De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

De nieuwe weg Vervolgverhaal

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De nieuwe weg Vervolgverhaal

4 minuten leestijd

FEUILLETON

door J. W. OOMS

, , En wil dit dan zeggen, dat wij sabotage moeten plegen? " vroeg toen een boer.

, , Je mag het mijnentwege gerust zo noemen", zei de voorzitter.

Doch op dat woord kwam Huibert Verdoold in 't geweer. Huibert, die al zeventien jaar voorzitter van de kiesvereniging was en reeds acht jaar wetliouder, wilde daar niet van weten.

, Ik ben bar erg tegen de nieuwe weg", zei hij. , , Maar nu het beslist is en wij het verloren hebben, moeten we goede degelijke verliezers weten te zijn. We hebben de overheid, en die moeten wij gehoorzamen".

, , Maar niet, als die overheid dingen doet, die niet door de beugel kunnen", werd uit de zaal geroepen.

„Wij moeten gehoorzaam zijn aan de mensen, die over ons gesteld zijn", vervolgde Huibert Verdoold. „Een Christenmens moet weten, wat hem te doen staat en wat zijn plicht is".

Hoewel men voor wethouder Verdoold veel achting had en in het algemeen zijn woorden van gewicht werden geacht, stuitte hij nu toch op tegenstand. Een boer riep : , , Als je zó praat, zal ik op de kiesvereniging er tegen zijn, dat je weer op de lijst komt bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen".

, , Ik ook !" werd van verschillende kanten geroepen.

Zelfs voorzitter Aanen kwam tegen de uitspraak van Verdoold in het harnas. Hij schudde het hoofd en vroeg eensklaps aan Bart Kooijman : , , Jij bent ouderling, Bart Hoe denk jij er over? "

Bart Kooijman gaf niet terstond een antwoord op die vraag. Hij begreep dat hij in een moeilijke positie verkeerde. Als ouderling, als ambtsdrager werd hem zijn mening gevraagd over een zaak, die voor hem persoonlijk al veel moeilijkheden opgeleverd had.

, , Kijk eens", zei hij tenslotte, toen de voorzitter hem wederom verzocht om zijn mening te zeggen, , , ik geloof, dat wethouder Verdoold schoon gelijk heeft. Stellig hebben wij de plicht om onze wettige overheid te gehoorzamen. In dit opzicht ben ik het volledig met Verdoold eens. Het past de Christen niet om rebellie te plegen tegen een overheid, die van Godswege regeert. De overheid is Gods dienaresse, zoals haarfijn beschreven staat. Maar we hebben ook nog een andere plicht. En die plicht houdt in, dat wij onze overheid, als die een verkeerde schaats rijdt, wijzen moeten op 't rechte pad dat ze te gaan heeft. En die nieuwe weg (daar zijn wij 't toch allemaal over eens) is voor ons een duidelijk teken, dat de hoge heren op een dwaalspoor zijn. Goede grond wordt klakkeloos opgeofferd en er wordt niet aan gedacht, dat ons land het moet hebben van de landbouw. Dit moeten wij goed onder de ogen zien en dus geen medewerking verlenen bij de aanleg van die weg".

De woorden van Bart Kooijman vielen bij de boeren goed in de smaak.

, , Ouderling Kooijman heeft het pront gezeid", verklaarde voorzitter Aanen. Maar wethouder Verdoold was het met de uitspraak van de ouderling niet eens. En Bart zelf voelde in zijn binnenste ook geen vrede rnet hetgeen hij zojuist gezegd had. Men had hem zijn mening gevraagd als ouderling, als opziener der gemeente. Toen had hij gesproken. .. . maar waren zijn woorden ronduit en zonder twijfel geweest ? Neen, wist hij ineens met grote zekerheid. Ik heb niet gezegd : Mensen, saboteer maar.... doch ik heb evenmin gezegd, dat ze dat niét moesten doen. Ik heb te veel naar mijn eigen hart gesproken, te weinig als ouderling, beschuldigde hij zichzelf. O, het was moeilijk om ambtsdrager te zijn. Op Zondag ging dat nog wel. De predikant opdragen in 't gebed en hem daarna op de stoel brengen, was niet zo zwaar. De. kerkeraadsvergaderingen gaven ook niet zo bar veel moeilijkheden. Maar in de week, in het alledaagse gewone leven bracht het ambt hem voor tal van problemen. En ook nu weer.... hij had zijn eigen standpunt naar voren gebracht, maar omdat hij ouderling was en hem als zodanig een mening werd gevraagd, had hij de kool en de geit willen sparen. Geen ja en geen neen. Maar in feite had hij ja gezegd. Ja, mensen, saboteer maar !. .. .

No. 21

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 juli 1953

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

De nieuwe weg Vervolgverhaal

Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 juli 1953

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's