De nieuwe weg

Vervolgverhaal

door J. W. OOMS

, , Dat is dus voor de tweede keer en nou gaat het vast niet meer aan, want een herhaalde breuk is niet meer te lijmen, " verklaarden de ongetrouwde gezusters Pierhagen, die al dertig jaar vergeefs op een manspersoon zaten te wachten. „En geloof maar vrij, dat Martijntje het uitgemaakt heeft, want Arend is een veel te deugdzame jongen om zoiets te doen."

Er waren meer mensen, die er zo over dachten.

„'Dat kan Arend Langerak wijten aan de gehate nieuwe weg, " zeiden sommigen. , , Dit is het begin van de narigheid en er zal nog wel meer volgen. Want de nieuwe weg snijdt dwars door de polders, maar ze snijdt ook dwars door de deugdzaamheid heen."

Ja, het was uit tussen Arend en Martijntje en de nieuwe weg kreeg er rap de schuld van. Daar was enige reden toe ; want niet alleen was weldra iedereen ervan op de hoogte, dat Martijntje de boerenzoon de laan uitgestuurd had, maar men wist ook al te vertellen, dat Martijntje Kooijman gearmd was gezien met de jonge opzichter Mienema.

De opzichter, die zo lelijk was toegetakeld door Arend Langerak, was weer helemaal hersteld ; slechts een lidteken onder zijn oog was nog zichtbaar. En hetgeen de mensen elkaar overbriefden, was juist. Mienema was zich opeens bewust geworden, dat hij van Martijntje Kooijman, die hij toch betrekkelijk weinig ontmoet had, zou kunnen houden. Of had hij haar reeds lief ? Hij had haar voorgesteld, elkaar nader te leren kennen. Martijntje had niet neen gezegd — het was voor haar geen vraag meer, zij wist diep in haar hart, dat zij van de jonge opzichter hield, hoewel zij hem toch niet tot in het inneriijkst van zijn hart had kunnen peilen. Neen, Martijntje had niet neen gezegd — al had zij dan ook niet ronduit ja durven zeggen. Maar haar hart had toegestemd, gretig toegestemd zelfs ; en nu gingen ze soms samen arm in arm door de donkeravond van de boerenbuurt. Dat werd spoedig bekend en er werden rap bittere woorden over gezegd. Moest een dochter van een ouderling het slechte voorbeeld geven en een verkering beginnen met een vreemde snuiter van het grote werk ? Op die manier ging het hek van de dam voor al het opgroeiend jong goed.

Bart Kooijman had uit Martijntjes eigen mond gehoord, dat zij voor de tweede keer Arend Langerak weggestuurd had. Het was, of hij een slag in zijn gezicht gekregen had.

No. 37

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen