Een domine vertelt!

Al spoedig kwam de roeping naar de grote stad. Ook vanwege mijn leeftijd stond ik voor het geval : „Nu of nooit!"

De trek naar het stadse arbeidsveld was ook in B. enigszins gebleven.

Toch ben ik eerst nog eens ,,op zicht" gegaan.

Wij hebben ons vertoond en zelf ook 't al in ogenschouw genomen.

'k Weet nog precies, al waar 'k in „Bethel" heb gestaan.

Tegen welk pilaartje 'k ben terecht gekomen.

Het kan wel eigenaardig gaan in 't leven. In vorige jaren kwam ik wel eens in Rotterdam-Zuid en dan was mijn eerste gedachte : „Er uit, hoe eerder, hoe liever!"

Wat een rennen, rijden, draven ! Wat een angstig jagen, jachten ! Wat een zwoegen, wat een slaven ! Wat een reuzen wagenvrachten ! Wat een straten ; wat een stenen ! Wat al schrik voor oude benen! Wat een gaten ; wat een kuilen l Wat een loeien ; wat een huilen ! Wat een stampen van machines Als een dond'ren van lawines! Het was 't hart van Rotterdam, Dat mij d' adem schier benam.

Merkte ik daar nu niets van ? Het regende ongeveer de gehele dag. Ik maakte weer kennis met straatkeien, waarbij die uit het stedeke L. slechts kinderen waren. De kuilen stonden vol kleiachtig water. Bemodderde schoenen ! Bemodderde broekspijpen !

En toch : niettegenstaande dit alles, had ik er direct wel willen blijven. In zekere zin voelde ik mij al thuis.

Nu is het echter heel gevaarlijk, op stemmingen af te gaan en zich door zijn gevoel te laten leiden. Ik had bovendien nog enkele dagen tijd, vóór ik een beslissing moest nemen. Wat in dergelijke gevallen ook wel nodig is. Het is toch dwaas, iets overijlds te doen.

Mijn overtuiging bleef het echter, dat ik gaan moest. Er was trouwens in B. wel iets, wat mij drukte, al kon ik het niet duidelijk omschrijven.

Misschien was het het cachet of keurslijf van de Rijnstreek, dat mij wat tegenstond. Misschien ook de gedachte, dat een dominee in een groot, aanzienlijk dorp nog al eens als een soort , .galafiguur" pareren moet en schier op alle verjaardagavondjes tegenwoordig moet zijn.

Misschien werkte zelfs het eigenaardige lichteffect in de kerk er toe mee. Onder de Dienst des Woords stond ik namelijk in het volle licht van het grote raam aan de noordzijde. Dat verblindde mij dan enigszins en menigmaal heb ik mij zelf er op betrapt, dat ik er door afgeleid werd.

Maar men vatte dit niet verkeerd op. Het is niet bedoeld als een verwijt aan de Gemeente B. Temeer niet, omdat men gaarne een gordijn voor het bewuste raam had willen aanbrengen. Het is zeer waarschijnlijk, dat vóór mij nog nooit iemand over deze lichtquestie gevallen is. En na mij evenmin. Ik houd nu eenmaal meer van kerken met gedempt of getemperd licht. (De laatste maal, dat ik in B. preekte, viel mij dat scherpe lichteffect niet meer zo op. De bomen op het oude kerkhof waren zeer gegroeid en de rijke bladerdos had veel verzacht).

De hoofdzaak bleef voor mij evenwel: ik voelde mij geroepen naar F. en daarmee hield alles op.

Het is mij dan ook altijd een aangename gedachte geweest, dat B. mij het vroegtijdig heengaan nimmer ten kwade duidde, maar mij als voorganger en gast nog gaarne ontvangt.

Zo werd dan de steven gewend naar F. Zelfs letterlijk, in zover mijn huisraad per schip werd overgebracht. Dat was daarom gemakkelijk, omdat mijn pastorie aan het water stond van een der havens.

Het was een huis met heerlijke, ruime uitzichten. Mijn studeerkamer was wel verheven. Zij lag, van de straat af gerekend, 52 traptreden hoog, hetgeen ook weer zijn bezwaren meebracht; vooral wanneer men onder aan de buitendeur tot de ontdekking kwam, zijn notitieboekje te hebben vergeten. Overigens een echte studeerkamer, waar men zijn hart ophalen kon.

Natuurlijk geen overburen. Geen spiedende mensen achter gordijntjes. Geen huizenblokken, die u het uitzicht benamen en u de warme zonnestralen roofden. Gij mocht u verheugen in kostelijk zonnebad.

Alles stemde hier tot rust. Aan het zware of lichte gefluit der boten waren wij spoedig gewend.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen