GEMEENTE EN APOSTOLAAT

Natuurlijk heeft de Synode der kerk met al dat scheuren ook wat te maken en het spreekt van zelf, dat de mannen, aan wie de leiding is toevertrouwd, daarmede wat hebben te maken. Die tot regeren geroepen is, moet regeren en recht doen. Regeren is in de grond der zaak recht doen.

Daarom reeds is het zo zeer te betreuren, dat de kerkorde door een dik boek van wetten en regelingen is vergezeld geworden. Al die wetten en regelingen handhaven kan soms gruwelijk onrecht betekenen. Wij blijven van oordeel, dat de nieuwe kerkorde reeds vanwege zijn „volledigheid" een gevaar voor de kerkregering en voor de goede orde in de kerk moest zijn.

, , Ja, maar", zo wordt daar opgemerkt, , , de kerkorde wordt soepel toegepast". Dat schijnt een tegemoetkomst, maar dat is een nieuw gevaar, een gevaar voor willekeur !

Dat velen in hun verwachtingen van de nieuwe kerkorde teleurgesteld zijn, kan moeilijk weerspraak vinden, zelfs onder haar geestdriftige begroeters.

Vergeefs ook zoeken zij een uitvlucht, die inzien, dat de kerkorde op een kerk is gericht, die er niet is, en heel de kerkorde als een regeling van overgang willen beschouwen naar de verwezenlijking van een ideaal, dat men koestert, hoewel het even weinig in de Schrift als in de belijdenis is gegrond.

Dat blijkt reeds daaruit, dat men de gemeente laat verbreken en verkommeren terwille van een ideaal, hetwelk zijn verwezenlijking moet wachten van een met het voorbeeld der apostelen volkomen in strijd zijnde opvatting van wat men apostolaat wil heten.

Wie wil zich verheffen boven de geroepen apostel van de Heere Christus, die het fundament der wereldkerk heeft gelegd, wat betreft haar aardse openbaring ?

Is dat apostolaat of niet ? Doch de apostel droeg grote zorg voor de gemeenten, en de Christus bevestigt dat door de apostel Johannes, als Hij hem gebiedt te schrijven aan de zeven gemeenten, die in Klein-Azië zijn.

Tegenwoordig schijnen er dienaren van een z.g. apostolaat te zijn, die de kerk en de gemeente wel kunnen missen. Ik weet niet, of dit ook een soort eschatologisch standpunt is, want het is niet waarschijnlijk, dat de gemeente sterk en bloeiend zal zijn tegen het einde, als Christus wederkomt.

Integendeel. Wij lezen, dat de profeten gedood worden en geboycot, die het teken van het beest niet dragen.

Ik weet niet, of het apostolaat zonder kerk daarmede rekening wil houden, doch de gehoorzaamheid des geloofs eist, dat wij het voorbeeld navolgen, dat ons in de Schrift wordt voorgesteld en dan is het de gerneente, die zending drijft.

Meer zorg voor de instandhouding en versterking der gemeenten is geboden en de kerkregering, die dat niet betracht, zal zich tegenover de Koning der Kerk en Zijn Woord niet kunnen verantwoorden.

Wij denken o.a. aan de afbrekende gevolgen van de z.g. wijkgemeenten in de grotere bevolkingscentra, waardoor vaak de geestelijke belangen tot schade ook van het kerkelijk leven worden opgeofferd aan een kerkideaal, dat noch door de reformatorische belijdenis, noch door de kerkelijke situatie, welke de werkelijkheid laat zien, gerechtvaardigd kan worden.

Het wordt waarlijk tijd, dat de kerkregering op de ingeslagen weg niet verder voortgaat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen