Van heinde en ver

Brief aan kardinaal Segura.

De houding van het R. Kathohcisme tegenover de Protestanten in Spanje en Z.­ Amerika wekt alom verontwaardiging en verontrusting. Dat ook hier en daar in R. K. kring critiek op deze onverdraagzame houding gehoord wordt, moge blijken uit de volgende brief, die door een groep Franse R. Katholieken aan de Spaanse kardinaal Segura werd gezonden :

„In de gehele wereld is het voor de katholieken, die christen gebleven zijn of die naar een volmaakter christendom streven, een diepe smart uit de Spaanse landen van Europa en Zuid-Amerika zogenaamde „godsdienstige berichten" te vernemen. In deze landen worden de niet-katholieken vervolgd en probeert men hen met geweld het huis van onze Vader te doen binnengaan, waardoor het geloof in terreur wordt veranderd en de Kerk in een gevangenis ! Men tracht, dank zij God tevergeefs, om de protestanten met geweld te bekeren door hen te dreigen met de staatspolitie of met de stoottroepen van het fascisme. Men neemt duizenden kinderen Gods gevangen en doet hen geestelijke kwellingen aan onder het voorwendsel dat het non-conformisten of ongelovigen zijn. Men hecht de allergrootste waarde aan 'n godsdienstig en clericaal totalitarisme dat maar al te zeer gelijkt op het atheïstisch en politiek totalitair stelsel; men wil zich meester maken van de Hemel en zijn roemrijkste bewoners om hen dienstbaar te maken aan tijdelijke doeleinden (en wat voor doeleinden !). Zo heeft men in de repubhek Argentinië, in Mendoza aan de maagd Maria de titel gegeven van ,,gids van het leger der lucht". In de laatste tijd hebben zich weer ernstige incidenten voorgedaan op Spaans grondgebied, helaas met stilzwijgende toestemming van een aantal bisschoppen en soms op aansporing — indirect en onopzettelijk naar wij hopen ^ van een bisschoppelijk bevel met de woorden „Wij zijn de enigen, die de waarheid bezitten; de Kerk is de waarheid ; voor de dwalenden is er geen vrijheid".

De brief eindigt met aan kardinaal Segura plechtig te verklaren, dat „op het ogenblik waarin deze atmosfeer van een godsdienstoorlog niet meer te verdragen is en dreigt over te slaan naar andere gebieden, het christenvolk zich van Godes wege gedwongen ziet u en Uw eerwaarde broeders verantwoordelijk te stellen voor de nog grotere wreedheden en rampen, die zich op dit gebied zouden voordoen".

Bovenstaande brief is reeds in April aan kardinaal Segura verzonden. Daar er tot nu toe geen antwoord op is ontvangen, is men er toe overgegaan hem te publiceren.

Intussen heeft de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Artajo, tegenover een Protestantse zendeling, die in opdracht van een aantal Amerikaanse senatoren en congresleden belast was met het samenstellen van een rapport over de houding, welke de Spaanse regering tegenover het Protestanten-probleem inneemt, het volgende verklaard : „Noch de grondwet, noch het Concordaat met de H. Stoel, staat de reged o ring van Spanje toe de Protestantse propaganda en bekeringsactiviteiten toe te laten. De regering kan niet verder gaan dan hetgeen de tekst der wet haar toestaat te doen. Het merendeel der Spanjaarden gelooft bovendien dat de Protestantse propaganda in Spanje niet anders is dan een poging om vaste voet te krijgen in het nationale leven, welke poging er tenslotte op gericht is de godsdienstige eenheid, welke in Spanje een feit is en ook door de Spanjaarden wordt erkend, te vernietigen".

Als men het leest, zou men bijna medelijden krijgen. De grondwet en het concordaat laten eenvoudig groter vrijheid van andersdenkenden niet toe. Anders zou men die grotere vrijheid wel willen geven. Het wordt echter door de wet verboden.

De gedachte, dat het dan tijd wordt, de grondwet of het concordaat te herzien is blijkbaar nog niet bij het Vaticaan of de Spaanse regering opgekomen. Me dunkt, dat men het liever ook maar zo houdt. Het is immers zo gemakkelijk zich achter de wet, die aan anderen dan R.-Katholieken geen ruimte laat, te kunnen verschuilen ! Dan kan men nog zeggen, dat men zelf wel verdraagzaam is.

Kerken verzetten zich tegen een Casino.

Een Commissie van de Engelse Kerken, die zich bezig houdt met het onderzoek naar het probleem van het hazardspel, heeft zich krachtig uitgesproken tegen de plannen om in 't Casino in Brighton gelegenheid te geven tot hazardspel. In de Commissie hebben afgevaardigden zitting van de Anglicaanse Kerk, de Schotse Kerk en de Vrije Kerken. Een van de vooraanstaande leden, de Bisschop van Willesden, zeide dat volgens zijn mening het hazardspel te veroordelen is, omdat het een verkeerd gebruik maakt van het geld, doordat het doorgeven hiervan van de ene mens aan de ander afhankelijk is van het gelukselement. Ik vind 't vreemd — zo zeide hij — dat er gevraagd wordt om hogere lonen, terwijl er £ 600.000.000 per jaar aan hazardspel wordt uitgegeven

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen