De nieuwe weg

Veivolgverhaal

door J. W. OOMS

En als de mensen dit zeiden, voegden ze er soms nog aan toe, dat men van dit standpunt bezien er goed inkomen kon, dat Marten Botermans zijn daggelder weggestuurd had.

Freek Boelhouwer zat er intussen het meest over in, dat hij zonder werk gekomen was. De man had vrouw en opgroeiende kinderen en nu zat zijn gezin eensklaps zonder inkomsten. Freek vroeg zich af, of hij op die protestvergadering had moeten zwijgen? Dan zou hij thans niet in trubbels en zorgen gezeten hebben. Sedert zijn trouwdag was hij nooit een dag zonder werk geweest, maar nu stond hij plotseling met lege handen.

De daggelder zag geen andere weg, dan om naar het gemeentehuis te gaan en de burgemeester om ondersteuning te verzoeken. Maar dat was een bar zware gang voor Freek Boelhouwer ; hij had zijn handen gekregen om er mee te werken en hij wilde ook werken.

Er ging nog-ander nieuws door de boerenbuurtschap. De vaste knecht van Toon van Ginkel had een beroerte gekregen. In het weiland aan het werk zijnde, was hij plotseling ineen gezakt en nu lag hij in de bedstee van zijn nietig huisje al twee dagen buiten bewustzijn.

Een paar mannen uit 't arme buurtje — want zo werden de zes petiterige werkhuisjes aan het Oosteind genoemd— kwamen naar Freek Boelhouwer, omdat ze met hem begaan waren dat hij ineens zonder werk was komen te staan. Ze gaven hem de raad om naar Toon van Ginkel te gaan, want nu diens vaste knecht met een zwaar beslag lag, zou de boer van Nooit Gedacht stellig een andere werkkracht moeten hebben, al zou het dan voor tijdelijk zijn. Freek Boelhouwer vond het mooi, dat die mannen uit het arme buurtje met die raad tot hem kwamen, maar hij schudde toch bedrukt het hoofd.

, , Ik heb dat eigens ook al gedacht en ik heb 't geprobeerd, mannen", zei hij. , , Maar het is niet gelukt. Toon van Ginkel zei, dat hij me niet gebruiken kon. Hij zou proberen, een ander in dienst te nemen totdat zijn oude knecht weer op kracht zou zijn en in staat om te werken.

, , En waarom nam hij jóu niet aan? " vroeg men aan Freek.

, , Ik mag geen oordeel vellen", antwoordde de daggelder. , , Hij heeft me de reden niet verteld en het blijft dus gissen. En jullie weten ook wel, dat het spreekwoord: 'Gissen doet missen, veelmaals een waar woord gebleken is".

, , Maar dan weten wij het al wel, Freek ! Jij bent bij de boeren de gebeten hond geworden, omdat je op die protestvergadering ronduit gezegd hebt dat je niet zou protesteren tegen die nieuwe weg".

, , Ik geef geen oordeel", herhaalde Freek. Maar aan de uitdrukking op zijn gezicht was wel te zien, dat hij dezelfde gedachten koesterde.

Reeds de volgende dag werd in het dorp verteld, dat Freek Boelhouwer vast en zeker nooit meer bij een boer terecht zou kunnen om te werken, — alles vanwege de opvattingen van Freek over de nieuwe weg.

Er was nog meer nieuws in de kleine gemeenschap in het lage polderland. Iedereen kreeg er weet van, dat de omgang van Arend Langerak met Martijntje Kooijman ineens afgebroken was.

No. 36

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen