WORDT ER DOOR DE MIDDEN-ORTHODOXEN EN VRIJZINNIGEN MET DE RECHTEN VAN DE GEREFORMEERDE BELIJDENIS WEL GEREKEND ?

Ruim 300 gemeenten, of misschien juister gezegd predikantsplaatsen, moeten tot de Gereformeerde Bond gerekend worden.

Als ik het deel op het aantal predikantsplaatsen dan kom ik tot één zesde. Dat is zeker niet overdreven. En als ik zie op de grootte van deze gemeenten, dan ben ik er stellig van overtuigd dat we van een betrekkelijk groter deel zouden kunnen spreken, als het gaat om het aantal leden en doopleden. We hebben lang de meerderheid niet, maar ook mannen, die tot deze groep niet behoren, zijn van oordeel, dat er mede gerekend dient te worden.

Men zou des te meer verwachten, dat er met ons gerekend zou worden, omdat de midden-orthodoxie en de vrijzinnigen altijd weer beweren, dat er geen richtingen meer zijn in de kerk. Men spreekt dan van modaliteiten.

Men kan ons er niet van beschuldigen, dat we onze Hervormde Kerk niet liefhebben. Aan afscheiding wordt door ons zelfs niet gedacht.

Als er één groep is die aan de wezenlijke opbouw van onze diep gezonken kerk wenst mee te werken, dan stellig toch niet het minst de gereformeerde groep.

Tegenover dat alles moeten we tot ons leedwezen getuigen, dat er met ons weinig of niet gerekend wordt.

Mogen we eens enkele feiten noemen?

Eer de kerkorde definitief is ingesteld, heeft de Gereformeerde Bond het ontwerp van de nieuwe kerkorde in studie genomen en de rapporten ter Synode bekend gemaakt en gepubliceerd. Hoezeer hebben wij gepleit voor binding aan de Schrift en de belijdenis.

Het heeft niet mogen baten. Van zulk een binding wilden vrijzinnigen en midden-orthodoxen niet weten. Bij de eindstemming hebben daarom alleen de Gereformeerde Bonders tegen gestemd.

We hebben zes kerkelijke hoogleraren aan de Rijks-Universiteiten. Heeft men er ook één benoemd uit de kring van de Gereformeerde Bond?

Vergelijkt men de naamlijst die betrekking heeft op de samenstelling van ambtelijke vergaderingen, commissies met organen van bijstand in de Ned. Hervormde Kerk van het jaar 1953, dan komt men tot de conclusie dat in verreweg de meeste raden en commissies geen enkele Gereformeerde Bonder is benoemd. Behalve in de Zendingsraad, zijn de Gereformeerde Bonders witte raven.

Voor allerlei doeleinden worden ook de gereformeerde gemeenten om steun aangezocht. Vindt gij ook een aantal van de mensen, die voor dat bijzondere werk werden aangezocht, tot de Gerereformeerde Bond?

Bij mijn weten niet één.

En als ik mij hierin mocht vergissen, zijn het weer slechts enkelen.

Er is slechts één Bondsgemeente, die met betrekking tot de commissie voor predikantstractementen in grote moeilijkheden zit. Dat is Hasselt. Daar was in ± 25 jaar niet aan de aanslag voldaan. De moeilijkheden zijn tot op heden nog niet opgelost. Hasselt blijft nog steeds vacant en men schijnt de geestelijke belangen niet hoog genoeg te waarderen om een verdere billijke schikking te bevorderen.

Men klaagt over ons en wil het doen voorkomen of wij secten en muiterijen aanrichten in de midden-orthodoxe gemeenten, als aan enige plaatsen vanwege een afdeling van de Geref. Bond godsdienstige samenkomsten worden belegd op Zondag. Maar men vergeet, dat de midden-orthodoxie evangeliseert in bondsgemeenten en verwarring sticht, terwijl men dat heel gewoon schijnt te vinden.

Op de Veluwe bijna op de rij af : Wezep, Harderwijk, Ermelo, Putten, Nijkerk. Nu is men pas ook weer begonnen in Barneveld. Verder in Ede, om van andere provincies maar te zwijgen.

Zo zou ik kunnen voortgaan. Maar neen, ik houd op.

Helaas kan ik tot geen andere conclusie komen dan deze, dat het er met de nieuwe kerkorde niet beter op geworden is.

Hierin sta ik niet alleen. Ik heb hetzelfde ook vernomen uit de mond van mensen, die behoren tot andere richtingen. Van het enthousiasme van enige jaren terug is weinig meer te bespeuren.

De Gereformeerde Bond wordt in een isolement gedrongen en dan maakt men er ook nog een verwijt van. Doch vragen wij om getrouwheid om onze roeping te volgen en als een kostelijke schat te bewaren het pand, hetwelk onze vaderen ons hebben nagelaten.

Onze leuze blijve de verbreiding en verdediging van de Waarheid in de Hervormde Kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen