Meditatie

Door dit woord leidt de apostel de gelovigen te Rome, en met hèn die uit ieder geslacht en uit alle eeuwen, heen naar het hooggebergte der goddelijke liefde, waar de oorsprong ligt van de genaderivier, waar de dorstigen komen om er te drinken van de wateren, des levens, om niet!

„Zijn liefde", Gods liefde, wie is bij machte om ook maar bij benadering te zeggen wat dat is.

Want zij vindt haar weerga niet op aarde.

Wat wij liefde noemen en als liefde Kennen heeft met de goddelijke liefde niets gemeen.

De liefde des mensen wordt wakker geroepen door deze of gene voor hem aantrekkelijke eigenschap, die het voorwerp bezit dat in de betoning van die liefde zal gaan delen. Zij is hier een reflex op een aanwezige zaak. Het is een gebonden liefde.

Maar de goddelijke liefde is een souvereine, een vrije liefde. Zij wordt in God niet ontstoken door een bepaalde hoedanigheid in het schepsel, dat Hij mint.

Zij is een liefde des welbehagens ! En dan : de diepste liefde die onder de mensen gekend wordt is toch nog niet diep, getuige het feit dat zij in haar tegendeel omslaat, wanneer zij langdurig gesmaad wordt door het voorwerp waarop zij gericht was. Dan versterft zij tot in haar wortel.

Menselijke liefde is betrekkelijk en tijdelijk.

Gods liefde heeft geen eind.

Zij duurt van eeuwigheid tot eeuwigheid, omdat zij opkomt uit Hem die de Eeuwige en Onveranderlijke is.

Zij is een zonnegloed die nooit kan worden uitgeblust door enig voorwerp, dat er door bestraald wordt.

De hoogte van dit gebergte der goddelijke liefde kunnen we niet meten, zijn diepe grondslagen niet naspeuren. Maar toch is zij een werkelijkheid, die de apostel klaar gedemonstreerd ziet in Christus' kruisdood.

Op de sterfheuvel der boosdoeners, waar Gods heilige Zoon Zijn ziel uitstort in de dood, wordt zij op het luisterrijkst vertoond.

Want Hij, die kwam in de poorten van de dood was geen misdadiger. Hij heeft geen onrecht gedaan. Er is geen bedrog in Zijn mond geweest.

Het bloed dat wegleekte langs de middelste kruispaal was geen onrein bloed. Het was het bloed van een onbestraffelijk en onbevlekt Lam. Wat Hij onderging was geen straf, waardig hetgeen Hij gedaan liad. Hij had niets onbehoorlijks gedaan.

Toch stierf Hij. Wat meer zegt: Hij stierf vrijwillig !

Maar dan stierf Hij zeker in de plaats van vrienden ? Want dat komt een enkele maal meer voor, zegt men, dat een vriend voor een vriend zijn leven geeft. Echter, ook dat is hier niet het geval.

Maar dan is het iets wonderlijks, iets bovennatuurlijks !

Waar is de sleutel tot deze verborgenheid ?

Hier is hij : Die souvereine liefde Gods, richtte zich op mensen, dat is, sinds het Paradijs, op verklaarde, tegenstanders Gods.

Op mensen die Zijn troon in het stof willen werpen. Op mensen die met hoog verheven schilden tegen Hem inrennen en die Zijn eer bezoedelen.

Mensen wier keel een geopend graf is, welker mond vol is van vervloeking en bitterheid en die de weg des vredes niet hebben gekend en daar is geen vreze Gods voor hunne ogen.

Maar die hoogoprijzende golf van haat en vijandschap zal het vuur van Gods liefde niet blussen.

Niet dat God het niet nauw neemt met Zijn eer of dat Hij straffeloos zou kunnen worden gesmaad. Dat niet!

Want bij de Heere is de milde goedheid verbonden met het heilig recht en strenge rechtsgedingen.

Maar dan komt uit de Raad der verlossing de Man op, die Zijn Metgezel is, Zijn eigen lieve Zoon.

Hij spaart Hem niet, maar brengt Hem in deze wereld, die in het boze ligt.

Daar zal God de ongerechtigheid, dat is de vijandschap van de voorwerpen Zijner liefde op Hem doen aanlopen. En Hij zal voor die vijandschap niet wijken. Hij zal er zich vóór plaatsen. Hij zal ze opnemen in Zijn vlees en ze alzo teniet doen en doden aan het kruis.

Hij bewijst Zijn liefde jegens zondaren daarin, dat Hij hun zonde van vijandschap legt op Zijn heilig Kind Jezus.

Die zondaren moesten naaf recht weggestoten worden in de afgrond der verlatenheid !

Maar neen, dat is niet bestaanbaar met Zijn liefde jegens de vaten Zijner barmhartigheid.

En dan wordt alle benauwdheid der verlating, waaronder Gods kinderen eeuwig hadden moeten verkeren, als een bittere drank in een beker samengeperst, aan Zijn eigen geliefde Zoon te smaken gegeven.

Wie zal die benauwdheid der verlating kunnen peilen ? Zij wordt verklacht in het scheurende woord, dat de stilte verbreekt welke met de duisternis over de berg gedaald was : Het Kind van de Vader verlaten.

Daar wordt de vijandschap geboet door de Zoon ten einde toe, totdat Hij het alles volbracht heeft en de Geest geeft.

Zo gij het kunt, peil de liefde die hier haar bevestiging vindt.

Maar het is niet alleen hier dat Gods liefde bevestigd en bewezen wordt.

Zij wordt nog gedurig bewezen daar, waar zij haar beslag krijgt in zondaarsharten.

Die zondaren mogen naar God niet vragen. Hij vraagt naar hen ! Zij mogen zich vijandig betonen tegenover de Heere en Zijn Gezalfde ; tegenover het Evangelie des Kruises, waarmee Hij hen omringt, zij zullen aan hun zondaarsbestaan worden ontdekt en in 't vervolg ook hun vijandschap gewaar worden. Dit kan een donkere weg zijn.

Maar in die weg zullen zij toch tot God gaan. Hem smekend om de vrede. Ja, zij zullen zich haasten hunne handen tot God uit te strekken.

En dan is daar de bediening der verzoening uit het Evangelie. Dan laat God in de donkere nacht het lichtend kruis opdoemen voor het oog des geloofs !

En dan komt van het kruis de sprake tot ons : Christus gestorven voor zondaren.

En als wij dan één van die zondaars zijn en mogen geloven, dat het óók voor óns was, dan loven wij de liefde Gods die Hij nu bevestigd en bewezen heeft, óók aan ons !

Zo zal er eens een schare voor de troon staan, die niemand tellen kan. Niet alle mensen zullen daar zijn. Want Christus heeft Zijn ziel niet gegeven tot een losprijs voor allen, maar voor velen.

Zal uw plaats daar ook zijn ?

Zijt gij een zondaar ? Echt een zondaar, d.w.z. hebt ge echt Christus nodig. Is Hij u dierbaar juist in de graveerselen van Zijn Middelaarslijden?

Dan zult gij eens met Hem in het Paradijs zijn !

En wat zal dat wezen ?

Daar wordt dan Gods liefde opnieuw bevestigd. Eeuwig bevestigd. Want daar zult gij het dan niet slechts geloven, dat Hij aan het kruis gestorven is ook voor u. Maar daar zult ge dat óók zien. , , Ik zag een Lam, staande als geslacht".

Daar zal Christus verschijnen voor de verbaasde ogen van Zijn volk met de tekenen dej nagelen, die Hij liet slaan voor hen.

Daar zullen zij naast de liefde des Vaders dan ook bekennen de liefde van Christus die de kennis, te boven gaat.

En zij zullen roepen met grote stem : , , Het Lam dat geslacht is, is waardig te ontvangen de kracht en rijkdom en wijsheid en sterkte en eer en heerlijkheid en dankzegging in alle eeuwigheid".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen