Een domine vertelt

Een ander geval: Eens was er een grote kist met blikjes vis bezorgd bij een stadsdominee. Het huisgezin jubelde. Verrukkelijk !

In een ommezien was de inhoud van acht blikjes verorberd. 

De gever werd bekend verondersteld. Slechts een paar weken geleden had hij de dominee nog enkele flessen wijn geschonken.

Ik moest daar toch het mijne van hebben en ging op informatie uit bij de „gever", om te vragen of dat geen vergissing was : „Zo'n grote kist vol blikjes!"

Ja, het was een vergissing ; een verkeerde bezorging.

Grote consternatie in het visetende ge­zin ! De kist bezorgden zij onmiddellijk bij de eigenaar, maar de 8 blikjes ontbraken. Zij waren niet aan te vullen. En „de gever" wilde nu pertinent, dat de andere pastor er ook 8 zou ontvangen. Hetgeen geschiedde.

Wil toch niet al te luidruchtig bedanken, Telkens wanneer u een ander iets schonk. Zat er dan eigenlijk niets in „van de planken ? "

Of er geen solliciteren in klonk : Om nu ook verder nog aan te denken. Als er iets was van spijze of drank. Waarmee men ook u zou kunnen beschenken ?

Betuigdet gij reeds bij voorbaat uw dank ?

Was het ook soms geen klein „Sinjonietje ? " *)

Om te verzachten uw uitspraak ; uw straf? Als gij bezocht een bekend favorietje. Die u nog kort geleden iets gaf ? Vertrouw toch alleen op de Heere

der heren; Raak hier dan nooit onder menslijke band. Wil maar van Hem uw nooddruft begeren En zie toch geen mens hier ooit op de hand.

*) Omkoperijtje.

In de oorlogsjaren is er ook door Gemeenteleden geweldig veel gezonden aan hunne gegijzelde predikanten. Dat was toch wel door en door een sympathiek werk, dat op sprekende wijze getuigde van Vaderlandsliefde en tegelijk van meeleven met hunne leraren.

Overigens kunnen wij het niet betreuren, dat de geschenkenstroom niet meer zo vloeit als in de dagen van ouds ; ja, dat hij hier en daar geheel is uitgedroogd, behalve dan bij bijzondere gelegenheden als Huwelijksbevestigingen of het afleggen van Belijdenis des geloofs.

Er zijn ambtsdragers, die ook hier het ontvangen van cadeaux couperen en ik kan er iets voor voelen, want aldus wordt inderdaad alle misbruik gekeerd.

Het is nodig, dat de pastor volkomen vrij en zelfstandig tegenover al zijn gemeenteleden sta. Dat hij geen van hen ontzie, wanneer zij in het een of ander verkeerd gehandeld hebben.

Het valt maar moeilijk, iemand de waarheid te zeggen, die pas uw huis heeft vol gedragen.

Al kunnen er gevallen zijn, waarin wij souvenirs wel degelijk op prijs stellen, zolang wij ze bezitten. Maar behaagde het de Heere, ons al deze dingen onder de oorlogsrampen te ontnemen, dan leert Hij ons wel er met het hart niet meer aan te hechten.

Enigszins anders staat het met het ontvangen van giften en gaven ten behoeve van anderen.

Dat men, ook in de Kerkboden, hulp vraagt voor een mens, die in nood is, of voor een of ander christelijk doel, daar is niets tegen, wanneer dit tenminste miet overdreven wordt.

Het is toch hier en daar zó geworden, dat sommige predikanten er een apart bedelingssysteem op na houden met een eigen administratie, met bureau en al.

Dat is eigenlijk een ingrijpen in het ambt en werk der Diakenen ; een persoonlijk speculeren op de mildheid en de beurzen der Gemeenteleden, al is het dan ten behoeve van anderen.

Mij dunkt, dat een predikant wel schoner taak heeft, dan om mee te doen aan een ,,lange lijstjeswedstrijd".

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen