De nieuwe weg

Vervolgverhaal

door J. W. OOMS

Arend wist de naam niet te noemen en daarom zei hij :

„Die opzichter die ongetrouwd is."

, , Terbregge is een verstokt vrijgezel, Geurtsen is niet getrouwd en Mienema heeft het ook niet zo ver weten te brengen. En dan lopen hier nog twee opzichters die ruimschoots in de kinderbijslag vallen ; maar die zal je wel niet moeten hebben, want die zijn niet bepaald jong meer."

, ik Wil de man spreken die gisteren malheur heeft gehad, " verduidelijkte Arend zenuwachtig.

O ja, dan wist de werkman het wel. Dan zou hij Mienema moeten hebben. Deze lag nog in bed, hij was lelijk toegetakeld in zijn gezicht en omdat hij pijn had, nam hij er vandaag z'n gemak van. Maar 't was de vraag, of Mienema voor hem te spreken zou zijn.

„Een paar minuten maar, " zei Arend smekend. , , Ik wil hem alleen maar vragen hoe het gaat."

Er kwam nog een andere man bij en deze wilde ook precies weten, wat de boerenzoon op het werk kwam doen. Tenslotte wezen ze hem de barak.

, , Ga daar maar binnen. Maar pas op, dat je er niet uitgegooid wordt. Mienema is niet zo best te spreken over boerenkinkels."

Met kloppend hart betrad Arend de barak.

, , Kijk, achter die deur leit het slachtoffer, " wees de werkman, die hem gevolgd was, een deur. , , Ga er gerust binnen. Als je niet welkom bent, zal je dat wel gewaar worden. En als het erg hoog mocht lopen, stel je dan gerust : we hebben hier een verbandkist op het werk."

Na deze weinig moedgevende woorden opende Arend Langerak beschroomd de deur. Hij zag de opzichter, zittend in z'n bed, met het hoofd in een verband, dat bruindoordrenkt was van jodium.

Mienema zat een brief te schrijven, maar toen Arend binnenkwam, keek hij op en schroefde aanstonds zijn vulpen dicht.

, , Ik kom zeggen, dat ik ex mirakels veul spijt van heb, " zei Arend zenuw­achtig zonder enige nadere inleiding. , , Ik had dat niet maggen doen, een mens moet z'n eigen immers kunnen beheersen."

, , Neem een zit, " zei Mienema — en bij gebrek aan een stoel wees hij op een kist, die in een hoek stond. Arend bleef echter staan en vroeg :

, , Schikt het met de pijn een beetje, als ik vragen mag ? Zal het nog meevallen ? Als je onkosten hebt, dan zal ik het je vergoeden...."

, , Ik wens geen vergoeding, " zei Mienema zo kalm mogelijk. , , Maar ik wens wel, dat jij je verstand gaat gebruiken. Ik vind het laf om iemand met opzet een stuk lood of ijzer in z'n gezicht te gooien."

, , Ja.... ja. .. . dat. .. . daarom ben ik hier gekomen, " stotterde Arend. , , Ik ik heb er spijt van. 'k Had mij moeten bedwingen. Maar ik werd ineens veul te giftig van binnen toen ik u zag. 'k Was mezelf niet meer baas."

, , Zo, dus dat besef je toch wel, dat het nergens naar leek. In ieder geval respecteer ik het in je, dat je dit zegt. Ik hoop, dat je wijzer zult worden."

„En als je kosten hebt...."

No. 32

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen