NATIONALE RECLASSERINGSDAG 1953

Zaterdag 3 October zal weer de Nationale Reclasseringsdag worden gehouden.

Wat Reclassering is, mag thans als bekend worden verondersteld : het is, naar het woord van prof. mr B. V. A. Röling, de werkzaamheid die tot doel heeft degenen, die een strafbaar feit hebben gepleegd, weder een plaats in de maatschappij te verschaffen.

De Reclassering werd in ons land voor het eerst georganiseerd nagestreefd door het in 1823 opgerichte Nederlands Genootschap tot Zedelijke Verbetering der Gevangenen, thans het Nederlands Genootschap tot Reclassering geheten. Geeft de oude naam de oorspronkelijk beperkte activiteit aan, welke allereerst gericht was op de morele verbetering van hen, die niet alleen door de begane misdaad, maar ook door de ondergane straf waren gedeclasseerd, thans is het werk van de Reclassering veel omvangrijker geworden. Men denke slechts aan de zorg voor de gevangene, tijdens en na de detentie, aan het celbezoek, aan het toezicht over voorwaardelijk veroordeelden enz. en aan de voorlichtingsrapporten.

Dat een dergelijke arbeid onze sympathie en steun verdient, zal zonder meer duidelijk zijn. Alleen al maatschappelijk gezien is de misdaad zo'n groot kwaad, dat elke poging tot bestrijding van harte toegejuicht moet worden. Wat zou het bijvoorbeeld een stap in de goede richting zijn als de schatkist meer geld voor de bouw van scholen beschikbaar kon stellen omdat er minder voor de gevangenissen en de huizen van bewaring nodig was ! Maar afgezien van deze overwegingen, gaat het bij het reclasseringswerk in de eerste en laatste plaats om de mens zelf.

Misdadigheid te vergoelijken, is ons verre, maar men vergete nooit dat degene, die met de strafrechter in aanraking kwam, een mens is , van "gelijke beweging" als u en ik.

Lezen wij niet in het Evangelie, dat niemand goed is dan God alleen en dat degenen, die menen te staan, dienen toe te zien dat zij niet vallen?

En om nog even verder te gaan : hebben niet menigmaal degenen, die een vrijheidsstraf uitzitten, overtredingen begaan, waaraan wij ons , , slechts" in gedachten schuldig maakten?

Dit te bedenken zal ons niet alleen behoeden voor een hooghartige houding jegens de veroordeelden, maar er ons tevens van bewust maken dat wij als mens en als christen een plicht tegenover hen hebben.

Deze plicht bestaat uit het reclasseren ; uit het toesteken van de helpende hand om de gestraften weer in 't rechte spoor te brengen en hun een plaats in de samenleving te hergeven.

Dat naast het Nederlands Genootschap tot Reclassering ook de Protestants Christelijke- en de Rooms Kath. Reclasseringsverenigingen, alsmede het Leger des Heils elk op hun terrein deze arbeid hebben aangevat, is natuurlijk zeer verheugend.

Moge de Nationale Reclasseringsdag 1953 ons dan bij vernieuwing aan de bovengenoemde plicht herinneren, welke wij onder meer kunnen vervullen door dit prachtige werk eens met een extra gift te steunen.

Dr. H. A. ten Bruggencate. (Overgenomen op verzoek).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen