OOK HET HUISGEZIN VAN STEFANUS

De zielkunde — de psychologie zogezegd, want dit vreemde woord wordt bij de dag populairder — leert, dat men namen van mensen, die antipatiek zijn, of die door ons slecht bejegend zijn, moeilijk weer in zijn herinnering kan oproepen. Misschien kunt u deze zielkundige theorie wel even aan de practijk toetsen. Zeg eens hoe heette weer de man, de vrouw, die u heel oneerlijk of heel schandelijk heeft behandeld ? En hebt u reeds deze allesbehalve verjaarde zonde beleden voor God en de naaste ? Wat zou zo'n onnozel klein stukje al niet een vrede kunnen stichten. Maar zelfs al werd het kwaad vergeven en vergeten, toch blijft het moeilijk om dergelijke namen te onthouden.

Me dunkt Paulus kende dit ook. Altoos bleef het hem bij dat hij , , erbij" was, toen Stefanus, die trouwe martelaar, gestenigd werd. Stefanus, die, als een kind, Gods kind immers, insliep onder een deken van kneuzende stenen. „Heere, reken hun deze zonde niet toe!" -Is deze laatste martelaarsbede niet verhoord voor die jonge man, die een hele stapel kleren bewaakt ? Het is hem altoos bijgebleven. Noemde Paulus dit niet als het ergste van wat men van hem wist : , , en toen het bloed van Stefanus, uw getuige, vergoten werd, dat ik daar ook bij stond en mede een welbehagen had in zijn dood, en de klederen bewaarde dergenen, die hem doodden". Hij komt er eerlijk voor uit : ik had een welbehagen. Aan de Galaten schrijft Paulus, dat hij „uitnemend zeer" de gemeente Gods vervolgde. Paulus zal geen halve maatregelen genomen hebben. Omdat hij de gemeente Gods vervolgd heeft, acht hij zich de Apostelnaam niet waardig. (I Cor. 15 : 9). Ja, tegen het eind van zijn leven weet hij zich de voornaamste aller zondaren, omdat hij een vervolger en verdrukker was. Maar hem ontmoette Gods barmhartigheid, omdat hij het onwetend deed in zijn ongelovigheid. Klinkt deze laatste zinsnede niet als een late echo op Stefanus' uiterste bede ? Werp uw brood uit op het water, zelfs op de grauwe baren van de doods-Jordaan, na vele dagen zult ge het vinden.

De naam Stefanus zal Paulus toch steeds weer met pijn door het gehoor gegaan zijn. Ondanks de barmhartigheid of liever juist bij de barmhartigheid. Ik dacht daarover een ongezocht bewijs te lezen in I Cor. I. Paulus is blij dat hij maar weinigen gedoopt had in Corinthe. Eigenaardig. Oppervlakkige geesten meten hun belangrijkheid in het getal van dopelingen en aannemelingen. Maar Paulus zag het gevaar van afgoderij. Dat gevaar is niet denkbeeldig. Ds. Die en Die heeft mij gedoopt, zo hoort men wel eens zeggen, en mijn broer is (maar) gedoopt door ds. Zo. Ik heb alleen Krispus en Gajus gedoopt, zegt Paulus. Opdat niemand zegge, dat ik in mijn naam gedoopt heb. En dan is het net of de Apostel iets te binnen schiet. Dat moet ook wel, want de Heilige Geest, die hem dreef en inspireerde, maakt eerlijk, maar heft, zoals we zien, de persoonlijkheid niet op. Doch ik heb ook het huisgezin van Stefanus gedoopt. Nog denkt Paulus eens goed na. Voorts weet ik niet, of ik iemand anders gedoopt heb. Ik vraag me af, zou het soms om die naam Stefanus zijn, dat Paulus niet aanstonds deze naam noemt.

Temeer omdat niet uitgesloten is, dat deze Stefanus of Stefanas de eersteling van Achaje was. (I Cor. 16 : 15). Dan zou niets menselijks ook deze begenadigde vreemd geweest zijn. Dan was hij, in geheel andere zin dan Christus, ook zelf met zwakheden omvangen. En enkel maar groter wordt het: mij is barmhartigheid geschied, opdat Jezus Christus in mij, die de voornaamste ben, al Zijn lankmoedigheid zou betonen, tot een voorbeeld dergenen, die in Hem geloven zullen ten eeuwigen leven. Paulus wil niet anders wezen dan een spiegel van Gods vrije genade in Christus Jezus. De ene naam, onder de hemel tot zaligheid gegeven. De naam, die we nooit vergeten mogen. , , Namen kan ik haast niet meer onthouden", zeggen oude mensen vaak tegen me. Dan antwoord ik wel eens : als u maar één haam onthouden moogt. , , 'k Zal Hem nooit vergeten. Hem mijn helper heten, al mijn hoop en lust". Alhoewel we ook wel met recht , , moeite" mochten hebben met deze enige naam. Want: , , T'en zijn de Joden niet. Heer Jesu ! die U cruysten, lck ben 't, o Heer, ick bent, die U dit heb gedaan".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen