RICHTINGEN OF MODALITEITEN

Het wordt hoog tijd dat we niet langer van , , modaliteiten", maar weer van richtingen gaan spreken.

Het is dwaas, om dat wat Vrijzinnigen, midden-Orthodoxen en Gereformeerde Bonders leren, modaliteiten te noemen. Tussen deze groepen gapen diepe kloven.

Dat zijn inderdaad verschillende richtingen. Als ik u een voorbeeld van modaliteiten zou mogen noemen, zou ik u kunnen wijzen op de vier evangelisten. Ik heb in die evangeliën nog nooit zulke verschillen ontdekt, dat ik daaruit de conclusie zou moeten trekken, dat de evangelisten in belangrijke zaken toch verschillende lijnen trekken.

Neen, we vinden bij die evangelisten eenheid.

Tooh merken we bij die evangelisten verschil in stijl. De wijze van aanpak verschilt.

Mattheüs schrijft speciaal voor de Joden. Hij wil zijn lezers overtuigen dat Jezus de Christus is. Telkenmale vinden we bij hem de uitdrukking : , , gelijk door de profeet Jesaja voorzegd is".

Marcus schrijft speciaal voor de heidenen. Zijn evangelie is het kortste. Hij verwijst niet naar het Oude Testament. Dat kenden de heidenen immers niet.

Lucas zet de geschiedenis van de Heere Jezus in het kader van het wereldgebeuren. Gaarne beschrijft hij breedvoerig de wonderen. Men kan merken, dat hij medicijnmeester was. Hij gebruikt Griekse doktersvaktermen.

Johannes neemt als een arend een vlucht naar omhoog en beziet het alles in het eeuwigheidslicht.

Zie, lezers, dat zijn modaliteiten.

Om een ander voorbeeld te noemen, zou ik u kunnen wijzen op Petrus, Paulus en Apollos. Dat zijn ook modaliteiten, maar van die diepgaande verschillen, die er zijn tussen de verschillende richtingen in onze Hervormde Kerk, is bij hen geen sprake.

We kunnen nog een stap verder gaan en zeggen, dat ook de Gereformeerde Bonders, de Gereformeerden, de Christelijk Gereformeerden, de leden van de Geref. Gemeente en de Oud-Gereformeerden, modaliteiten zijn.

Dat zijn ze ook inderdaad.

Ons beroep op de handhaving van Schrift en Belijdenis in het midden onzer kerk tracht men telkenmale wel te torpederen door te zeggen : , , En kijkt dan eens naar al die verscheuringen en afscheidingen in de Gereformeerde gezindheid, hoewel die allen zeggen te staan op de grondslag van Schrift en Belijdenis. Wat komt ér nu van terecht? "

En toch, laat men niet te vroeg triumferen door te smalen op het ontbreken van eenheid onder de gescheidenen. Zeker, het is droevig dat we onder die modaliteiten niet de gewenste eenheid zien. Dat is stellig het werk des duivels en de zonde van het eigen, boze hart. Neen, neen, we vergoelijken de zonde van deze verscheuringen niet. Vaak lopen ze over punten, die men binnen het kader van de belijdenis onzer vaderen had kunnen laten rusten.

Als ik één van de mensen van de gescheiden kerken ontmoet en ik vraag hem, hoe ze denken over de eeuwige verkiezing, over het Schriftgezag, over Bijbelcritiek, over algemene en particuliere genade, over Christus en Zijn borgtochtelijk lijden, dan vinden we bij al die modaliteiten grote overeenstemming. Doe die zelfde vragen nog eens aan de verschillende richtingen in onze kerk, en het zal u onmiddellijk blijken, dat hier tussen de verschillende richtingen kloven gapen, die niet zijn te overbruggen.

Bij modaliteiten is nog verwachting voor een onderling gesprek.

Bij de richtingen heb ik weinig of geen verwachtingen van het richtingsgesprek, gelijk dit in de jaren na de oorlog genoeg gebleken is.

Men gebruike de naam van modaliteiten niet meer. Ze past niet voor de richtingen in onze kerk.

We kunnen er in onze kerk alléén maar door gebaat wezen als we de toestand niet vergoelijken, maar recht onder de ogen zien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen