Bruid van Rijssen

De kerk is in Nederland nog niet dood. Want het is in de dagbladen nog lang niet: de mortuis nil nisi bene. Over de doden niets dan goed. Dat de liberale en socialistische pers graag een pikant schandaaltje aan de lezers opdient is begrijpelijk.

Maar als we ons verheugen in het wonder van een christelijke dagbladpers dan mogen we verwachten dat de berichtgeving ook niet al te wereldgelijkvormig uitvalt. We hoeven niet alle dolligheden op kerkelijk erf te verdedigen. Gelukkig niet. We mogen critiek oefenen. Maar met begrip.

Toch begrijp ik dr. Steenblok ook niet helemaal. Waarom mag het wel, wanneer de bruid even de zwarte mantel van een der vrouwen uit de bruiloftsstoet leent ? Dat noem ik maskerade. Maar er zijn hier belangrijke vragen in geding. Gods Woord kent en approbeert de tooi van de bruid. Gods Woord waarschuwt tegen wereldgelijkvormigheid ook in modisch opzicht. Zie Jesaja 3. Waar gaat nu de sierlijke kledij van de bruid wereldgelijkvormig worden ? Dat is de vraag. Er zijn per slot grenzen. Hachelijk is het vooral in deze de grenzen aan te geven. Me dunkt dat sommige dominees toch ook wel eens geen raad weten, wanneer het formulier laat lezen: , , zonder wereldlijke pracht". Sommigen hebben misschien pret over de kortzichtigheid van dr. Steenblok, anderen maken zich geel van verontwaardiging, maar laten we er toch eens over nadenken of wij moesten doen, wat dr. Steenblok wellicht te voorbarig en misschien ook wel niet op de juiste manier heeft gedaan.

Voorheen was het zede, dat een huwelijk des Zondags in een gewone dienst bevestigd werd. Dan gebeurde het ook echt in het midden van de gemeente en niet onder ons. Niet dat met herstel van deze voorvaderlijke zede de moeilijkheid zou opgelost zijn..Want dan mag het de kerk nog niet onverschillig laten in welke dracht de bruid naar het stadhuis zich begaf. Maar het voordeel zou toch zijn dat voor de kerkelijke plechtigheid de bruid zich zo stemmig en eenvoudig mogelijk zou kunnen kleden. Om andere aspecten maar te laten rusten. Israels Hogepriester had zeer fraaie ambtskleding. Maar op de dag van de grote, verzoening, wanneer hij het heilige der heiligen binnenging, had hij al zijn priesterlijke heerlijkheid afgelegd. Er valt wat voor te zeggen, dat we onze tooi afleggen, wanneer we smekend voor Gods aangezicht verschijnen. Niet alles is onder elke omstandigheid ongeoorloofd. De rechtvaardige echter kent tijd en wijze...,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen