DE WEG NAAR HERSTEL!

Handhaving der belijdenis, zegt de Reformatie van 28 November j.l. Dat is de enige weg.

, , Handhaving der belijdenis" ! Daar pleiten wij voor.

Volgens dezelfde scribent, betekent ernst maken met de belijdenis, „uit de Hervormde Kerk uitgezet worden".

Dus in de Hervormde Kerk blijven en ernst maken met de belijdenis zijn onverenigbare dingen. De conclusie ligt voor de hand, wie in de Hervormde Kerk blijft, maakt geen ernst met de belijdenis. Vandaar de beschuldiging van afgoderij aan ons adres. Immers de Hervormde Kerk in ons een idool.

Geenszins willen wij ons vrijpleiten van allerlei kerkelijke zonden, maar toch zijn wij niet jaloers op de mannen van art. 31, die ernst maken met de belijdenis en kerkscheuring op één lijn schijnen te stellen en zich op de Gereformeerde Bond boos maken, omdat wij hun voorbeeld niet volgen.

Klaarblijkelijk heeft de schrijver zich nog nimmer rekenschap gegeven van de situatie, waarin het gereformeerde volk in de Hervormde Kerk verkeert en van de kerkelijke situatie als geheel.

Hij schijnt zich er ook niet van bewust te zijn, dat de afscheiding van '86 weinig bijgedragen heeft tot herstel van de Vaderlandse Kerk. Gedane zaken nemen geen keer, doch indien de mannen van '86 zich wat meer op het herstel der Vaderlandse Kerk hadden gericht, zou het kerkelijk vraagstuk geheel anders en voordeliger voor de doorwerking van de confessie liggen.

De schrijver ageert tegen de kerkelijke hiërarchie en hij doet zulks terecht. In de hiërarchie ziet hij de anti-confes­sionele macht. Daartegen moet de strijd worden aangebonden. De nieuwe kerkorde is in de plaats der belijdenis gekomen, zegt hij.

De kerkorde schijnt voor hem welhaast nog gewichtiger dan de belijdenis.

Het een met het ander geeft wel enigszins een beeld van de kerkelijke verwarring. De Dordtse kerkorde heeft de. Herv. Kerk niet bewaard voor verval, en een kerkorde naar het patroon van Dordt heeft de van haar afgescheiden kerken niet voor scheuring bewaard.

Het voorbeeld der afscheiding heeft nog weinig vruchten tot kerkherstel afgeworpen en is een slechte aanbeveling voor de wederoprichting der Vaderlandse Kerk.

Art. 31 moest maar weer teruggaan naar '86 en '86 moest maar weer terug komen in de Hervormde Kerk, misschien zouden er dan nog waarachtige belijders van de gereformeerde confessie in genoegzaam getal bijeen vergaderd worden om tot een nieuw gereformeerd kerkelijk leven in de Hervormde Kerk te komen. Dat zou een getuigenis kunnen zijn tegen de geest dezer eeuw.

Wij geloven waarlijk, dat zulk een overwinning van de eigenwillige godsdienstigheden, die wij in eigen kring koesteren, haar uitwerking op de ontkerstende massa niet zou missen.

Wij zouden dan tevens de kerkelijke vragen dieper kunnen peilen en ons gemeenschappelijk aan de zaken van het Koninkrijk Gods kunnen geven.

In zulk een gedragslijn, zou een daad om de belijdenis aan de dag treden, die het leven van de ganse gereformeerde gezindheid zou vernieuwen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen