EEN HERDENKINGSDAG TE AMSTERDAM

Op 1 Oct. a.s. zal het 25 jaar geleden zijn dat de Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging werd opgericht. Een feit, lezer en lezeres, waarover wij ons van harte kunnen verheugen en dat dan ook, zo God wil, te Amsterdam op enigszins uitgebreide wijze zal worden herdacht, te weten met een samenkomst in een der Hervormde kerken, waar een Hervormd én een Gereformeerd predikant het woord zullen voeren, terwijl de volgende dag, 2 October, het Hoofdbestuur op nader in de bladen aan te kondigen plaats, een receptie zal houden, die, naar wij hopen, eveneens door velen zal worden bezocht.

En wat is nu wel de reden tot verheugenis, en wat wil die Protestants- Christelijke Reclassering eigenlijk?

Vijf en twintig jaar geleden was in Nederland de toestand zó, dat iemand, die tot een strafdelict gekomen was, vóór en na de rechtszitting en uitspraak (maar vooral er na) werd bijgestaan door het Nederlands Genootschap tot Reclassering, dat openstond voor personen van alle gezindten, ook humanisten, terwijl hetzelfde doel werd beoogd door het Leger des Heils, afd. Reclassering en de Rooms Katholieke Reclasseringsvereniging.

Toen nu in 1928 binnen het kader der kerken van de Reformatie werd overgegaan tot het oprichten van bovengenoemde vereniging, werd een uitgestrekt arbeidsveld geopend en betekende dit de mogelijkheid hulp te bieden aan broeders en zusters, die met de strafrechter in aanraking waren gekomen, doordat zij gestruikeld waren ; ze te helpen en te ondersteunen, niet alleen in de barre practijk van de wereld, maar ook met de rijkdom van het Evangelie. In de eerste plaats dus : naast zo iemand te gaan staan en hem de weg terug te wijzen.

En bij de veranderde methoden in de behandeling der strafzaken is het, in tegenstelling met vroeger jaren, zó, dat door het opstellen van voorlichtingsrapporten over een verdachte ten behoeve van de Officier van Justitie en de overige rechters, een onschatbare verheldering kan worden verschaft over de persoon, het karakter, het leven en het onderhavige delict van een mens in nood.

En denkt u nu toch vooral niet, dat het wel altijd zal gaan om een bepaald soort ongunstige individuen, die, nu ja, wel eens bij de kerk zullen gehoord hebben, maar die toch eigenlijk wel zó verhard en vereelt zullen zijn, dat er geen kruid meer voor gewassen is !

Neen, wij allen, onze huisgenoot, onze buurman of buurvrouw, thuis of in de kerkbank, kunnen, zo wij door Gods genade niet voor een dergelijk onheil worden gespaard, in de beklaagdenbank terecht komen. Want wie durft zeggen dat hij of zij beter is dan die ongelukkige achter 't beklaagdenhekje in de rechtzaal?

Wij allen kunnen op die wijze struikelen en met de strafrechter in aanraking komen : door drift, door domheid, door haat en nijd, door koppigheid, ja, zelfs tengevolge van een ziekelijke, geestelijke gesteldheid.

Hoe uitermate moeilijk is het zelfs in vele gevallen bij dit laatste zekerheid te krijgen ! Eigenlijk in het geheel niet. Zonde of ziekte? Hoeveel is over dit vraagstuk in de laatste tientallen jaren niet geschreven, saamgevat in de woorden psychologie en psychiatrie. Toch is het alleen de Bijbel, die ons ook in deze problemen tot richtsnoer kan zijn, want Gods Woord leert ons, dat een mens dan alleen gezond en normaal is, wanneer hij in de rechte verhouding staat tot God en in Zijn gemeenschap leeft. Want de zonde is : de schending van die gemeenschap, het innerlijk er van losgescheurd zijn. Hoe is het dan onze roeping tegenover onze huisgenoten des geloofs hier, bij het erkennen van eigen zwakte en hulpeloosheid in onze verlorenheid, met Gods hulp lief te hebben en te helpen waar en zoveel wij kunnen ! Want liefhebben, dat kan hier haast niet anders betekenen dan : in liefde kunnen bevatten.

De Heere Christus heeft ons liefgehad, omdat Hij alles van ons wil bevatten ; al onze zonde en al onze ellende, tot de hel toe. En zó wil Hij ook dat wij onze naaste liefhebben, dus dat wij trachten ook de rampspoed van die naaste te omvatten. En in onze zwakte kunnen wij dat ook in Hem.

Wat is het voor ons, arme en armoedige, helpers, dan een rijkdom en een vreugde, tot zo een ziel in nood te kunnen gaan en te zeggen : Kom maar, in deze moeilijke tijd zal ik trachten u te helpen en naast u te staan, het dóór te maken met u en een wijle samen met u te gaan, een nieuwe levensperiode tegemoet met de Heere Christus als Leidsman, die u en mij verdraagt, omdat Hij ons lief heeft met een liefde, die alles „bevat", de grootste smart èn de grootste vreugde.

Daarom, lezer en lezeres, hoop ik zo van harte dat u die eerste dagen van October in gedachten wilt medeleven met ons.

Hoe heerlijk en verblijdend is het, dat wij die Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging mogen hebben binnen onze Hervormd-Gereformeerde kerk. Hoe hebben wij uw hulp nodig ! Want ook zij wordt belaagd van buitenaf door de goden dezer eeuw. Het zijn uw medeleven en uw geestelijke steun, die wij niet kunnen missen.

Op de Nationale Reclasseringsdag, die D.V. op 4 October zal worden gehouden, zal ook onze Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging delen in de opbrengst van de te houden collecte.

Hoe vertrouwd is dit u nu geworden!

(Opgenomen op verzoek).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen