De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

DE NIEUWE WEG

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

DE NIEUWE WEG

Feuilleton

4 minuten leestijd

Feuilleton door ].W. Ooms 

Niemand sprak de boer tegen. Iemand zei :

, , Zulk soort dingen hebben wij in de toekomst meer te wachten, mensen. Want met de nieuwe weg komt passant de slechtigheid in onze streek. Het begint met een grote verkeersweg en later volgen er fabrieken. En als er fabrieken komen, komen er ook vreemde arbeiders met opstandige leuzen".

Terwijl men nog volop praatte over het lelijke stuk, dat de lui uit het arme buurtje bedreven moesten hebben, werd er door de burgemeester een nieuwe en verrassende ontdekking gedaan, die een wending gaf aan het onderzoek naar de oorzaak van de brand bij Botermans. Toen de dienstbode van Botermans door de burgemeester uitvoerig werd ondervraagd omtrent de brand, erkende Leentje Pierhagen snikkend, dat ze de jongen met de viool toestemming gegeven had om te overnachten in de hooiberg van de baas.

„Een jongen met een viool? " vroeg de burgemeester verwonderd.

, , Ja, die jongen, die een paar keer per jaar mooie versjes komt speulen", snikte Leentje.

De burgemeester ging een licht op. Inderdaad, zo nu en dan kwam er een jonge kerel in het dorp, die vergunning kwam vragen om straatmuziek te maken. Hij kwam uit een woonwagenkamp ergens uit de buurt van Rotterdam en hij scheen zijn kostje op te halen als straatmuzikant. Hoewel de burgemeester het beschouwde als een verkapte bedelarij, had hij die jongen toch een en andermaal toestemming gegeven om in de gemeente muziek te maken.

, , Hij had aan de boer gevraagd, of hij 's nachts in de varkensschuur op balen stro zou mogen slapen, " verklaarde Leentje. , , Maar de boer moest daar niets van hebben. Botermans is nooit zo toeschietelijk in dit soort dingen. Hij ging nogal tekeer tegen de jongen met de viool. Maar ik vind, dat die jongen zo mooi muziek kon maken, burgemeester. Als hij speult, gaat het helemaal door mij heen. ..."

, , Juist, je bent dus een muziekliefhebster."

„Ja, ik vind het zo mooi. In de kerk luister ik ook altijd zo bargraag naar het orgel Maar die viool vind ik eigenlijk nóg mooier. De muziek, die de jongen maakt, is zo klagend. Ik moet er van rillen als ik het hoor. O, 't is net of hij altijd bedroefd is — die jongen, bedoel ik. Maar toch luister ik graag naar hem, burgemeester."

, , En verder ? Botermans gaf de straatmuzikant dus geen toestemming om in zijn schuur te overnachten ? "

, , Nee. ... de boer wilde 't niet. Hij zei, dat de varkens dan onrustig zouden worden en van de groei zouden raken. Maar ik. ..." Leentje zweeg ineens en begon opnieuw te snikken.

, , Ga verder, " zei de burgemeester vriendelijk.

, , Ik.... ik had medelijden met die jongen. Hij zag er zo armelijk uit, burgemeester. En hij kon zo ontaard mooi speulen...."

, , Ja, ja, ik begrijp je. En toen ? " , , Toen de boer de jongen weggejaagd had en de boer zelf 't land inliep, ben ik die jongen achterna gegaan. Hij was al bijna op de weg Toen heb ik zachtjes tegen hem gezegd, dat hij de schemering moest afwachten en dat hij dan stiekum in de hooiberg kon klimmen. Daar zou de boer niks van merken en hij zou lekker zacht slapen in het hooi."

, , En heeft hij dat gedaan ? "

Hij was dankbaar voor mijn raad, burgemeester. Dat zag ik aan zijn ogen. Hij zei niet, dat hij het doen zou, dat niet. Ik liep weer gauw terug en ik ging het huis weer in. Maar vijf minuten later was die jongen weer bij de deeldeuren en toen liet hij uit dankbaarheid nog een paar liedjes horen, speciaal voor mij. En 't was zó mooi, dat ik er tranen van in mijn ogen kreeg. ..."

, , Is hij daarna weg gegaan ? "

„Ja, burgemeester. Toen is hij vertrokken. En de boerin zei : Gelukkig, dat hij weg is, want ik heb het niet op dat bedelvolk Maar toen ik hem nakeek, zag ik, dat hij langzaam liep, krek of hij liep te kuieren...."

52

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 februari 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

DE NIEUWE WEG

Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 februari 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's