DE NIEUWE WEG

Feailleton door ]. W. Ooms

Opzichter Mienema was bewusteloos, evenals een kind van Meulenaar, dat de nieuwsgierigheid voor de zwarte machine duur moest bekopen. Drie arbeiders bleken levensgevaarlijk getroffen te zijn, terwijl er vier zeer ernstige brandwonden opgelopen hadden.

Het ongeluk bracht bijna alle inwoners van het dorp op de been. Ineens scheen de nieuwe weg te zijn vergeten. Een boer mompelde : , , In het zicht van de dood is de grote nieuwe weg van geen enkele betekenis".

De boeren, die zich steeds volslagen afzijdig gehouden hadden van het vreemde werkvolk, wilden nu allemaal helpen bij het transport van de gewonden.

Arend Langerak, die niet ver uit de buurt op het land aan het werk was geweest toen de ontploffing plaats vond was een van de eersten, die op de verschrikkelijke plek arriveerden. Hij zag Mienema liggen.... en onmiddellijk trok hij zijn jasje uit, rolde dit op en schoof het onder het hoofd van de opzichter. En terwijl hij dit deed, was het, of er een scheur in zijn hart trok.

Het kindje van Stegeman werd op een ladder, bedekt met dekens, naar het ouderhuls gedragen. Stegeman, die ook spoedig op de plaats van het ongeluk gekomen was, droeg zelf mee en hij liep te huilen als een kind. Het meisje van Meulenaar werd met een ziekenauto naar huis gebracht en verschillen­de slachtoffers van het ongeluk werden naar het ziekenhuis in Dordt getransporteerd. Ook Mienema werd op advies van de doktoren daarheen vervoerd.

Toen Martijntje Kooijman op de plaats van het ongeluk arriveerde, was de auto, waarin Siebren lag, juist weggereden. Zij wist toen nog niet, dat hij ook tot de slachtoffers behoorde. Zenuwachtig klampte zij verschillende mensen aan, maar in de algehele verwarring wist niemand te zeggen, welke personen getroffen waren.

Toen zag ze ineens Arend Langerak lopen. Hij hielp met anderen een kreunende arbeider op een brancard te leggen en in een ziekenauto te dragen.

, , 0, Arend, weet jij, of Siebren er ook bij was? " vroeg ze met trillende stem. , , 0, zeg het me ! Was hij er bij? "

, , Martijntje " zei hij — en hij schrok toen hij haar gezicht zag.

, , Was Siebren hier ook aan 't werk. Arend? Heb je, hem niet gezien? "

, , Wacht even, Martijntje...." Daar­ na klemde hij zijn bevende lippen opeen en schoof op aanwijzing van de chauffeur met enkele anderen de brancard in de ziekenauto.

Daarna kwam hij bij Martijntje terug.

, , Het is erg", zei hij. , , 0, ik heb nooit zo iets verschrikkelijks meegemaakt. Dat kindje van Stegeman.... o, 't is ontzettend !"

Martijntje greep hem bij de arm. , , Was hij er bij, Arend? O, was Siebren er bij? "

, , De opzichter, bedoel je? " vroeg hij. Maar zijn vraag was alleen maar om tijd te winnen, want het was hem duidelijk, dat Martijntje de opzichter bedoelde.

, , Ja, ik bedoel Siebren !"

, , Ja...." zei hij toonloos. , , Hij was er bij".

Martijntje gaf een kreet.

, , Maar hij is niet bij de ergste slachtoffers", zei hij haastig om haar te troosten. , , Er zijn er, die er veel erger aan toe zijn".

Toen vertelde hij, — en het was, of het spreken hem pijn veroorzaakte — hoe hij Mienema had aangetroffen en dat de opzichter juist even geleden in een auto was gelegd om naar Dordt vervoerd te worden.

Martijntje stond te huilen ; Arend Langerak had ook tranen in de ogen.

60

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen