De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kroniek

5 minuten leestijd

Fijn, fijner, fijnst. — De Hervormd katholieke beweging, die onder meer de wederinvoering van het bisschopsambt voorstaat, en door de schorsing van ds. Loos zo van zich heeft doen spreken, geeft een serie geschriften uit onder de titel , , Hervorming en Catholiciteit". In deze serie is een verhandeling verschenen , , Het apostolische ambt" van ds. Gerritsen, eveneens een leidende figuur van deze beweging.

Dit geschrift wordt besproken in de Nieuwe Rotterdamse Courant van 14 A-pril j.l. De recensent streeft in zijn weergave van de inhoud kennelijk naar objectiviteit, al doet de aanduiding , , een uiterst belangrijke verhandeling over het kerkelijk ambt" wel zijn sympathie voor de Hervormd-katholieke , , richting" van ds. Loos en de zijnen vermoeden. Op zichzelf zou er geen reden zijn, deze vermoedelijke sympathie te signaleren, als hij er niet aan toevoegde dat de vragen om het ambt niet zozeer vragen zijn , , voor de grote massa in de gemeente, zelfs niet voor een aantal predikanten, maar wel daar waar het theologisch denken zich het fijnst roeit".

Afgezien van de zonderlinge beeldspraak worden we hier wel geconfronteerd met het reële gevaar in onze in de practijk nog vrij tuchtloze Hervormde Kerk, dat ieder maar meent, met zijn theologische denkwijze het ware gegrepen te hebben. Zijn denken roert zich fijn, het uwe roert zich fijner, het mijne roert zich het fijnst.

Enigheid des geloofs in de Lichtstad. — In Parijs worden sedert enige jaren Hollandse kerkdiensten gehouden in een van de kerkgebouwen van de Eglise Réforméé, de Franse Hervormde Kerk, in welke diensten zo ongeveer om-en-om een Nederlands Hervormd en een Gereformeerd predikant voorgaat. Nu, dat is dunkt ons een verademing voor ieder, die de kerkelijke verdeeldheid in ons vaderland aan het hart gaat en onder de indruk is van het feit, dat deze een aanfluiting is voor ieder andersdenkende.

Niet echter voor ds. ten Kate, Hervormd predikant te Parijs-Sèvres, integendeel. Hij beklaagt zich in Woord en Dienst van 10 April over het bestaan van deze diensten, die onder zijn Hervormde, duifjes schieten : er is namelijk óók een Hervormde gemeente te Parijs — puur Hervormd dus —, tot welke weliswaar door genoemde Hervormde- Gereformeerde gecombineerde gemeente destijds een verzoek gericht is tot samenwerking, maar die, deze samenwerking heeft afgewezen.

Ds. ten Kate rept in zijn artikel niet over de motieven voor deze afwijzing. Zodoende wordt niet duidelijk, waarom we nu pro-puur-Hervormde en antigecombineerde gemeente moeten zijn. Inplaats daarvan worden de met de gecombineerde gemeente sympathiserenden van onze Kerk zonder nadere uitleg „ontrouwe Hervormden" genoemd. In Parijs heeft, zo heet het, , , de Gereformeerde Kerk kans gezien voet aan de grond te krijgen, o.a. dank zij ontrouw van Hervormde lidmaten en .... collega's" (die voor deze gecombineerde gemeente voorgaan n.l.).

Ds. ten Kate moet ons ten goede houden, dat wij door dit ontbreken van zakelijke argumenten vooralsnog geneigd zijn, sceptisch te staan tegenover de mededeling, dat de besluiten van de Hervormde kerkeraad (tot afwijzing van de samenwerking) , , onder biddend opzien tot God zijn genomen", en tegenover enkele soortgelijke opmerkingen ; en veeleer vrezen, dat deze voor argeloze lezers een camouflage moeten betekenen voor een zekere afkeer van alles wat gereformeerd heet.

De leer aangaande de Heilige Schrift. — De ontwikkeling van het kerkelijk leven in de Hervormde Kerk van na de oorlog wordt o.a. gekenmerkt door een zekere spanning tussen de invloed van Earth's beschouwingen, die inzake de openbaring afwijken van de reformatorische grondslagen, en de omstandigheid, dat de Kerk sinds de invoering van de nieuwe kerkorde pretendeert, weer ernst te, maken met haar Belijdenis, waarin juist die reformatorische grondslagen zijn vervat. Omdat dit on­dermeer tot uiting komt in de Schriftopvatting, is het geschrift, dat kort geleden door de synodale Raad voor Kerk en Theologie is opgesteld: , , De leer aangaande de Heilige Schrift", van eminent belang.

Deze rubriek is dan ook niet de plaats, om daarop verder in te gaan. Prof. Severijn doet dit elders in dit blad, bovendien zal het door een uitgebreide studiecommissie uit de Gereformeerde Bond worden bestudeerd. Wij willen hier slechts wijzen op een gereformeerd oordeel over deze verhandeling, dat wij aantroffen in Woord en Dienst van 10 April, van de hand van ds. Tukker, van welke bespreking wij hier enkele punten doorgeven.

Na bezwaar te hebben ingebracht tegen de geringe en onduidelijke beklemtoning van het begrip , , zonde" en een eenzijdige weergave van de troost van Christus' wederkomst, spreekt hij zijn waardering uit voor de verbondsmatige opzet van het boekje, zoals die in de artikelen 4 tot en met 8 tot uiting komt, alsmede voor de wijze, waarop hier over inspiratie en de canon wordt gesproken. Dat de gedachte uit de befaamde zinsnede in artikel 9 : , , Deze uitleg laat ons zien, dat de waarheid Gods, het gezag der Schrift, de openbaring van het heil, de vertroosting van het verbond, in het minst niet daardoor geschaad wordt, dat de Bijbel naar schools-wetenschappelijke maatstaf onvolledig, , onnauwkeurig en ook wel onjuist is", aan Calvijn zou zijn ontleend, acht ds. T. onjuist. Hij erkent wel, dat de lezing: en bestudering van Gods Woord moeilijkheden geeft, maar stelt, dat , , deze moeilijkheden niet door wetenschappelijk onderzoek, maar door het geloof overwonnen worden". Tenslotte, betwijfelt hij of het juist is, dat artikel 16 van het geschrift spreekt van de dienstknechtsgestalte van de Heilige Geest en Gods Woord, en wijst er met een beroep op Ps. 12:7 op, dat dit aan het , , zonder zonde, zonder gebrek" van het Woord niet afdoet — voor het geval de bedoeling was, deze mogelijkheid open te laten. Tenslotte stemt hij in met artikel 17 : , , De kerk belijdt, dat de Bijbel is het Woord van God. Daarom noemen wij dit boek ; de Heilige Schrift. In deze Schrift hebben wij de schat der Heilsopenbaring, de vertroosting van het verbond, de bediening van de verzoening en de prediking van het koninkrijk. Zij is het woord der waarheid, zónder leugen en zónder dwaling".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 april 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 april 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's