Kerstening

Vanwaar dit minzame, woord ? zoetgevooisde

Het is geen woord om iemand zeer te doen.

In onze Kerkorde, gehoorzaam aan de Schrift, in gemeenschap met de belijdenis der vaderen en in verantwoordelijkheidsbesef voor het heden, is dit woordeke een gaarne geziene gast.

,,Arbeid ter kerstening".

,,Kerstening der samenleving".

,,Kerstening van de cultuur".

Is dit lieve woord een synoniem voor bekering ?

Elk woord heeft zijn gevoelswaarde. Kerstening doet cultureel aan. Ik kan zo'n woord nog wel plaatsen in de Kerkorde.

We willen op een woord niet doodblijven. Woordenstrijd is tot geen ding nut, zegt de Apostel.

Bekering is een Schriftuurlijk woord. Een woord ook dat de belijdenis der vaderen typeert.

Als nu maar blijkt dat kerstening en bekering synoniemen zijn. De „arbeid ter kerstening" in dankbare gehoorzaamheid aan de Schriften de oer-Geestdrift van de oud-testamentische profeten, van Johannes en van onze Hoogste Profeet en van al de Apostelen. Opdat we horen dat weergaloze en dwingende : ,,Bekeert u". „Bekeert u gij afkerigen". ,,Waarom zoudt gij verloren gaan ? "

In gemeenschap met de belijdenis der vaderen, die ons voorhouden „de waarachtige bekering des mensen".

Opdkt men de verantwoordelijkheid voor het heden niet overbelaste, zodat we de echtbijbelse en volconfessionele notie bekering zouden inwisselen voor een inhoudloze kerstening.

Een man, die in eenvoudigheid zijn boog spant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen