Het Verbond

REFERAAT, gehouden op de Predikantencontio van de Gereformeerde Bond, op 8 September 1953 te Utrecht. Bijbels-Theologische Studie.

V.

In de prediking van Christus wordt slechts weinig over het Verbond gesproken, méér over het Koninkrijk Gods. Toch speelt zakelijk de gedachte van het Verbond in Jezus' komst en werk een grote rol. In de geboortegeschiedenis wordt van het Verbond gespröken en wordt Zijn komst in de wereld duidelijk aangekondigd en bezongen als dé vervulling van Gods beloften, als dé betoning van Gods Verbondsbarmhartigheid en Gods Verbondstrouw. En in deze lijn ligt ook, wat Jezus Zelf b.v. aan het Avondmaal tot Zijn discipelen spreekt. „Zijn bloed, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving der zonden" en , , Zijn bloed — het bloe.d van het Nieuwe Testament", antitype van het bloed, gestort onder de bedeling van de Sinaï. Wat brengt Christus hier Zelf duidelijk naar voren, hoe Hij Zelf ook Zijn optreden en Zijn werk ziet in het licht van het Verbond, — dat het Verbond vastligt in Zijn werk, dat alleen op grond van en als vrucht van Zijn arbeid de gemeenschap met God en het eeuwige leven in hun volle rijkdom weer bestaan kunnen en het nieuwe Israël er zijn zal. Hoe wordt dit b.v. ook in de Hebreeënbrief in verschillende toonaarden uitgewerkt!

Intussen, in deze Avondmaalswoorden spreekt Jezus van de vélen, voor wie Hij Zijn bloed geeft. Dat zijn er niet weinigen, dat zijn ook niet allen, zonder meer, die als natuurlijk zaad in het Verbond zijn of nog zullen begrepen worden.

En zo vinden wij ook verder in Jezus' prediking die spanning. Aan de éne kant is het duidelijk, dat Hij er aan vasthoudt dat Gods Verbond opgericht is met Abraham en diens zaad, in natuurlijke zin. Daaraan heeft God Zijn beloften gegeven en zo heeft Jezus het over , , de kinderen des Koninkrijks" en over , , de kinderen, die het brood toekomt", deze kinderen hebben een bijzonder privilege, doch tevens een bijzondere verantwoordelijkheid. Doch daartegenover staat, dat Christus, niet minder scherp dan Johannes de Doper, predikt, dat in het behoren tot Abrahams zaad in natuurlijke zin zonder meer nog geen garantie ligt voor het bezit van het toegezegde heil. Het gaat er om, dat men verstaan zou, hoe men ook als kind des Verbonds vanwege eigen ontrouw tegenover de eisen des Verbonds onder het oordeel des doods ligt en geen recht heeft op het toegezegde heil, doch dat alleen in Hem, in Christus, de verlossing van dat oordeel en de verkrijging van dat recht gelegen zijn, hoe het dus gaat om de bekering tot Hem en om het geloof in Hem, om het nieuwe hart door de Heilige Geest. En daarom zullen kinderen des Koninkrijks, die eigengerechtig en in valse rust menen Abrahams zaad te zijn, buitengeworpen worden, doch anderen zullen met Abraham, Izaak en Jacob aanzitten, daar, waar de volle rijkdom van het Verbond éénmaal genoten zal worden !

Natuurlijk mogen wij niet veronachtzamen, wat Paulus schrijft aangaande het Verbond, de beloften en het zaad Abrahams. Bij hem vinden wij daarover opmerkelijke dingen. Hij is de apostel der heidenen, die staat op de grote overgang in de geschiedenis der heilsopenbaring, n.l., dat Israël zijn eens ontvangen, lang gehandhaafd privilege moet delen met de heidenen, ja, voor een groot gedeelte aan deze kwijt raakt, dat het Evangelie, nu naar de heidenen gaat. Hij is tevens de prediker van de enige weg der zaligheid, welke niet de weg van de werken der Wet is, maar van het geloof, van de rechtvaardiging door het geloof.

En zo verstaan wij, dat hij, staande op deze overgang, ook de verbanden tracht te zien en hij ziet die inderdaad, en zo aanschouwt hij ook, hoe de wondere wegen van Gods heilswerk door de geschiedenis heen in deze wereld gelegen zijn en hoe de Heere Zijn heilsplan verwerkelijkt.

Vooral, wat Paulus schrijft in de Romeinen- en Galatenbrief, is hier van betekenis. En dan is duidelijk, dat de apostel eveneens vasthoudt aan de onverbrekelijkheid van Gods beloften, aan Abraham éénmaal gegeven, omdat die opkomen uit het voornemen van Zijn eeuwige liefde. Hoe staat daar nu echter mee in verband, dat Israël, Abrahams natuurlijk zaad, zich verhardt, en vele heidenen worden toegebracht ? Dan wijst de apostel er op, dat het zaad Abrahams, waaraan God Zijn beloften vervult, nog een andere betekenis heeft, dan alleen die van het natuurlijk nageslacht. Wij denken hier b.v. aan Rom. 2 vers 28-29, waar de apostel schrijft, wie waarlijk een Jood is. Ook hij ontkent niet, hoe Gods beloften éénmaal uitgingen tot en van kracht zijn voor gans Abrahams zaad, dat gans dat zaad daarin een bijzonder voorrecht en ook een grote verantwoordelijkheid hebben ontvangen, maar hij laat toch duidelijk uitkomen, hoe het Gods wil altijd geweest , is, dat alleen in de weg des geloofs de vervulling der beloften verkregen wórdt en men waarlijk Gods volk kan zijn. Zo is Abraham de vader der gelovigen, zowel van de besnededen, als van de onbesnedenen, en zijn de gelovigen Abrahams kinderen.

O.a. in Romeinen 9 laat Paulus dan zien, waarin uiteindelijk de diepste oorzaak is gelegen van dat feit, dat er gelovigen en ongelovigen zijn, en dat zij niet allen Israël, worstelaars met God, overwinnaars door het geloof zijn, die uit Israël zijn. Daarachter ligt, wat ook reeds lag achter het spreken aangaande Izaak en Ismaël en aangaande Jacob en Ezau, n.l. Gods verkiezing. Hier staan wij weer voor de verkiezing, als de diepste verklaring voor het feit, dat er zulk een scheiding loopt door Abrahams zaad, dat velen onder Israël uitvallen en er van de heidenen worden toegebracht.

In de Galatenbrief gaat de apostel op hetzelfde onderwerp in. Ook daar stelt hij eerst de zekerheid, dat Gods beloften aan Abraham stellig in vervulling gaan, voorop. Zelfs een testament onder mensen heeft dat in zich, laat staan dan dit goddelijk testament, dat Gods Verbond toch ook is, hoewel het de menselijke verantwoordelijkheid niet buitensluit. Maar, zo wijst Paulus er dan in deze brief op, als de Heere het bij Zijn Verbondssluiting met Abraham heeft over diens zaad, dan zegt Hij niet, , , zaden, als van velen, doch zaad, als van één." En, zo voegt de apostel er dan aan toe : , , hetwelk is Christus".

Ook hier dus laat Paulus voelen, hoe de Heere ook bij Abraham reeds Zijn beloften en eisen gaf met het oog op Christus. Zodat ook hier weer de grote betekenis van Diens werk en de vruchten daarvan voor de verwerkelijking van het Verbond naar voren springt, evenals van de noodzakelijkheid om met dien Christus in waarachtig geloof verbonden te zijn. , , Indien gij dan van Christus zijt, zo zijt gij dan Abrahams zaad en naar de belofte erfgenaam".

Herv. Geref. Onderwijzersfonds

ten behoeve van Herv. Kweekschool op Geref. Grondslag te Ede

Zeer verblijd waren wij met de instemming uit vele plaatsen, waarvan de liefde tot het gestelde doel uitkwam in de verstrekte giften etc.

Reeds nu mag ik een belangrijk bedrag verantwoorden. Ik hoop, dat dit voorbeeld anderen moge stimuleren om gezamenlijk de schouders te zetten onder dit zo belangrijke werk.

Hoe noodzakelijk deze arbeid is, zal de toekomst leren. Ik vertrouw, dat ook in de komende weken, de gaven mogen binnenvloeien, om één van zin, en één van hart, deze zaak ter hand te nemen. Gebiede de Heere Zijn zegen hierover !

Hier volgt dan de eerste opgave :

Jongelingsver. B. Diaconie gem. M. Contribuant R. te VI. Ds. T. te 's-Gr. Kerkeraad W. Ds. V. A. te H. , Kerkeraad M. Via D. H. te B. aan giften contributies Kerkeraad K. en ƒ - - - - - - - 25.— 25.— 2.50 5.— 10.— 5.— 25.— 236.— 25.— Totaal ƒ 358.50

De na het verstrekken van de copy ontvangen gelden, worden de volgende keer verantwoord.

R. van der Kolk

Hilversum, Staringlaan 33. • Girono. 531528 t.n.v.

Van der Kolk's Accountantskantoor.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen