VERBROEDERING TUSSEN VRIJZINNIGEN EN ORTHODOXEN

Zo nu en dan gebeurt het ons bij het lezen van verschillende artikelen in de pers, dat we even de ogen moeten uitwrijven en ons afvragen, of het er wel werkelijk staat geschreven, wat we meenden gelezen te hebben, of dat we het slechts hebben gedroomd.

Zo ging het ons óok bij het lezen van een artikel in de Kerkbode van Hervormd Apeldoorn.

Hier volgt het artikel :

Een mededeling van de Centrale Keikexaad.

Langs deze weg komt de Centrale Kerkeraad tot de Hervormde Gemeente te Apeldoorn en Het Loo met een zeer belangrijke mededeling.

Jarenlang heeft de kerkeraad tegenover de prediking en de catechese, die er uitgingen van de Vereniging van Vrijzinnig Hervormden hier ter plaatse, naar zijn diepste overtuiging alleen maar een afwijzende houding kunnen aannemen. De kerkeraad deed dit met droefheid, maar kon niet anders !

Doch in de latere jaren zijn er op kerkelijk en op theologisch gebied veranderingen ingetreden, die ook in onze gemeente hun invloed hebben doen gevoelen.

Dientengevolge is er in 1951 en '52 een kerkelijk gesprek gevoerd door een gesprekscommissie bestaande uit twaalf personen, zes aangewezen dobr de kerkeraad, en zes door de Vereniging van Vrijz. Hervormden.

In dat gesprek heeft men elkaar gevonden in het gemeenschappelijk belijden van de Heer Jezus Christus als Gods Zoon, onze Heer, de Heer van Kruis en Opstanding.

Waar dit gebleken is, daar blijven er nog wel andere belangrijke punten over die nadere samenspreking vereisen, maar bij deze stand van zaken is de kerkeraad tot de conclusie gekomen, niet langer een alleen maar — afwijzende — houding te mogen aannemen tegenover de Vrijz. Hervormden en heeft krachtens kerkeraadsbesluit van Woensdag 15 Juli 1953 tot genoemde Vereniging onderstaand schrijven doen uitgaan.

De kerkeraad hoopt en bidt dat Gods Woord en Geest bij de voortzetting van het kerkelijk gesprek naar beide kanten overtuigend zullen doorwerken, opdat de gehele gemeente in al haar geledingen zal worden opgebouwd in de éénheid in Christus !

Daarom roept hij de gemeente op om van deze verantwoordelijke zaak niet te maken een onderwerp van dispuut, doch van gebed !

Hier volgt het schrijven, dat van de kerkeraad uitging.

- P. Visser

Aan de Vereniging van Vrijzinnige Hervormden te Apeldoorn.

De Centrale Kerkeraad der Hervormde Gemeente van Apeldoorn en Het Loo heeft, in zijn vergadering d.d. 15 Juli 1953, zich ernstig bezig gehouden met het vraagstuk van de verhouding der Hervormde Gemeente alhier tot de prediking en de catechese, die van Uw Vereniging uitgaan door" de arbeid van Uw voorganger, ds. G. W. B. A. Thoden van Velzen.

De Kerkeraad heeft hiertoe kennis genomen van de notulen betreffende het Kerkelijk Gesprek, gehouden in de jaren 1951 en 1952.

Met blijdschap en dankbaarheid heeft hij geconstateerd, dat ter zake van zeer centrale punten in het kerkelijk belijden duidelijke verbondenheid is gebleken met Schrift en Belijdenis.

Ten aanzien van andere bepaalde punten is deze duidelijkheid er echter nog niet. Daarom acht de Kerkeraad voortzetting van het Kerkelijk Gesprek noodzakelijk, opdat, zowel de Kerkeraad als Uw Vereniging, door het Woord Gods onderwezen, het Evangelie van de Heer Jezus Christus klaarder zal mogen verstaan.

Waar echter het contact tussen U en de Kerkeraad zoveel positieve elementen aan het licht heeft gebracht, wil de Kerkeraad nu niet langer volharden bij de alleen maar afwijzende houding, die hij naar zijn overtuiigng vele jaren lang tegenover Uw prediking en catechese heeft moeten aannemen.

Daarom verklaart hij zich bereid de Doopdiensten en die voor de openbare Geloofsbelijdenis, welke geleid zullen worden door ds. G. W. B. A. Thoden van Velzen, kerkelijk te wettigen, wat natuurlijk tevens inhoudt, dat de toelating tot de Doop en de openbare Belijdenis zal geschieden ander verantwoordelijkheid van de Kerkeraad, door een commissie, daartoe door de Kerkeraad in te stellen.

Hij acht het gewenst het bovenstaande nader toe te lichten in een samenspreking tussen het Groot Moderamen van de Centrale Kerkeraad en Uw Bestuur, in welk overleg hij dan ook gaarne zou betrekken de viering van het Hejlig Avondmaal.

De Kerkeraad spreekt de hoop uit, dat het bovenstaande niet zal zijn een eind-, maar een beginpunt van een ontwikkelingsgang in Bijbelse lijn, die leiden moge tot waarachtige eenheid in onze gemeente binnen de ruimte van Artikel X onzer Kerkorde.

De Centrale Kerkeraad, in zijn naam: P. Visser, h.t. prseses. Th. E. V. d. Brug. h.t. scriba. Apeldoorn, 17 Juli 1953.

Door de midden-orthodoxe Kerkeraad van Apeldoorn werd dus geconstateerd dat er ook bij de Vrijzinnigen terzake van zeer centrale punten in het kerkelijk belijden duidelijke verbondenheid gebleken is met Schrift en Belijdenis.

Als ik zoiets lees, dan moet ik mij de ogen uitwrijven. En als ik dan aan het slot van dat artikel lees, dat men de hoop uitspreekt, dat het accoord tussen Vrijzinnigen en Orthodoxen moge leiden tot waarachtige eenheid in de gemeente Apeldoorn binnen de ruimte van Artikel X onzer Kerkorde, dan moet ik wel met smart constateren, dat die ruimte wel verbazend groot moet worden om aan zulke heterogene groepen plaats te bieden.

Wat de woorden , , in gemeenschap met de belijdenis" voor Orthodoxen en Vrijzinnigen nog hebben te betekenen, zal wel niet meer behoeven gevraagd te worden.

De beginselen van de belijdenis worden eenvoudig weggedoezeld met de schampere uitroep, dat het niet gaat om de letter der belijdenis.

Zo ging het in Apeldoorn, zo ging het in Hillegersberg, in Utrecht, enz. enz.

Timmer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen