Bede

Erbarming, HEER'! Zwaar troffen ons Uw slagen.....
En wie durft spreken: Onverdiend, o Heer!
Hoe hebben wij, ná d' oorlog, ons gedragen?
Wie onzer leefd' er waarlijk tot Uw eer?

Erbarming, HEER', voor de verscheurde harten
van moeders, vaders, — wenend om hun kroost.
Verzacht, Immanuël, hun diepe smarten,
Getrouwe! Die méér dan een moeder troost.

Erbarming, HEER', voor de verweesde kleinen,
en voor de grijsaard in zijn eenzaamheid,
die tevergeefs zijn trouwe gade beidt, —
en voor de weduw', die haar man betreurt.

O Gij, Die weet, ál wat er is gebeurd, ........
zult, HEILAND, Gij niet tot hun troost verschijnen?

Lunteren.

W. W. B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen