De Hofnar van Gelre

Hier is het leeg. De mannelijke ingezetenen zijn bijna allen bij de muren en stadswallen, en de vrouwen en kinderen blijven angstvallig liefst binnenshuis, nu het hevige bombardement is begonnen.

Was het niet, dat vrouw Anna gisteren naar man beloofd had, hem vandaag nog eens te komen opzoeken, ook zij zou niet zijn uitgegaan. Want het is inderdaad gevaarlijk buiten. Je kunt de grote kogels af en toe over de huizen en door de straten zien vliegen. Hier en ginds is reeds zo'n projectiel tegen een trapgeveltje aangekomen en heeft de ontzettende bewijzen van zijn vernielzucht achtergelaten : Boven in een half ingestort dak, beneden. op straat, in een chaotische hoop stenen en kalk.

En dat aanhoudend gebulder en gedonder dichtbij en verder af, waardoor alles dreunt en schokt; en daarbij het verwarde geschreeuw der dappere verdedigers ginds bij de wallen, hoe ontzettend !

,,De Hemel behoede de arme stad en onze mannen", mompelt Anna zuchtend.

Maar kijk, daar snuiven haar twee kogels rakelings voorbij. De vrouwen kunnen de zuiging er van voelen.

Stijntje schrikt er zó van, dat ze Anna's arm krampachtig knijpt en zich angstig tegen haar metgezellin aandrukt.

Deze heeft echter geen tijd om het ontstelde meisje moed in te spreken, want op hetzelfdef ogenblik schrikt zijzelve niet minder. De voorbijgevlogen kogels toch zijn ginds een klein huisje binnengedrongen, half van steen en half van hout opgetrokken. Het dak stort krakend en ploffend gedeeltelijk ineen, terwijl uit het verbrijzelde raam de in loodgevatte ruitjes knappend en rinkelend naar alle zijden heenspringen. En boven al dit geraas klinkt een enkele gil.

..Bij Wijntje van Dam !" stottert Antje. „O ! "

Vrouw Van Emden staat een wijle verbijsterd, zonder een enkel woord te uiten, haar gezicht lijkbleek. Dan, opeens haar schrik meester, zegt ze vastberaden, meer tot zichzelve dan tot het sidderend meisje:

,,Kom, daar is hulp nodig." In een ogenblik is ze op Wijntje's woning toegesneld, op korte afstand schuw door het bevende kind gevolgd. Met ferme hand duwt ze tegen de deur, doch door beletselen van binnen gaat die slechts half open. Door de nauwe opening dringt zij echter moedig heen.

Wat een warboel! welk een chaos ! De zolder is in de ene hoek ingedrukt, zodat er een balk en planken gevaarlijk neerhangen ; het raam is bijna geheel naar binnen gevallen ; de stoelen liggen omvergeworpen en deels verbrijzeld tussen kalk en stenen en een onnoembare rommel door elkander. En half onder de tafel, met een gapende hoofdwond, ligt Wijntje, bleek als een dode en even roerloos.

No. 50 (Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen