De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Aphorismen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Aphorismen

4 minuten leestijd

Wie altijd praat van zijn piinciep, Bij dien zit het meer hoog dan diep".

De Duitse taal bevat een kostelijk woord voor een mens, die met zijn principes voor in de mond loopt. Zij spreekt van „Prinzipienreiter".

Dat woord doet denken aan de tournooispelen der ridders in de middeleeuwen. De zwaar geharnaste ridders reden dan met gevelde lansen op elkander in en probeerden hun tegenstander met felle lansstoot uit het zadel te lichten.

Jaren geleden, tijdens de Utrechtse lustrumfeesten, heb Ik er eens een imitatie van gezien.

Het was een krijgshaftig schouwspel. Over het midden van het strijdperk was een laag hek getimmerd en de twee tegenstanders renden op elkander in, de een aan deze, de andere aan gene kant van het hek, opdat zij niet tegen elkaar op zouden rijden. Ze hielden de lansen onder de ene arm en probeerden elkander onder het passeren tegen het borstharnas te stoten.

Men hield zijn hart vast in grote spanning, want men dacht onwillekeurig : , , dat gaat nooit goed".

Nu, er gebeurde ook wel eens een ongeluk, maar meestal viel het nogal mee. De lanspunten waren van hout en niet eens van het beste hout. Bij harde botsing braken ze meestal af en de ruiters bleven in het zadel.

Welnu, zoiets doen de „Prinzipienreiter" ook. Zij zitten hoog op „hun Arabische rossen", met vurige ogen en snuivende neusvleugels. (Dit kan slaan op man en paard beide).

Dat spel loopt meestal niet zonder ongelukken af, want hier is het bittere ernst. Dat komt, omdat het , , principe" hier de strijders naar het hoofd is gestegen.

Het is soms enkel leuze geworden  een uit het hoofd geleerde term, waarmee men zich wel vol geestdrift in de strijd kan werpen, maar de geestdrift is in dit geval blind als een hollend paard en dus gevaarlijk, ja ze loopt uit op vleesdrift.

Het Latijnse woord , , principium" betekent : begin, grondslag, grondregel.

In onze taal is er onderscheid tussen begin en beginsel.

Een begin zonder beginsel is bloot verstandelijk en uitwendig. Het kan ook op een tijdsbepaling duiden ; een beginsel is iets, dat in het hart gelegd en bezonken is.

Zo lezen wij in de Catechismus, dat de allerheiligsten in dit leven maar een klein beginsel van deze gehoorzaambeid hebben. Maar dat beginsel is goed en daarom beginnen zij ook met lust en liefde naar alle geboden Gods te leven. Zij houden er dus geen liefhebberijen op na, om naar sommige geboden Gods bijzonder te leven.

Wanneer wij dit in het oog houden, dan bemerken wij wel dat er met het woord , , beginsel" dikwijls nog al gemakkelijk omgesprongen wordt.

Als u per advertentie iemand vraagt van gereformeerd beginsel, dan kunt u dat doen.

Biedt iemand zich evenwel aan voor de een of andere betrekking, met de bijvoeging, dat hij van gereformeerd beginsel is, dan heeft hij zich wel af te vragen of dat werkelijk ook zo is.

Want tot een Gereformeerde Kerk te behoren of tot een gereformeerde groep of de gereformeerde Belijdenisschriften verstandelijk te onderschrijven, betekent nog niet, dat zo iemand ook uit die Belijdenis leeft.

En dat is het nu juist, waarop sommigen zich nogal eens laten voorstaan. Zij zijn de principemensen naar hun eigen gedachten. Zij schermen er mee en vechten er mee en laten ieder ogenblik horen : „Mijn principe gebiedt mij, of verbiedt mij !"

Maar wij vragen ons af : is het nu nodig of wenselijk, zijn principe als een leuze vooruit te dragen, om er aldus respect mee in te boezemen?

Het ware principe, dat alleen uit God geboren is in het mensenharte, vertedert eerst dat hart en verwarmt het daarna met Christus en Zijn genade.

Dan is de mens, die er door bezield wordt, ook niet bang, om te getuigen wat in hem leeft; om het op te nemen tegen de goddeloze geest dezer eeuw, maar hij is wel o, zo bang, om te ontaarden in een klinkend metaal of luidende schel.

Het ware principe zit te diep, om hoog te zijn en hard te draven, wan­neer het niet nodig is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 mei 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Aphorismen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 mei 1954

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's