Wat er van de Kerk in deze tijd verwacht mag worden

Referaat door ds. G. Boer, gehouden op de vergadering van Ambtsdragers op 27 Februari 1954

Een ander symptoom is de vrijmoedigheid, waarmee men Midden-Orthodoxe evangelisaties opricht in rechtzinnige gemeenten, die zich rekenen tot de gereformeerde gezindheid in de Herv. Kerk. Niemand mene — uitzonderingen daargelaten — dat dit evangelisaties zijn van typisch confessionele structuur. Alle kleuren van de Midden-Orthodoxie vloeien hier ineen en men concentreert zich tegenover de plaatselijke kerkeraad. Deze minderheden organiseren zich in een Verband van Evangelisaties, worden door 't Moderamen van de Gen. Synode ontvangen, hun wensen worden aan de Synode doorgegeven. Gelukkig heeft de Synode begrepen, dat een zo eenzijdige aanpak van dit vraagstuk niet in behandeling kan komen.

Met deze minderheden hebt gij in uw gemeenten te maken en de vrijmoedigheid, waarmede zij optreden, is kennelijk niet vreemd aan de koers, die de kerk in de leiding inslaat.

Een ander symptoom is de verkerkelijking van allerlei arbeid, vroeger door allerlei verenigingen verricht. Kennelijk is het misnoegen tegen de oude kaders, waarin de verenigingen zijn georganiseerd. Het Ikor is een weinig geslaagde poging. Kennelijk is het misnoegen over de verantwoorde stemmen uit de N.C.R.V., het C.N.V. en de Chr. Scholen, vooral die aangesloten zijn bij C.N.S.

*** Nog een ander symptoom. Was het enkele jaren geleden gebruik de Geref. Bond in de pers fel te bestrijden, sinds enige tijd blijkt een andere strategie ingeluid te zijn n.l. die van doodzwijgen en penetreren.

Men krijgt soms de indruk, dat getast wordt naar de zwakke plekken in de gereformeerde gezindheid, dat zoveel mogelijk de invloed van de Herv. Gereformeerden wordt afgegrendeld en men tegelijkertijd poogt te penetreren in Herv. Geref. gemeenten. Hier en daar worden binnenskamers reeds stemmen gehoord : Capituleren of heengaan ! Het moment, waarop de zaak zo gesteld wordt, hangt volgens sommigen af van het juiste tijdstip.

Niet gaarne zou men de Geref. Bond kwijt zijn (uitzonderingen daargelaten!), maar de Geref. Bond moet op de duur de modaliteitenvisie aanvaarden en ten diepste geloven, dat deze reformatie uit God is, en zich kerkelijk conformeren.

Tenslotte wil ik u wijzen op de bestrijding van wetenschappelijke zijde, o.a. in het opnieuw uitgegeven boek van prof. Haitjema : De richtingen in de Ned. Herv. Kerk. Ook daarin wordt — oudergewoonte, ondanks alle weerlegging — de Geref. Bondsrichting sectarisch genoemd. Vriendelijkheidshalve wordt in een noot aan de voet van een bladzijde opgemerkt, dat dit niet bedoeld is als een scheldwoord. De waardering van Troeltsch over het Calvinisme wordt opnieuw toegepast n.l. sectarisch. Het is momenteel niet mijn taak, hierop uitvoerig in te gaan. De voorzit­ter prof. Severijn is hieraan bezig. 'k Mag hier een vraag herhalen : Wie levert ons éen exegetische studie over het woord secte in de Heilige Schrift en gaat de betekenissen van dit woord na in de kerkgeschiedenis ? Dan kunnen wij nog verrassingen beleven !

U zult met mij eens zijn, dat het gelaat van onze kerk aan 't veranderen is. Velen onzer hebben dit voorzien en er voor gewaarschuwd.

Hoe ernstig deze symptomen ook zijn (en wij zijn verplicht ze wel ernstig en eerlijk onder de ogen te zien) ze ontlenen alleen hun juiste betekenis uit 't Woord Gods. Dit Woord Gods waarschuwt zeer uitdrukkelijk tegen een prijsgeven van de leer (hier zijn leer en leven vervlochten !) tegen gemeenschap hebben met anderer zonden, ons te bewaren voor de afgoden en lichaam en ziel onberispelijk te bewaren voor de toekomst van de Heere Jezus Christus. Maar ditzelfde Woord leert ons evenzeer de gemeenschap en solidariteit in de schuld en werpt ons met de gehele kerk onder de brandende oordelen, die beginnen vanuit het Huis Gods. Met de nood — ons door God opgelegd •— hebben wij te waarschuwen tegen elke afwijking van 't Woord Gods en de belijdenis der kerk. Deze laatste is voor ons spreekregel der kerk, uitdrukking van doorleefd geloof.

Zullen wij vandaag uitstralen, wat van de kerk in deze tijd verwacht mag worden, dan hebben wij de roep tot bekering en geloof allerwege te doen klinken, allermeest tot onszelf en de gereformeerde richting in de Herv. Kerk. Deze roep worde niet gehoord vanuit een samen zwevend op weg gaan, waarbij capitale hoofdstukken min of meer in nevelige of warrige verten verdwijnen, maar vanuit het volle Woord Gods. In de • verwerkelijking van deze roep door Woord en Geest, verliezen wij ons leven èn behouden het, óók kerkelijk ! Daarmede is het eventueel door mensen te stellen dilemma : Capituleren of heengaan, van de baan. Wij verwerpen dit van ganser harte ! Wij hebben onze plaats in de Herv. Kerk niet aan mensen te danken en ons trouw zijn en blijven in die kerk is dan ook niet van menselijke dilemma's afhankelijk, maar ten diepste van Gods voorzienige zorg, in verankering met het gereformeerd karakter van onze kerk, haar vanuit de reformatie meegegeven.

Daarom is het onze eerste taak onszelf te beproeven of wij de kerk dienen in deze brandende liefde tot Christus en vanuit Christus. Gaat het ons om de heerschappij van de Christus- der Schriften door Zijn Woord en Geest dan wel om de heerschappij van de gereformeerde richting ? In dit laatste geval zou de regering van de verhoogde Koning der kerk ingeruild zijn voor een al maar scheurende en versectariserende geref. gezindheid vooral buiten de Herv. Kerk. Dan zou de klare kolkende belijdenis der reformatie ingeruild zijn voor de afgeleide en hier en daar vermodderde beekjes, die er nog van over zijn. 'k Ben er mij van bewust, dat deze tegenstelling — o zo gaarne gehanteerd door hen, die de gereformeerde gezindheid geen goed hart toedragen — hier en daar vals is. Immers deze gereformeerde gezindheid heeft in wezen nooit anders bedoeld dan een reformatie en reorganisatie door Woord en Geest. Welnu, voorzover dit geloof in onze harten is, voorzover dit vuur van de Heilige Geest nog in onze gemeenten smeult of liever vonkt en brandt, voorzover er onder ons nog inwoning is van God door de Geest, voorzover mogen wij daarin de wondere trouw Gods in de vervulling van Zijn belofte waarnemen. Dan is er geen reden om te wanhopen ! Ook hier hebben wij vandaag uit 't geloof te leven ! De omtrek van de kerk moge in onrust zijn, 't hart der kerk rust in God. Hij heeft de Zijnen vergadert onder het Algemeen Reglement, Hij vergadert hen ook onder deze kerkorde.

Maar hiermede staan of vallen wij dan ook. Hierop komt 't dan ook aan ! Dit is de zenuw van de kracht, 't Valt niet te ontkennen, dat deze zaak — bij alle strijd naar buiten — velen ernstige zorgen baart.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen