De Bijbel Gods Woord

PROF. Dr. J. SEVERIJN

Met grote belangstelling volgen wij de discussie tussen ds. Vroegindewey en dr. de Wilde over de „onjuistheden" der Heilige Schrift. Mede in verband met het feit, dat onze studie-commissie bezig is om het synodale stuk over de Heilige Schrift te bestuderen, mengen wij ons, althans nu niet in dit gesprek, dat naar het mij voorkomt nog niet ten einde is en ook wel door anderen aan de orde zal worden gesteld.

De kerk wordt intussen in de gelegenheid gesteld om bezig te zijn met het voornaamste stuk, dat haar hoogste levensbelangen en hoogste goederen raakt, zodat niet maar haar welwezen, maar haar wezen daarmede is gemoeid: de Heilige Schrift Gods Woord, ja of neen ! Dat wil zeggen, of zij haar belijdenis aangaande Gods Woord getrouw zal blijven, of niet. De Heilige Schrift Gods Woord en zo regel des geloofs, regel ook van het leven des geloofs, kerkelijk, maatschappelijk, staatkundig, in alle situatiën en verhoudingen van ons leven, ja of neen ?

De Bijbel Gods Woord ? Gods Woord : is dus Bijbel ? Een Bijbelwoord In zekere situatie Gods Woord, maar bij afwezigheid van de factoren, die een zekere situatie scheppen, mensen woord, menselijk getuigenis omtrent zulk een situatie ?

Ziedaar verschillende , , opvattingen", die echter nog maar niet op één lijn kunneji worden gesteld en ook niet gelijk staan uit een oogpunt van geloof, gezag en historie — ja ook historie !

De Bijbel Gods Woord !

, , Alle deze boeken alleen (niet de apocriefe boeken) ontvangen wij voor heilig en kanoniek enz."

, , En wij geloven zonder enige twijfeling al wat daarin begrepen is ; en dat niet zozeer, omdat ze de kerk aanneemt en voor zodanig houdt, maar inzonderheid, omdat ons de Heilige Geest getuigenis geeft in onze harten, dat zij van God zijn ; enz."

Vgl. ook Art. VII : , , Men mag ook gener mensenschriften, hoe heilig zij geweest zijn, gelijkstellen met de Goddelijke Schrifturen, noch de gewoonte met de waarheid Gods (want de waarheid is boven alles) noch de grote menigte, noch de oudheid enz."

De officiële belijdenis der Kerk belijdt, de Heilige Schrift als Gods Woord.

Dat is gereformeerde belijdenis en de .officiële belijdenis, van alle gereformeerde kerken en denominaties.

Ook de Lutherse Kerk belijdt dat en ook de Roomse Kerk, zoals men uit bovengemeld artikel reeds kan weten : „niet zozeer, omdat de kerk ze aanneemt en voor zodanige houdt, " — Dit wordt n.l. van de toenmalige Roomse Kerk gezegd.

Alleen moet worden opgemerkt, dat de Roomse Kerk naast de Bijbel ook de traditie stelt.

Alzo kan men zeggen, dat de kerk der eeuwen in de verscheidenheid van haar historische openbaring in de drie genoemde typen officieel belijdt dat de Bijbel Gods Woord is.

Wie met deze belijdenis breekt, breekt met de officiële belijdenis der Kerk, behoort bij de dissenters, of wil men, bij de ketters.

Daarom hebben wij hier niet met een , , opvatting" van doen, maar met een fundamenteel getuigenis der Kerk, waarvan de beide overige bovengenoemde , , op vattingen" grondig afwijken.

Maar, zal iemand opmerken, de vaderen maken daarvan toch geen grond, want ze zeggen: ., , niet zozeer, omdat ze de kerk aanneemt en voor zodanige houdt, maar inzonderheid, omdat ons de Heilige Geest getuigenis geeft, enz."

Juist, niet zozeer ! Dus het telt wel mede en het telt bijzonderlijk mede voor degenen, die, niet verder kunnen en met deze belijdenis niet kunnen mede getuigen van de Heilige Geest, die getuigenis geeft in onze harten.

En wie van de dissenters zal durven beweren, dat de Heilige Geest in zijn hart getuigenis. geeft, dat deze boeken geheel of gedeeltelijk of onder deze of gene omstandigheden niet van God zijn?

Dezulken zouden met zulk een beweren, stel dat het juist kon zijn, ook het getuigenis van de Heilige Geest losmaken van het Woord en dat ook in strijd met onze belijdenis, die zich op de Heilige Schrift zelf beroept. Vgl. Art. III der Ned. Geloofsbelijdenis : „Wij belijden, dat dit woord Gods niet is gezonden noch voortgebracht door de wil eens mensen, maar de heilige mensen Gods, van de Heilige Geest gedreven zijnde, hebben het gesproken, gelijk de H. Petrus zegt."

Wij zien hieruit, dat volgens onze belijdenis het getuigenis van de Heilige Geest in onze harten dus niet los staat van het getuigenis der Heilige Schrift, maar dat de Heilige Geest getuigt door het Woord der Schrift, omdat de Heilige Geest ook de verborgen Auteur der Heilige Schrift is.

Derhalve gaat iemand tegen het getuigenis van de Heilige Schrift en tegen de belijdenis der Kerk in, die het getuigenis van de Heilige Geest en van de Heilige Schrift van elkander losmaakt.

Het ligt ook in dezelfde lijn scheiding te maken tussen Gods Woord en de Heilige Schrift, gelijk sommigen gewoon zijn te doen. Zij belijden niet, dat de Heilige Schrift Gods Woord is, maar dat zij een menselijke weergave is van een openbaringsgebeuren, welke als zodanig geen aanspraak mag maken op de waardering van Godsopenbaring.

In het gebruik, dat de Bijbel oorkonde der Godsopenbaring noemt, waaraan vele de voorkeur geven, kan zulk een onderscheiding ten grondslag liggen, waarom het ook beter is, dat gebruik te vermijden.

Zij, die Gods Woord van de Heilige Schrift willen onderscheiden, zodat deze beide in een verhouding van distantie worden gezet, schrijven aan de Heilige Schrift op zich zelf ook geen goddelijk gezag toe. Dit immers kan alleen toekennen aan hetgeen zij als Gods Woord beschouwen of daarvoor houden.

Het ligt ook voor de hand, dat zij er niet aan ontkomen kunnen Gods Woord en de Heilige Geest te verbinden en wat zij dan voor een Woord Gods houden aan de tussenkomst van de Heilige Geest te schrijven.

Ook kan het duidelijk zijn, dat er bij dezulken van de Heilige Schrift, als regel van geloof en leven niet veel overblijft, omdat zij die waardigheid alleen toekennen aan wat, naar zij menen, overeenkomt met datgene, dat zij voor een Gods woord houden.

Hoewel zij met de Wederdopers niet veel gemeen schijnen te hebben, komen zij toch daarin met hen overeen, dat zij eenzijdig op de Geest willen drijven, waarvan zij dan ook veelal de mond vol hebben. Het kan zelfs zijn, dat zij de indruk maken, alsof zij over de Geest schijnen te beschikken.

En toch zouden ook zij boos worden, indien wij hen geestdrijvers zouden noemen. Anderzijds zouden ook zij boos worden, die in een zelfmisleidende vroomheid als op het licht zitten te wachten en zonder bekommernis heel rustig hun verloren staat toegeven, aan de vermanende ouderling of predikant, indien wij hen ook aan de geestdrijvers zouden herinneren.

En toch maken ook zij de Heilige Schrift en Gods Woord los van elkander, en stellen zij zich bloot aan het gevaar van zelfbedrog en ongeestelijke geestdrijverij, als zij menen de Geest te hebben.

De Heere heeft ons de Heilige Schrift gegeven, opdat wij ons door haar laten onderwijzen, haar ontvangende als Zijn Woord, opdat wij ons in gehoorzaamheid onder haar tucht stellen en het Evangelie leren kennen als een kracht Gods tot zaligheid.

S.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen