Onderwijs

Pasen

Heeft dat óok iets met elkander te maken? Dat onder de rubriek Onderwijs iets over Pasen wordt opgenomen?

Och, zo hoor ik een stem, het heeft er zoveel of liever zo weinig mee te maken, dat het dan juist vacantietijd is voor enkele dagen. Nu, dat klopt immers mooi ! Een pracht symbool : na weken repetitie op school, het Paasrapport en dan de Paasvacantie. De bevrijding na grote spanning.

Nu gaan de leraren en leraressen, de meesters en de juffrouwen er op uit en de leerlingen zoeken hun eigen vertier na Pasen, 't is vrijheid, 't is de bevrijding na de benauwenis.

Maak 't dan liever nog wat ruimer en ook wat algemener en schaar u bij degenen, die Pasen vieren als natuurfeest, gelijk ook oude volksgebruiken in onze Oostelijke provinciën daaraan herinneren.

Dan is Pasen de herleving na de dode wintertijd, het ontwaken der natuur na het duister. Dan is Pasen : het nieuwe jonge leven in de plantenwereld, in de dierenwereld, in heel de schone schepping en het Paasevangelie luidt : Hij vernieuwt het gelaat des aardrijks.

Ja, dat is ook net iets voor de jeugd, die de lente des levens genoemd wordt. Dat kan de jonge mens begrijpen. Heel de herlevende natuur zegt het hun, dat alles weer leeft en dat ieder zich met vreugde mag voegen in deze blijde tijd.

Is 't nu compleet? Is dat nu Pasen?

Ongelukkig zijn er velen, die 't niet verder zoeken. Er zijn er nog veel meer die niet eens zover gaan. Die helemaal geen relatie meer hebben met Paasfeest.

Zou 't dan niet op onze weg liggen om wèl relatie te leggen tussen Onderwijs en Pasen, tussen Pasen en Onderwijs ?

Dat gebeurt toch ook wel? Ongetwijfeld. Alleen geloof ik dat we erg voorzichtig moeten zijn.

't Is zo gemakkelijk om bij het volgen van Jezus' lijdensweg alles te laten verlopen als de geschiedenis van een man, die voor zijn leer, zijn ideaal in de dood gaat, omdat hij door zijn volk niet begrepen wordt. En dan de opstanding, dat is dan de symbolische uitdrukking hiervan, dat Zijn Geest voortleeft en nog bevruchtend en bedauwend op de mens inwerkt.

Aan géén van deze beschouwingen kunnen wij ons aansluiten, noch voor onszelf, noch voor de school.

We vinden het heel erg, dat in een Christenland, zoals de West-Europese landen nog heten, zovele duizenden opgroeien zonder het licht van het Paasevangelie naar de Schrift, en we mogen en we kunnen er niet aan meewerken dat op onze scholen met de heilswaarheden zou worden gesold. Het gaat hier om grote en geweldige dingen.

Hier sterft de Zoon des Mensen aan het kruis.

Hij was gekomen om de wil van God te doen, zoals Hij zelf heeft getuigd : , , Zie, Ik kom, o God, om Uw wil te doen. In de rol des boeks is van Mij geschreven".

Vrijwillig, om in volkomen gehoorzaamheid te doen, wat een zondig mensengeslacht voor eeuwig had weggeslagen : De wil des Vaders. En daarbij al de straf te dragen voor onze overtredingen, en verbrijzeld te worden om onze ongerechtigheden. Om 't te moeten doormaken : Mijn God, Mijn God, waarom verlaat Gij Mij, en redt Mij niet, terwijl Ik zwoeg en strij !

Dat is de achtergrond van Pasen.

Neen, Pasen is niet los van Goede Vrijdag : Hij, die nu opgewekt is ten derden dage en leeft in eeuwigheid. Hij is dezelfde, die leed en stierf aan het kruis. Voor goddelozen.

Want achter dit alles ligt een diep rampzalige verloren wereld, een diep rampzalig mensengeslacht.

En dit moeten wij weten. Dit moeten ook onze schoolkinderen weten.

't Lijkt verbazend leuk om met Pasen in opgewekte toon en met vrolijke tinten het nieuwe leven te vieren, maar het waarachtige nieuwe leven is een vrucht van Christus' gehele verlossingswerk, dus ook van Zijn borgtochtelijk lijden en sterven. Voor onszelf en ook voor onze kinderen kan het alléén Pasen zijn of worden door het geloof in de Heere Jezus Christus. Zo wij met Hem gestorven zijn, zullen wij ook met Hem leven. Zonder de verzoening door Zijn bloed, het bloed van de gekruisigde Heiland, is geen vrede en blijdschap, is geen Pasen mogelijk.

Ik ben wel eens bang dat bij de herdenking der grote feesten op school men dikwijls zo in uiterlijke dingen blijft hangen. Men heeft op school zijn Kerstwijdingen. Zijn Paaswijdingen met de nodige tractaties enz., maar men vergete toch vooral niet, de diepe ernst der feiten en men propagere toch practisch niet een , , hoera !" Christendom zonder de waarachtige grond zoals het Woord ons dat openbaart.

Laten we op onze scholen deze zaken toch heel rustig en waar bespreken. Onze schooljongens moeten het weten, wie wij van nature zijn, wat Christus voor een verloren wereld heeft gedaan en hoe nu een diep ellendig mensenkind, verloren in zichzelven vrede kan vinden en verzoening en blijdschap.

Nu weet ik niet, hoe 't op mogelijke kinderkerken enz. gaat, maar op onze scholen behoeven wij voor deze feiten geen wijdingsdiensten. In de regelmatige, telkens terugkerende uurtjes voor Bijbelse Geschiedenis, kunnen in de gewone gang der dingen tegen een feestdag de daarop betrekking hebbende feiten rustig met de leerlingen worden besproken. Al naar de leeftijd zal meer of minder volledig op de dingen kunnen worden ingegaan. Maar in elk geval zó, dat elke groep een afgerond geheel heeft gekregen en de betekenis van het heilsfeit voor het kind duidelijk is. Neen, ik bedoel niet, dat hij er nu alles van door heeft. Wie kan deze dingen tenvolle doorgronden. Maar wel dat hij weet, waar het om gaat bij het grote heilsfeit, en vooral ook waar het voor hem of haar om gaat.

Ik erken, dat dit voor de betrokken leerkrachten een zware taak is. Als je zo voor de klas staat en je ziet ze dari zitten, die 40 soms 50 knapen en meisjes, die toch maar op de meester en de juffrouw wachten, wat die zeggen zullen. Ik heb nooit begrepen, hoe een rechtzinnig predikant, in een gesprek over schoolzaken, kon zeggen : „Och 't maakt niet zoveel verschil of de leerkracht rechtzinnig of vrijzinnig is, dat kunnen de kinderen toch nog niet horen. Stel, dat 't waar is, dat ze 't verschil niet zouden kunnen horen, daarom is 't verschil er wel en hoe moet je dan b.v. aan met de Paasgeschiedenis ?

Is Jezus lichamelijk opgestaan, ja of neen ? Maakt dat geen verschil ?

Me dunkt, de apostel Paulus denkt daar anders over en schildert in diep sombere kleuren de toestand, als Christus niet opgestaan was.

Inderdaad moeten we toch wel erg voorzichtig zijn. Men noemt dit overdreven. Ik noem het eenvoudig met allebei de benen op de begane grond gaan staan en van de feiten uitgaan, de feiten zoals ze daar liggen. Zijn ze fout, zijn de langzamerhand gegroeide toestanden verkeerd, dan wordt het tijd geen struisvogelpolitiek meer te voeren, maar de zaken aan te pakken.

Heus, 't is van buitengewoon belang, wie er het Bijbelonderwijs geeft. Hoe is zijn of haar overtuiging ? Hoe staat hij of zij tegenover de Heilige Schrift.

Als 't Pasen is, dan kunt u geen bijbelvertelling gebruiken, die Pasen heet, maar 't niet is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen