Jezus voor Kajafas!

Wat een vreselijke nacht !

Door Zijn discipel verraden is Jezus overgeleverd in de handen van overpriesters en schriftgeleerden.

In hét nachtelijk uur is de vierschaar gespannen. Uit alle kwartieren van de stad zijn de leden van het Joodse Sanhedrin samengekomen om het heilig offerlam te keuren.

, , De overpriesters en de ouderlingen en de gehele Joodse Raad zochten valse getuigenis tegen Jezus, opdat ze Hem doden mochten, en ze vonden niet. En hoewel er vele valse getuigen toegekomen waren, zo vonden ze toch niet", zo lezen we in het geschiedverhaal.

Wat was het recht toch ver te zoeken !

Valse, getuigenissen moesten te vergeefs tegen het heilig offerlam worden ingebracht om te pogen Hem ten val te 'brengen. Ja, men heeft zelfs niet geschroomd om zich schuldig te maken aan de schrikkelijkste woordverdraaiing. Er kwamen toch tenslotte twee valse getuigen, die, zeiden : Deze heeft gezegd : Ik kan de Tempel Gods afbreken en in drie dagen dezelve bouwen.

Neen, zo had de Heiland het niet gezegd.

Wel had Hij ten dage van de tempelreiniging tot de Joden gezegd : Breekt deze Tempel, en in drie, dagen zal Ik hem oprichten. In deze raadselspreuk had Hij natuurlijk gesproken van de tempel van Zijn lichaam. Hij zou sterven aan het kruis, maar ten derde dage wederom worden opgewekt. De woordverdraaiers stelden het echter voor alsof Hij dit op Godslasterlijke wijze van de aardse tempel van Jeruzalem gesproken had.

Kajafas dacht, dat hij het nu zou gewonnen hebben. Hoort het hem vol triomf vragen : Antwoordt Gij niets ? Wat getuigen dezen tegen U ?

Doch Jezus zweeg stil.

Ge hebt u misschien verwonderd over het zwijgen van de Heere Jezus. Met enkele woorden toch had de Heiland het Zijn rechter Kajafas duidelijk kunnen maken, dat Hij niet de schone tempel op de Sionsheuvel had bedoeld, maar dat Hij alleen had gezien op Zijn eigen lichaam, wat verbroken zou worden, maar ook ten derde dage wederom zou opstaan tot nieuw leven.

Toch zwijgt de Heiland. Hij weet het immers, dat er achter Hem een schare staat van arme zondaren, die Hij wil redden en zaligen. Maar ziet die arme zondaren zouden in het gericht Gods voor eeuwig moeten verstommen, als Hij met hen deed naar recht. Immers op duizend vragen zouden ze met Job niet èèn antwoord kunnen geven.

Welaan, om dat arme volk, dat achter Hem staat, welks borg Hij geworden is, wil Hij in het gericht zwijgen. Toch heeft Kajafas het gevoeld, dat hij Jezus om deze woorden niet ter dood veroordelen kon. Het verhoor wordt dan ook toegespitst op de vraag van de hogepriester : Ik bezweer u bij de levende God, dat Gij ons zegt of Gij zijt de Christus, de Zone Gods.

Wat een vernedering voor de Heiland om bezworen te worden bij de heilige naam van Zijn Vader. Heeft Hij zelf niet gezegd : , , Ik ben de weg, de waarheid en het leven".

Nimmer is enige leugen of onwaarheid op Zijn lippen geweest. En ziet, nu behandelt men Hem, alsof Hij onwaarheid spreken zou, als men Hem niet onder ede verhoren zou.

En Jezus zeide tot hem : Gij hebt het gezegd. Doch Ik zeg ulieden, van nu aan zult gij zien de Zoon des mensen zittende ter rechterhand der kracht Gods en komende op de wolken des hemels. ""

Wat is het toch wonderlijk, dat de Heiland nu spreken wilde. Misschien zijn er wel lezers, die zouden willen zeggen, dat het alleszins verklaarbaar zou zijn geweest, als de Heiland ook nu gezwegen had.

En toch is het gelukkig voor de kerk Gods dat Hij niet gezwegen heeft, maar een stellig getuigenis heeft laten horen. Het is toch eigenlijk net, alsof Hij voor de vraag werd gesteld of Hij de Christus was, de borg van een in zichzelf verloren volk.

O, als Hij nu eens gezwegen had, dan had Gods kerk niet de zekerheid, dat Hij haar borg wilde, wezen.

In dat licht bezien, moet ik mij ten zeerste verwonderen zowel over het zwijgen als over het spreken van de Heiland. Hij heeft gesproken en gezwegen op Zijn tijd.

Van nu aan kon men de Zoon des mensen zien zitten ter rechterhand der kracht Gods en komende op de wolken des hemels. Ogenschijnlijk lijkt het er niets op. Straks gaat men Hem bespuwen, bespotten en pijnigen. Zijn hoofd wordt met doornen gekroond. Men leidt Hem ter kruisiging naar Golgotha. En toch breekt het licht van Zijn Koninkrijk door in al zijn heerlijkheid. Straks scheurt het voorhangsel des tempels. De doden staan uit hunne graven op. De hoofdman over honderd legt getuigenis af van zijn geloof in de Gekruisigde.

Straks volgt het wonder van de Pinksterdag. Dat heerlijke Koninkrijk blijft komen tot aan de voleinding der eeuwen.

Kajafas heeft er helaas niets van begrepen. Hij mag zijn hogepriesterlijke gewaad verscheuren uit verontwaardiging over het getuigenis van Jezus, hij mag de Heiland ter dood laten veroordelen, dit alles zal zijn schuld verzwaren.

Kind van God, zie op de Heiland, uw Borg. Daar staat Hij alleen te midden van de vijanden. Alleen zal Hij de pers moeten treden, om zich zelf te geven tot een rantsoen voor velen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen