Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus?

Onder al de volkeren der aarde is er een geheel enig volk. Het is dat volk, dat op goede gronden mag zeggen: Heere, Gij zijt ook mijn gerechtigheid. Al wie tot dit volk mag behoren, die zal verstaan de waarheid van het woord : „Wie in Christus is, die is een nieuw schepsel". Men behoeft dan ook niet te vrezen. Alle beschuldigers zullen de aanklagende hand moeten laten zakken. Want als de wet de mens aanklaagt, dan laat de Heere Christus zien, dat Hij de vloek der wet heeft gedragen en alle gerechtigheid heeft aangebracht door Zijn gehoorzaamheid tot in de dood aan het kruis.

Als de satan de zondaar aanklaagt, dan laat Christus zien, dat Hij het rantsoen der zonde betaald heeft.

Voorwaar, de liefde van Christus tot Zijn volk is zeer groot geweest. De apostel spreekt er van. Maar nu komt de vraag op: „Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? "

Het is wel wat vreemd, dat wij deze vraag zo lezen in Gods Woord. Want de Heere heeft Zijn volk toch lief met een eeuwige liefde? Hij kwam in de tijd, om te volbrengen, waartoe Hij reeds bereid was, toen Hij nog was bij de Vader.

De Heere heeft Zijn volk dus lief met een eeuwige liefde. Zijn liefde is ook niet afhankelijk van de mens. Vele mensen denken dat wel, maar dat is niet waar. De mens, die de liefde van Christus denkt op te wekken door zijn werken, zijn gebeden en aalmoezen en tranen, die vergist zich. De hefde is van eeuwigheid !

Maar nu is daar die vraag : „Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? " De tekst spreekt van. „ons". Hebt gij er ook kennis aan gekregen waarde lezer (es) ? Dan hebt ge ook kennis aan wat het wil zeggen, met Hem te sterven, met Hem begraven te worden en met Hem op te staan.

Wat is dat een onbegrijpelijk wonder, dat de Heere Zijn volk liefhad, toen zij nog zondaren waren. Of is het geen wonder, dat zondaren door de kracht van Christus opgewekt worden tot een nieuw leven? Lazarus is door een wonder opgewekt, maar zo is het ook in de geestelijke opstanding.

Is het geen wonder, dat een zondaar, die niet anders verdiende dan voor eeuwig te worden verstoten, om de verdiensten van Christus gerechtvaardigd wordt?

Is het geen wonder, dat de Heere Zijn volk ook komt te heiligen, door de smet en vlek der zonde weg te nemen?

De liefde van Christus is groot, zéér groot. En dat leert de ziel het beste verstaan als het wordt overdacht, wat het Hem gekost heeft. Het kostte Hem de hemel, en Hij kreeg de hel. Het kostte Hem het leven, omdat voor de zonde niet anders betaald kon worHen, dan door de dood van de Zoon des Mensen.

Is het ooit te vatten? Hoe is nu de vraag mogelijk: , , Wie zal ons scheiden? "

Het ligt er maar aan, van welke kant wij dit bezien. Van de kant des Heeren bezien, dan zal Hij Zijn volk nimmer begeven, maar voor Gods volk is dit niet altijd even duidelijk. Voor de triumpherende kerk is er geen scheiding mogelijk, maar voor de strijdende kerk kan het vaak nog heel moeilijk zijn. „

De satan is immers altijd op de been. De satan kan ook geen groter list gebruiken dan dat hij God treft in Zijn meest geliefde kinderen.

Ik denk ook aan de wereld en vergeet -niet het lichaam der zonde!

Wie zal ons scheiden? De apostel noemt in de tekst het een en ander. Verdrukking?

Verdrukking is op zichzelf geen oorzaak van blijdschap. Gods Woord noemt vele voorbeelden. Om er enkele te noemen, dan letten wij maar eens op Job en Asaf. Hoe gemakkelijk kan dan ook Gods kind in opstand komen. Hoé weinig wordt het dan opgemerkt dat de Heere ook in deze dingen Zijn hand ten goede heeft?

Wie zal ons scheiden? Benauwdheid? De kwelling van binnen in het hart? Benauwdheid vanwege de vele aanklevende zonden en zwakheden? Ook dit kan zeer wel. Of vervolging? Gods volk is steeds een vervolgd volk. Daarvoor behoeft geen werkelijke geloofsvervolging te worden uitgeroepen. Wat wordt er veel geloerd op Gods kind. De wereld, ook de vrome wereld, zit op de uitkijk om Gods volk te kunnen treffen.

Of honger? Honger is een scherp zwaard — zegt het spreekwoord. Het volk Gods is veelal gerecruteerd uit de armen en de onedelen der wereld. De satan kan dan de vurige pijl op de zielen afschieten door de vraag te wekken: waar is nu uw God?

Wat kan de Heere het soms wonderlijk wèl maken. De ziele-vreugde is dan de mens meer waard dan de allerkostelijkste spijzen.

Of naaktheid? of gevaar? of zwaard? Wat betekent het, als de mens geen kleding meer heeft om de schande zijner naaktheid te bedekken?

O, wie zal beschrijven de vele gevaren, waarvoor Gods kinderen bloot hggen. Het ene is soms nog maar even voorbij, of het andere klopt weer aan. Vele zijn de tegenspoeden des rechtvaardigen. Soms wordt ook het zwaard gescherpt. De geschiedenis der kerk spreekt hierover in boekdelen. Maar- ook de tong is een zwaard, gescherpt aan twee kanten. Wat is er veel laster en achterklap.

Paulus noemt ze alle, en dan is de vraag: „Wie zal ons scheiden van de hefde van Christus? " Paulus geeft ook een verklaring : „Want om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood. Wij zijn geacht als schapen der slachting". Het is niet van hem zelf. Hij zegt: „Gelijk geschreven staat". Deze aanhaling willen wij niet in alle delen verklaren, maar let slechts op die twee woordjes : „om Uwentwil".

Dat is juist waarom het gaat: , , Om Uwentwil". Als het maar om de eer des Heeren gaat. Gaat het dan niet alleen daarom ? zegt u. Neen, niet altijd. Er is zoveel eigen eer. Zoveel mensen zijn de martelaar om zichzelf, en niet om de zaak Gods !

Wie zal ons scheiden? Het is een vraag, maar Paulus geeft er zelf een antwoord op.

„Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars". Dat is wel heel wonderlijk, want de kerk overwint, waar zij verliest. De vijanden behalen de overwinningen, maar het is alles maar schijn., En schijn is nog geen , , zijn". Zo was het ook met de Christus zelf. Hij stierf, maar Hij overwon. De vijanden dachten te overwinnen, maar zij werden overwonnen.

Meer dan overwinnaars ! Dat betekent verreweg overwinnaar, of zoals ook sommige verklaarders zeggen: overwinnaar, en dan nog meer, omdat men iets mag leren. Want Gods volk wordt juist geheiligd in deze strijd.

Maar versta deze overwinning goed. Het is niet door eigen kracht, maar zoals ook de tekst zegt: „door Hem, Die ons heeft liefgehad". Het is dus alleen door de Heere, dat zij overwinnaars, meer dan overwinnaars zijn. Hem dus komt toe de ere, lof en aanbidding. '

Geachte lezer (es), hebt u uw zaak reeds in Zijn handen mogen leggen? Of hebt gij het leven nog in uzelf?

Voor wie arm is, is Hij bereid. Hij is gister en heden dezelfde, ja, tot in alle eeuwigheid. De grootste der zondaren ontving van God barmhartigheid in Christus. De bekommerde scheppe dan moed daaruit, dat Hij ook nu nog dezelfde is. En indien gij de Heere als uw Borg en Middelaar hebt leren kennen, schep moed, want uw Koning is Koning van dood en hel. Zalig zijn allen, die Zijn verschijning hebben liefgehad in onverderfelijkheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen