De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Kroniek

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Kroniek

4 minuten leestijd

Hoogleraarsbenoeming te Leiden. — Het zal de lezers waarschijnlijk bekend zijn, dat aan de universiteit te Leiden als kerkelijk hoogleraar in plaats van de oorspronkelijke vrijzinnige prof. Sevenster is benoemd dr. Rasker, die tot de „middenorthodoxie" moet worden gerekend. Omdat daarmee de laatste vrijzinnige (kerkelijke) hoogleraarsplaats verloren ging, verwekte de benoeming veel deining onder de vrijzinnigen.

Woord en Dienst en Enigheid des Geloofs merken beide op, dat dit rumoer zich vrijwel alleen uitte in de vrijzinnig-kerkelijke en de neutrale dagbladpers ; de niet-vrijzinnige richtingsbladen zwegen er practisch over. Woord en Dienst schrijft dit toe aan het heimelijke gevoelen, dat men beter .of althans verstandiger zou hebben gedaan met tóch maar een in middenorthodoxe ogen aanvaardbare vrijzinnige figuur te benoemen. Was zulk een figuur er werkelijk niet, zoals wel is beweerd, of misschien toch wel ? De, verlegenheid over deze vraag en met de hele situatie zou de zwijgzaamheid van de niet-vrijzinnige kerkelijke pers verklaren.

Men zal begrijpen, dat de gereformeerde gezindte in onze kerk deze verlegenheid niet zo meevoelt. Zij is geneigd, de medewerker aan het Algemeen Handelsblad bij te vallen die opmerkte, dat men nu aan een eventuele vrijzinnige candidaat het gewetensconflict heeft bespaard van ten overstaan van het moderamen van de synode te moeten beloven, dat hij zich bij zijn arbeid naar art. 10 van de kerkorde zal bewegen in de weg van het belijden der kerk.

En wat die zwijgzaamheid betreft: het laat ons wel niet helemaal onverschillig wie er wordt benoemd, maar voor de bevordering van de terugkeer der Kerk tot de reformatorische beginselen lijken ons noch de vrijzinnigheid, noch de , , middenorthodoxie" de aangewezen groeperingen. Een hond en éen kat zijn wel niet hetzelfde, maar bijten doen ze volgens de bekende zegswijze tot wel beide.

Amsterdam-Moskou. — In het Aprilnummer van de Vriend des Huizes valt een artikel op van Fedor Janovic, een (Russisch ? Servisch ? ) schrijver die zeer goed bekend schijnt met het leven in Rusland. Hij geeft in dit artikel enkele bijzonderheden over het geestelijk leven in Rusland, die ondanks de grote geestelijke afstand tussen de Russisch-orthodoxe Kerk en de calvinistische kerken stellig de aandacht zullen trekken.

Eerst wijst hij er op, dat wij Rusland niet met te Westerse ogen mogen beschouwen. De democratische staat in onze betekenis heeft men er nooit gekend. Bij de bolsjewistische omwenteling veranderde er in wezen niet veel, al kreeg alles andere namen. De Kerk ziet de hele kerkvervolging als een boete. Gezien het verleden der Kerk, aldus schrijver, is het geen wonder , , dat God ons onder de toom laat doorgaan. Wij buigen niet voor de Staat die ons straft en doet boeten, wij buigen voor God, die door deze Staat Zijn toorn aan ons voltrekt". Voor de toekomst der Kerk put de gelovige Rus zijn vertrouwen niet uit het getal, maar uit de beloften Gods, aldus schrijver.

Merkwaardig is, dat de godlozenactie nooit groter omvang schijnt te hebben gehad dan een vijftig of zestig kilometer om de grote steden heen. En in Moskou zouden weer 49 kerken in gebruik zijn en 11% van de bevolking zou deze kerken weer bezoeken. Schrijver meent te weten, dat in Amsterdam maar 5% van de bevolking des Zondags opgaat naar Gods huis.

Het zou wel interessant zijn, zulke cijfers eens gecontroleerd te kunnen zien. Voorlopig lijkt het ons wat bezwaarlijk, 11% van de Moskouse bevolking in 49 kerken onder te brengen.

Het is niet zó eenvoudig recente gegevens over het zielental van Moskou te bekomen, maar wanneer men dit om de gedachten te bepalen stelt op twee en een half millioen, dan zou dat neerkomen op ruim vijfduizend kerkgangers per kerk.

Hoe dit ook zij, uit dit artikel blijkt in ieder geval de mogelijkheid, dat wij ons over de toestand van de Russische Kerk in de regel een te somber beeld vormen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 mei 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Kroniek

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 mei 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's