Kroniek

What is in a name ? — wat doet de naam er toe, zou men kunnen tegenvoeren, wanneer iemand, het orgaan van de Confessionele Vereniging ter hand nemend, eigenlijk niet weet, hoe hij dit blad nu noemen moet: Hervormd Weekblad ? of De Gereformeerde Kerk? Vroeger stond dit laatste met dikke letters als de eigenlijke naam boven de eerste pagina ; het eerste was een maar klein gedrukt voorvoegsel dat de minder regelmatige lezers duidelijk maakte, niet met een blad van de Gereformeerde Kerken, maar met een Hervormd blad te doen te hebben. Edoch — blijkbaar niet duidelijk genoeg, want het , , voorvoegsel" is voor enige jaren blikvanger geworden, en de eigenlijke naam bungelt daar bescheidenlijk zowat onder. Om ook laatste, hardnekkige vergissingen te voorkomen, verklaarde de redactie destijds.

Zou het misschien ook mogelijk zijn, dat het geestelijk nakroost van dr. Hoedemaker en ds. Lingbeek niet meer zó gesteld is op de aanduiding : gereformeerd, , als zijn vroegere leiders, en die aanduiding daarom te gemakkelijker naar het tweede plan verschoof ?

Richtingen-modaliteiten. — Wij houden ons dan maar aan de naam : De Gereformeerde Kerk. In dit blad dan schrijft de eindredacteur ds. Groenewoud in het nummer van 8 April over , , Richtingen in overgangstijd", waarin hij het richtingsgesprek bepleit.

Hij spreekt daarin voortdurend over richtingen, terwijl hij — zoals wij dit zien — nu eens werkelijk richtingen bedoelt —dat zijn dus groepen in de Kerk, die essentiële verschillen vertonen, min of meer buiten het kader van de belijdenis der Kerk — en dan weer modaliteiten — die slechts van dezelfde bijbelse, Waarheid de verschillende aspecten verschillend sterk accentueren, binnen het raam van Schrift en belijdenis. Als hij schrijft: , , het gaat niet om de meningen der richtingen, maar om het Woord des Heeren", en spreekt van „richtingsorganisaties tengevolge van de nood der Kerk", dan zijn blijkbaar werkelijk richtingen bedoeld, terwijl zijn opmerking , , Richtingen zijn tenslotte, uitingen van de veelzijdigheid van het Evangelie " kennelijk op modaliteiten slaat.

Dit door elkaar gebruiken van twee begrippen onder dezelfde naam werkt verwarrend. Wij geloven dan ook, dat voor zijn optimisme ten aanzien van de vruchtbaarheid van het richtingsgesprek (helaas) maar weinig aanleiding bestaat.

Gereformeerd apostolaat onmogelijk? — In hetzelfde artikel wijst ds. Groenewoud er op, dat men in onze Kerk neigt , , tot het dogma, dat b.v. een gereformeerd mens daarom (omdat hij gereformeerd is n.l.) voor het apostolaat ongeschikt zou wezen. Dan zou de consequentie wezen, dat de Hervormde Kerk, omdat zij apostolair wil zijn, niet meer Gereformeerd kan zijn. En dat zou zeer bedenkelijk wezen". Waarschijnlijk onderschrijft hij het wel, als wij van mening zijn dat voor werkelijk, zinvol apostolaat een gereformeerde instelling, van wie zich daarin begeeft, essentieel noodzakelijk is.

Christus, de hoop der wereld. — Onder dit motto zal dit jaar in Evanston, onder de rook van Chicago, de Wereldraad van Kerken bijeenkomen. In het roomse blad Het Schild van Maart j.l. schrijft A. Hulsbosch, O.E.S.A. naar aanleiding daarvan een artikel over , , Onsterfelijkheid en opstanding".

Erkennend, dat de zaligheid van de individuele mensenziel wel eens te eenzijdig als het grote doel van Christus' heilswerk is gezien, richt hij zich toch — vooral op grond van Matth. 10 : 28

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen