Adam en Eva

HET SIMPELE LEVEN VAN

Er is behoorlijk deining rondom een prentenboek, uitgegeven door de Bezige Bij, een bekende uitgeverij in Amsterdam.

Het dagblad , , Trouw" heeft deze publicatie van lichtzinnige spot met de paradijsgeschiedenis schandelijk genoemd. Links georiënteerde bladen hebben het echter opgenomen voor deze , , kostelijke humor". De doorbraak-theologen hebben gaarne hand en spandiensten verricht voor de linkse pers door te betogen, dat de essentie van de paradijsopenbaring niet werd aangetast.

Slechts de mythische vormgeving stond de kunstenaar ten dienste ; van de kerk had hij geen notie en daar kon hij ook niet aankomen. Een dergelijke Schriftbeschouwing biedt ons groot gemak. We kunnen met de wereld meedoen en gnuiven over , , humoristische prentjes" van Adam en Eva, en tegelijk toch de verborgenheid van het evangelie ongerept bewaren met een goed en gerust geweten. Zo kunnen we twee heren dienen. De Schrift zegt, dat we zullen haten de rok, die van het vlees bevlekt is. Zullen we dan anderzijds ook niet beminnen en voor grollen hooghouden de omkleding van het Woord, gesteld al dat we het zojuist omschreven Schriftprincipe huldigen?

, , God hoeft door geen Perswetten tegen schandelijke én aanstoot gevende publicaties beschermd te worden", roept ds. Barnard uit Nijmegen uit, alsof hij Columbus' ei aan het licht bracht. Dat is nog simpeler dan het „Simpele leven van Adam en Eva". Alsof er niet meer te beschermen is. We zouden gevoegelijk de helft van onze wetten kunnen afschaffen.

Prof. Van Niftrik is iets gereserveerder in hetzelfde nummer van „Vrij Nederland". Hij zegt: „dat heb je er van, als je altijd van die lieve engeltjes tekent met bolle gezichtjes. Wie kaatst, moet de bal verwachten". Maar wie heeft zich met al die rose engeltjes druk gemaakt? Zeker niet de kring, waar protest rijst tegen dergelijk misbruik van 't tekenstift. Misschien bij hen, die er nu zó beu van zijn, dat ze omgeslagen zijn in een ander uiterste en liefst zich vermeien in geschrijf en geschilder, dat daar de draak mee steekt.

Mijns inziens worden al die flauwe mopjes, die vele bladen week in week uit vullen van hij en zij, van de vrouw, die graag mooi is en zo, van huisbazen enzovoort, geprojecteerd in dat gelukkige verleden, toen men van al die ijdelheid juist niets wist. Dat is de hele aardigheid. Overal wordt een grapje van gemaakt. Onze tijd kent niet meer de categorie van het heilige. Op de kruistocht tegen de schijnheiligheid trekt men ook te velde tegen de ware heiligheid.

We deden beter vanuit de val van Adam en Eva — en dat was nu juist zo simpel niet — al die flauwe aardigheden te zien geprojecteerd in het heden, inplaats van met onze onbenulligheden, puur voor pleizier, de paradijsgeschiedenis op te schepen.

Kinderlijke fantasie, een onschuldig vermaak voor lieden even simpel als Adam en Eva vóór de val. Maar ik vind het lang niet onschuldig, als op deze wijze met de Openbaring gesold wordt. Men zal allicht denken, dat we toch maar kunstig verdichte fabelen zijn nagevolgd, wanneer we geloven, dat God de mens recht geschapen heeft.

Ondertussen maar weer een bewijs bij de talloze, dat de buitenkerkelijke, onkerkelijke, desnoods antikerkelijke wereld geen kwaad kan doen, terwijl de kerkelijke mens altijd de kwalificatie schijnheilige huichelaar naar zijn hoofd geslingerd krijgt.

Verstonden we iets van de sancta simplicitas van het leven van Adam en Eva.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen