Van heinde en ver
Actueel kerkelijk nieuws uit de gehele wereld
Een aantal Amerikaanse Protestantse zendelingen blijven in China, omdat zij tot op heden geen officiële toestemming hebben kunnen verkrijgen om het land te verlaten, aldus luidt een bericht van het Zendingsdepartement van de Nationale Raad van Kerken in de Verenigde Staten. Het steeds slechter worden van de situatie maakt het voor hen, die blijven, vrijwel onmogelijk om hun arbeid voort te zetten. ,,Slechts met enkele uitzonderingen hebben zij geprobeerd uitreis-visa te krijgen, zodat zij het land kunnen verlaten, doch deze aanvragen lopen vaak reeds meer dan een jaar, zonder dat een antwoord ontvangen is. Nu zijn zij gedwongen om in stilte de beschuldiging te dragen, dat de zending de handlanger is geweest van het Amerikaanse imperialisme en culturele agressie, dat al het goede, dat meer dan tweehonderd jaar lang verricht is, gedaan werd om het Chinese volk te vergiftigen en te verleiden en dat de zendelingen werktuigen en spionnen van hun eigen regering zijn geweest.
De meeste Protestantse zendelingen worden echter niet slecht behandeld. In vele gevallen worden zij persoonlijk beschuldigd van allerlei misdaden, soms van belachelijke, maar óok wel van zeer ernstige aard. Zo wordt hun ten laste gelegd dat zij hulpeloze kinderen hebben laten verhongeren, dat zij vluchtelingen overgegeven hebben om door de Japanners gemarteld te worden, dat zij patiënten, die in ziekenhuizen verpleegd werden, vermoord hebben. Sommige zendelingen zijn gedaagd voor een zogenaamde Volksrechtbank. In de meeste gevallen zijn zij gedwongen alle banden met de Chinese Christenen te verbreken ; wanneer zij nog in vrijheid zijn, mogen zij soms niet in de kerken aan de godsdienstoefening deelnemen. Aan velen is beperking van bewegingsvrijheid opgelegd ; anderen hebben huisarrest. Een aantal is gearresteerd op valse of onduidelijke beschuldigingen en is veroordeeld tot cellulaire gevangenschap, zonder dat er vaak een eigenlijk vonnis is uitgesproken.
Enkele zendelingen zijn gedeporteerd na een verblijf in de gevangenis, maar minstens 11 Protestantse zendelingen worden nog gevangen gehouden, zonder dat zij zich in verbinding kunnen stellen met hun familie, die in onzekerheid verkeert of zij nog in leven zijn.
Slechts na ernstig beraad heeft het Zendingsdepartement van de Nationale Raad van Kerken besloten de stilte te verbreken, opdat de ongelukkige situatie aan allen duidelijk wordt, in de hoop, dat er iets gedaan kan worden om deze zendelingen te bevrijden, die tegen hun wil in China worden gehouden.
Tekenen des tijds.
Op één van de nieuwste en beste plattegronden van Oslo en omstreken, zijn de openbare gebouwen aangegeven, de sportplaatsen, de politieposten, schouwburg en ziekenhuizen. Verder treft men een grote lijst aan van musea, banken, hotels, bioscopen, parkeerplaatsen, reisbureaux, enz. Maar kerken vindt men nergens aangegeven. Dit was wél het geval op de vroegere plattegronden. Er is een groeiende tegenstand tegen 't Christendom — ook uit de omroep moet het verdwijnen. Voor vreemden is het blijkbaar alléén van belang dat men weet waar schouwburgen en bioscopen te vinden zijn
Nog een ander teken van anti-christelijke stemming : de Noorse Toeristenvereniging had met Pasen korte wijdingsdiensten lin haar week-einde verblijven ingelast. Daarop is aanmerking gemaakt met deze uitdrukking, dat de Vereniging zich „mede schuldig" maakte aan godsdienstige activiteit. „DagsaVisa" schrijft hierover o.a. : ,,Er is geen sprake van een vervolging van het Christelijk geloof, o neen. Maar evenals de Joden hun ghetto's hebben en de Indianenstammen hun reservaten, zo behoort het Christelijk geloof (dat er natuurlijk wel zijn moet) alleen te bestaan op afgezonderde eilanden in het culturele en geestelijke leven, in een soort quarantaine, en degenen die de ongeschreven quarantaine-bepalingen voor het Christelijk geloof niet nakomen, moeten worden aangezien als medeplichtig van godsdienstige werkzaamheid. Maar nu moeten wij op ons stuk staan" — zo gaat het blad verder — „en deze pogingen om het Christelijk geloof onschadelijk te maken, tegemoet komen met een besliste houding en duidelijke taal. Het moet vast staan, dat iemand, die anderen zoekt te winnen voor het Christelijk geloof, iets onbehoorlijks doet, en we moeten het als een grote eer zien, dat we ,,medeplichtig" worden bevonden aan godsdienstige activiteit. Een beter attest kan niemand krijgen !
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 november 1952
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 27 november 1952
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's