MEDITATIE

Breekt de ster van Bethlehem door zware wolken van weedom en wereldzin heen en kan het werkelijk Kerstfeest worden op de donkere aarde en in een duister hart?

Blij klinkt de roep van deze tekst, het Kindeke wordt geboren, want er wordt gesproken van een vrouw, die haar zoon verwacht. Wie deze vrouw is? Het is niet alleen Maria, de moeder van Jezus, het betekent veel meer! Want zoals wij het Nederlandse volk wel eens vergelijken met de Nederlandse Maagd, zo is deze vrouw , , het beeld van Gods arme, lieve, gekwelde en innerlijk verheerlijkte volk". Het is de Gemeente van alle eeuwen, die haar Verlosser verwacht. Zij wordt voorgesteld als een vrouw, dat is : de weerloze. Hoe zal zij dit geweldige, dat komen gaat, doorstaan? Het antwoord schuilt in het verband van deze tekst. Immers, zij werd getekend, omstraald van zonneluister, de maan is haar voetschabel, de 12 sterren, die de 12 stammen van.. Israël uitbeelden, zijn er omheen. Dit alles gewaagt van de heerlijkheid van Hem, Wiens Troon zal heerlijk pralen, zo duurzaam als de zon, zo glansrijk als haar stralen, bevestigd als de maan.

Haar heerlijkheid is haar verwachting : het Kind, Dat zij verwacht. Immers, de ganse Kerk Gods heeft in het Oude Testament uitgezien naar de vervulling van • de Moeder-Belofte. Veel zonde is er geweest, veel ongeloof ; vaak werd de belofte Gods misduid en vergeten, maar tóch bleef de verwachting leven bij Eva en Lamech, bij Abraham en David. Van die verwachting jubelt een profeet dat , , een Kind is ons geboren, Wiens Namen zijn : Wonderlijk — Raad — Sterke. God — Vader der Eeuwigheid — Vredevorst". Dat Kind verbeidt Micha uit Bethlehem Efrata, dat klein was onder de duizenden van Juda. Naar Hem ging het heimwee uit van de zanger, die van Gods besluit verhaalt: , , Gij zijt Mijn Zoon, heden heb Ik U gegenereerd". Dit verlangen schreit in de schreeuw, dat hemelen worden gescheurd, en het trilt in het woord van Job, die weef, dat zijn Verlosser leeft. Het is één grote verwachting der eeuwen ! En nu :

Der wereld zwellend ongeduld ging eindelijk te bloeien aan

God heeft Zijn heerlijkheid verhult en is als Kind ontstaan !

(de Mérode).

En zij baarde haar eerstgeboren Zoon en wond Hem in doeken en legde Hem neder in de kribbe.

Nu zingen alle engelen ervan : God heeft in de mens een welbehagen. De, verwachting van Gods volk wordt vervuld. Kerstfeest was beloofd en het wordt beleefd... . Heden is geboren de Zaligmaker, Christus de Heere.

Weer dwaalt het oog langs de hemel. Daar is niet alleen het beeld van de vrouw, maar dodelijk dreigend doemt de gedaante op van een draak. Het is de, oude slang, die duivel en Satan heet. Groot is hij, en groot is zijn macht. Vuurrood is hij van het vers vergoten bloed van het volk des Heren, dat zijn bloeddorst niet verzadigd heeft. 7 hoofden verraden groot verstand, 10 horens verbeelden grote kracht. En déze draak staat voor de vrouw, die haar Kind verwacht, opdat hij het Kind, zo het geboren wordt, terstond verslinden kan, of liever nog, dat dit niet eens ter wereld komt.

Zij hebben het niet geweten, allen, die Israël hebben bestreden, dat zij alleen maar waren het werktuig, het schuldige werktuig van de schuldiger slang. Als Pharao de kinderen storten laat in het water van de Nijl, als Haman Israël verdelgen wil in zeer persoonlijke wraak, als Herodes de kinderen doden laat in Bethlehem — is 't steeds de draak geweest, die zó verhinderen zou, dat Christus in de wereld kwam. Of, als Hij komen zou, terstond Hij weer zou ondergaan.

De draak staat voor de vrouw, en wat gebeurt er nu? Wil de Zoon van God neerdalen op aarde, die Zijn geboorte verhinderen wil? Wil Hij komen op de aarde, waar reeds een boom was geplant, waarvan men het hout gebruiken zou voor het kruis van Golgotha? EN ERGER NOG In een wereld, waar de satan woedt en een verloren mensheid de zijde koos van de oude slang en hem diende met hartstocht en haat, waar zij immer uit zichzelf de vervloekte slang gehoorzamen zal, al weet zij met haar verstand, dat zij daaraan voor eeuwig te gronde gaat? Ik vraag u, zal het Kind in deze wereld willen geboren worden? Als het nu nog Kerstfeest wordt, is dit slechts te verklaren als een wonder van Genade ! En een wonder wordt in feite niet verklaard, maar enkel aangebeden.

Gij weet, dat het Kind geboren werd. Eén lange lijdensweg wordt thans Zijn aards bestaan, en straks zal de draak roder zijn dan ooit, bespat met het bloed van Gods kinderen niet alleen, maar van Gods Eigen Zoon.

En voort ijlt nu het verhaal en spreekt mij van het Kind, dat haastig weggerukt wordt naar de hemel, veilig bij de Vader, ver van de draak vandaan. En in de hemel is het Kerstfeest, na alles, wat Christus op aarde heeft geleden en gedaan : Ere aan God in de hoogste hemelen ! In de hoogste hemelen.... Maar wij zijn op de aarde en hier moeten wij het Kerstfeest vieren, een Kerstfeest, dat geen roes zal zijn van sfeer en klank, van warme kleuren en stil intiem gedroom, maar een Kerstfeest, zodat uw hart er sterk door wordt geraakt en het jubelen gaat in uw ziel, dat gij Kerstfeest hebt beleefd ! Beleefd tot in het diepste van uw geest.

Want immer nog tracht de oude slang een belemmering te zijn dat geen Kerstfeest wordt gevierd voor het aangezicht van God. De wereld gaat haar oude gang en werpt slechts een enkele blik op het Kindeke van Bethlehem. Gretig grijpt men het aan, dat enkele vrije dagen de gewone gang van het leven doorbreken. Maar verder spelen wreedheid en onverschilligheid hun spel, bedreigen volkeren elkaar, bedriegen kleine mensen degene, die naast hen staat, vloeken blijven klinken, rauw en luid en het leven gaat weer voort. Advent, of geen advent, wij jagen verder. En klein en groot, en hoog en laag, denken alleen aan het eigen belang en vergeten de ander.

Begrijpt u het nu, dat een dichter (Engelman) zo klaagt :

Een wereld, vol barbaren, Herodes op de troon, wie ziet Gods engelen staren op moeder en op Zoon?

Ach, zegt u toch niet, dat het in de kerk zoveel beter is. Zeker, wij zullen weer zingen : de psalmen van advent, wij zullen weer horen — zij het door mensenmonden — dat Christus werd geboren. Maar wat verandert in feite dit aan het leven van de Gemeente? De verdeling woekert verder voort, het liefdeloos oordeel snijdt als een scherpe winterwind door merg en been. Of, lakse verdraagzaamheid staat toe, dat heilsgeheimen worden ontluisterd en geloochend en dat men niet meer zeggen durft, dat Christus in de wereld kwam, opdat Hij zondaren zaligen zou. Maar men vergoelijkt wereldschuld en eigen kwaad. Soms besluipt ons grote angst : heeft de kwade slang het Kindje tóch gedood, en is ons Kerstfeest in de kerk slechts de verdoezeling, dat de duivel de verwachting van Gods Kerk heeft verstoord en wij ons slechts troosten met een waan inplaats van werkelijkheid : de werkelijkheid van de Vleeswording des Woords en dat Christus wèl gekomen is en de satan overwon.

En als gij nu nog verder door wilt gaan, hoe staan wij zelf hiervoor ? Ik weet, dat er in de Christenscharen zijn, die blij van geest ter kerke gaan op 't hoge Feest en wier jubelende zangen de eerstgeboren Heiland zullen groeten, en die met aanbidding en dank in zielsverrukking en ootmoed, de lof zullen verkondigen van het Kind, dat, alle dreiging ten spijt, in de wereld kwam om hun zielen te verlossen van de heerschappij van hel en dood. Die het ervaren in hun hart, dat Jezus leeft, en dat geen hellemacht in eeuwigheid het werk van God verdelgen kan, voor wie het Kerstfeest is beloofd en wordt beleefd tot in het diepst van hun dankbaar hart.

Met diepe deernis denk ik echter ook aan anderen, voor wie in feite dit alles niets beduidt. Zij worden bedreigd door het grote gevaar, dat zij door Gods sparende genade, het Kerstfeest zullen beleven in de zin dat zij niet gestorven zijn, maar dat zij het niét zullen beleven met hun hart, verbroken in schuldbesef, versterkt door de vergeving, die in Christus tot hen komt.

Daarom wil ik u de vraag stellen : , .Beleven wij allen het Kerstfeest zó, of maakt het voor u in wezen weinig uit, of Christus niet geboren is en de verwachting van de Gemeente der eeuwen niet is vervuld !" Weet het wèl, wanneer Christus niet in de wereld was gekomen, er was voor u in eeuwigheid geen heil. Maar óok, wanneer gij Hem niet kent als het Kindeke, Dat voor u geboren werd, dan blijft ge even ver van al het heil vandaan. Ja, erger nog.... dan zult gij eeuwig de aanklacht dragen, dat wat God beloofde, door u niet werd beleefd, terwijl anderen wèl deelden in die grote zaligheid, die reddende, die in Christus verscheen.

Wat zult gij nu doen? In een vreugde, die niet uit God is, een Kerstfeest vieren dat geen féést is voor uw ziel? Of, dof berustend de Kerstdagen tegengaan, zonder dat gij deelt in de verwachting van de kerk van elke eeuw?

Ik bid u in de naam van het Kindje van Bethlehem, dat gij het anders doet. Uw schuld is groot en groter dan gij weet. Want met de volharding in uw onbekeerlijkheid stelt ge u aan de kant van de satan en zijn macht, staat ge tegenover God en Zijn Zoon en wacht u enkel ondergang. Kniel daarom neer en smeek het Kind, Dat eenmaal de heidenen hoeden zal met een ijzeren staf, dat Hij u nog in genade gedenkt, en dat het voor u toch nog Kerstfeest wordt. De tijd is kort, maar nóg zijn er de dagen van advent als een voorbereiding voor uw ziel tot een waarlijk vieren van het grote Feest.

Klaagt ge, dat dit onmogelijk kan, verslagen door uw schuld? Gij hebt gelijk ! Van üw kant zie ik enkel nacht en duisternis. Maar lees nu weer de tekst : „Christus wil geboren worden in een wereld, die eeuwen lang al loert op Zijn dood. En tóch daalde Hij op aarde neer, omdat Zijn Liefde zó groot is om Zijn verlorenen te redden, dat geen dreigend kwaad Hem weerhouden kan. En dat mag voor u het teken zijn, dat Christus nog verschijnen wil in het hart dat naar Hem niet heeft gevraagd, in een wereld, die Hem heeft bestreden. En in een kerk, die Hem prees met haar psalmen, en kruisigde met haar daden.

Dan gaat het een wonder worden voor ons, dat er een Kerstfeest komt, en ontwaakt in ons hart het grote verlangen, dat wij in de genade en de ontferming en de barmhartigheid van dat Kindje, mogen delen. Dan worden wij één met de verwachting van de vrouw uit onze tekst: , , Gods arme volk, dat al zijn zaligheid en zijn heil verwacht van Jezus Christus".

Dan zijn wij als deze vrouw : weerloos en zwak, maar dan omstraalt ons ook de belofte van heerlijkheid en luister door Gods Zoon.

Zo gaat de gemeente Kerstfeest vieren in een wereld van ellende, maar zij verkondigt met een blijde stem, dat er een Redder is uit de grootste ellende. Zij roept de wereld op om alle ijdele; en holle Kerstvreugde terstond te staken, en mede te bidden, en mede te danken voor Hem, Wiens zaligmakende Genade verschijnt aan de mensen.

Geldt dit niet evenzeer in de kerk, met alle problemen die ons benauwen? Christus kwam in een gevallen wereld. Hij treedt binnen in een schuldige kerk, verootmoedigt haar diep in het stof en leert haar opnieuw beleven wat het zeggen wil, dat God Zijn Zoon aan zondaren schenkt, zodat zij weer zingen gaat uit de beleving van het heil van het welbehagen Gods, dat zich in Christus openbaart.

Daar wordt het ook Kerstfeest voor uw eigen hart, dat de Heere nederdaalt in uw leven en u, ondanks de tegenkanting van satan en uw eigen vlees, zó vervult, dat gij het beleeft tot in de wortels van uw wezen : Christus is geboren, Christus is geboren voor mij!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen