. Maar nu de jongens groter werden en telkens thuis vertelden van wat ze op school gehoord en gelezen en geleerd hadden, was in de vader een steeds sterker wordend verzet geboren. Dat, wat de jongens vertelden, botste met vele leerstellingen zijner gemeente. En ondanks alles, wat hij eenmaal beloofd had, voelde hij thans de bezwaren zo groot worden, dat hij resoluut besloot er een eind aan te maken. De kinderen moesten van school af en naar de Openbare School, daar werd volgens hem tenminste niets geleerd, wat met zijn overtuiging en met de leer zijner gemeente in botsing kwam. En de moeder, die veel van haar man hield en me verzekerde dat het overigens een bovenste beste was, trok er op uit om met leedwezen het besluit van haar man uit te voeren. Zó is het ook geschied.

Maar — je kunt er eenvoudig niet bij •— vorig jaar kwam het derde kind uit dit gezin, waarvan de overtuiging intussen toch heus niet was veranderd, weer bij ons op school. Misschien ook, tot het weer wat ouder wordt en weer het conflict wordt geboren ? Ik weet het niet. Maar de kleine zus is een parmantig ding en als ze ook uit de 4de of 5de klas straks met meer omlijnde verhalen thuis komt, dan vrees ik voor dezelfde gang als de eerste keer. Moeder geeft, terwille van de vrede in haar gezin, het verzet heel spoedig op en kiest ook de zijde van de minste weerstand. En vader breekt z'n belofte. Zijn bedoeling is vermoedelijk wel, dat de kinderen, eenmaal groot geworden, tot dezelfde secte zullen gaan behoren, als waartoe hij ook zelf behoort.

Ook de kerk, waartoe de moeder en de kinderen krachtens hun doop behoren werd ingeschakeld, maar zonder resultaat. De opvattingen van de vader waren zeer beslist.

Dit alles is ook een kant van de stelling „De school aan de ouders". De school staat ten nauwste in verband met het gezin, ondervindt de gevolgen van de conflicten in het gezin. Dat ondervind je ook heel sterk, als het gaat over verschillende gevallen, dat één van de ouders nog goed kerkelijk en kerks is en de ander totaal onkerkelijk en zelfs ongelovig. Naar mijn ondervinding houdt de moeder nog het langste de band vast ten opzichte van de kerk en meestal ook van de school.

Te midden van al deze conflicten kan de school alléén haar weg vinden en haar weg zuiver houden, als ze die richt naar het Woord.

We hebben naar onze diepe overtuiging de School met de Bijbel na jarenlange moeilijke strijd en met veel offers uit Gods hand ontvangen om de kinderen van ons volk te onderwijzen naast velerlei maatschappelijke kundigheden, ook de dingen van Gods Koninkrijk. Maar dan moet ze ook staan als een rots in de branding en dat kan ze alleen, als ze trouw blijft aan haar grondslag en roeping. Als allen die in haar arbeiden aan het heil der kinderen dit doen in diepe afhankelijkheid van de Heere, Die hun die taak op de schouders heeft gelegd.

Als ze die taak aanvaarden uit Zijn hand en nu ook alle kracht en wijsheid van Hem begeren en zich door Hem laten leiden.

De conflicten ook in verband met de school zijn vele. De hele wereld is er vol van. En niet het minst raakt dit het fundament der Waarheid : Wat dunkt u van de Christus.

Laten onze scholen dan geen onzeker geluid geven en vooral niet om conflicten uit de weg te gaan zich van de goede weg laten afdringen. Al zal dikwijls de bede uit het hart moeten oprijzen : Heere, ik weet het niet meer. De moeilijkheden zijn zo groot.

Houd Gij mijn handen beide Met kracht omvat. Geef mij Uw vast geleide Op 't smalle pad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen