De nieuwe weg

Vervolgverhaal

door J. W. OOMS

, , Je zal in de war zijn, Arend, " meende Bart Kooijman. „Ik kan niet geloven, dat Martijntje zomaar een eind aan de verkering maakt. Jullie hadden toch geen ongenoegen gehad met mekaar ? "

, , Heel niet, " zuchtte Arend. , , Maar ze was de leste weken niet zo bar spraakzaam tegen me als vóór die tijd, dat wel. Ik dacht soms, dat ze geplaagd wier door hoofdpijn of zo. Anders zou ik niet weten, dat. ..."

, , Ik zal haar onderhanden nemen, " viel Bart Kooijman hem grimmig in de rede. , , Het zullen meidekuren van haar zijn. Maar daar heb ik het niet op begrepen. Verkering is verkering en we leven hier niet in de stad, waar het de ene week aan is en de andere week uit!" „'k Ben er de hele dag confuus van van die brief, " bekende Arend klagelijk. , , En ik heb zo bar veul met Martijntje op, dat is het ergste."

, , Ik zal ze onderhanden nemen, " zei Bart voor de tweede keer. , , Ik duld niet, dat m'n dochter er flauwe meidenstreken op nahoudt."

, , Zal je haar zeggen, dat ik helegaar ondersteboven ben van die brief ? " vroeg Arend Langerak.

, , Ik had gedacht, dat jullie nou krek zo'n goed stel waren, " zei de boer. „'k Meende vast, dat het zo mooi boterde tussen jullie tweeën."

, , Dat meende ik ook, Kooijman. Maar ze was de leste tijd wel weinig spraakzaam tegen me.... En heel niet aanhalig meer."

, , Ik ga nou naar het hooiland, maar ik zal haar thuis wel flink de pin op de neus zetten, " verklaarde de boer. , , Rust je hoofd maar, Arend. ... 't zal stellig weer goed komen."

, , Ik hoop het, " zei Arend Langerak uit de grond van zijn hart. , , Want eerlijk waar, ik ben Martijntje bar erg genegen."

Toen gingen ze ieder huns weegs. Kooijman ging naar zijn hooiland, de knecht achterna. Arend Langerak ging ook nog wat werken op het land van zijn vader.

Nu had Bart Kooijman weer iets nieuws om over te denken ; iets dat hem kwaad maakte. Hij werd er heet en driftig van in zijn hoofd. Zijn mooie berekeningen en handig overleg waren dus onverwacht in duigen gevallen, Zijn dochter kon immers geen betere jongen hebben dan Arend Langerak, de zoon van de rijke boer van Wel Gelegen. Het geslacht Langerak stond te boek als uiterst degelijk, het waren rechtschapen mensen, over wie men nooit een onvertogen woord had horen spreken. Bart had eigenlijk en naar waarheid gezegd een klein jaar geleden er zélf zijn best voor gedaan om zijn dochter Martijntje zo ver te krijgen, dat ze belangstelling voor Arend ging tonen. Nee, hij had dat niet openlijk gedaan, want dat zou niet passen. Een vader mag nooit z'n dochter openlijk aan de man zien te krijgen.

No. 6 (Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen