In memoriam: ds. I. Kievit

Vrijdag 4 Juni j.l., 12 uur 's middags, overleed ten huize van zijn dochter te Dordrecht, ds. Izaak Kievit, emeritus predikant der Ned. Hervormde Kerk te Baarn.

In hem is van ons heengegaan een dienaar des Woords, met zeer bijzondere gaven bedeeld, wiens prediking, zielszorg en theologische bezinning op menig leven een stempel gezet heeft. We gedenken met dankbare ontroering wat Gods Kerk, in het bijzonder ook onze Herv. Kerk, in deze getrouwe Godsgezant, van Godswege heeft ontvangen. Wanneer we zijn persoon en arbeid voor ons zien oprijzen, zoals we die beiden zovele jaren van nabij hebben mogen waarnemen, dan komt allereerst ons voor de geest het brede spoor, dat zijn prediking en zielszorg, vooral in de gemeenten, die hij gediend heeft, maar ook ver daarbuiten, hebben nagelaten. Versierd met uitnemende gaven van hoofd en hart en deze geheiligd door een bestendige tere vreze Gods, was hij een dienaar des Woords herder en leraar bij de gratie Gods in zeer bijzondere zin. Zijn leven en arbeid werd gedragen door een dagelijkse omgang met zijn God in Christus, Wien te kennen hem het leven was. Een enkele keer kon hij herinneren aan zijn verblijf in zijn eerste gemeente Garderen, waar hij onder de vloek der Wet verloren ging met zichzelf, om in Christus het leven te ontvangen. We horen het hem nog weer zeggen, terwijl zijn grote ogen vochtig werden : Hij, Immanuël, kwam net op tijd, geen ogenblik te vroeg, noch te laat. Maar niet, dat hij op dit levensfeit rustte. O neen, zijn leven was Christus en slechts één begeerte brandde in zijn hart, om n.l. als een brandende kaars, die licht gevende verteert, zo gesteld te zijn in de dienst van zijn Koning. „Wiens ik ben, dien ik ook dien", zo sprak hij Paulus na.

De verheerlijking van Christus in prediking, onderwijs en zielszorg, was dan ook de toonzetting van zijn levenslied. Daarvan weten de gemeenten, die hij diende. Daarvan weet ieder, die zijn wekelijkse meditaties en artikelen las. Wat heeft hij gearbeid met hart en ziel voor Gods Kerk. Aan banden gelegd door een zwakke constitutie ontzag hij zich niet. Lange tijd vulde hij bijna alleen de kolommen van het Gereformeerd Weekblad op de hem eigen, verantwoorde wijze, waartoe hij vaak des morgens 6 uur achter zijn typetafel zat, opdat de lezers van het G. W., die hij in de geest voor zich zag en met wie hij a.h.w. praatte, grondig en zakelijk, tegelijk ernstig en teer, zouden worden onderwezen en geleid naar het Woord Gods. Want van vrome praatjes hield hij niet, maar altijd werkzaam met het Woord Gods, zocht hij dat te verklaren en toe te passen naar tijd en gelegenheid, één doel voor ogen hebbend, om n.l. zielen tot Christus te leiden en te leren, wat het leven uit Hem is. De gemeenten, die hij gediend heeft, inzonderheid Baarn, waar hij zovele jaren gestaan heeft in het ambt, hebben daarvan de gezegende vruchten mogen ontvangen. Voor hoevelen is hij tot zegen gesteld geworden ! Welk een rijk geestelijk leven mocht onder de zegenende hand des Heeren mede door middel van zijn bediening in deze laatste gemeente zich lange tijd ontplooien.

Als we het kenmerkende van zijn prediking en arbeid met de pen moeten noemen, dan kunnen we inderdaad zeggen : Dat was het zoeken om de volle Raad van de Drieenige God te verkondigen , zoals deze in Christus geopenbaard is en door dè Heilige Geest wordt verklaard en toegeëigend aan de harten der kinderen Gods. De volle Raad Gods, zoals deze opkomt uit het eeuwig Welbehagen, en zoals deze vervuld werd in Christus. Maar ook zoals deze door de Heilige Geest wordt toegepast en ontsloten voor het hart der Kerk in de kennis van Christus, de verzoening met God, het kindschap Gods en het Verbondsleven in de gemeenschap met de Heilige Geest als de Geest des Vaders en des Zoons, Die inwoont in de Kerk.

Zijn prediking was ontdekkend, scherp afsnijdend, maar dan ook ontsluitend de enige weg in Christus. Hoe dierbaar wist hij Hem voor te stellen, hoe rijk te getuigen uit het leven door het geloof in Hem. Daarbij beperkte zich zijn prediking niet tot het geestelijk leven in engere zin, t.o.v. de zaligheid der ziel, doch opende zijn prediking telkens de wijdste perspectieven. Het ganse leven in staat, maatschappij, gezin enz., werd er in betrokken. Ja, de lijnen werden doorgetrokken tot op de nieuwe aarde. Hij liet het Woord Gods klinken in zijn kosmische strekking. Zijn prediking omvatte de vertolking van het ganse herscheppende werk van de Drieënige God. Hoe worstelde hij immer met de zielen can hen uit valse rustplaatsen op te jagen, opdat Christus verheerlijkt zou worden in hun leven. Het werd niet altijd in dank afgenomen. Doch de strengheid, die hem hier kon kenmerken, werd gedragen door de liefde van Christus en de zorg voor het heil van zondaarszielen. In werkelijkheid was het tere zorg en arbeid, opdat Christus gestalte mocht ontyangen. Zo hebben we hem gekend. Wie van de contioleden zal zich niet herinneren zijn dringende vermaning, tot ons allen gericht : Leer Gods kinderen de Vadernaam spellen. —• Natuurlijk op de enige grondslag der verzoening met God in de afsnijding van eigen leven voor Hem.

Al deze arbeid werd gedragen door een teer en innig geestelijk leven in verborgen omgang met zijn God, een diep Schriftuurlijk inzicht in de menselijke psyche en een zeer brede, zowel als diepe theologische kennis.

In de werken der Dordtse vaderen was hij thuis, maar niet minder was hij immer op de hoogte van de moderne lectuur. En Calvijn was zijn leermeester bij uitnemendheid. Niet slechts Calvijn's Institutie, doch vooral ook zijn Commentaren (Schriftverklaringen) vormden het terrein van zijn studie en onderzoek. Calvijn boeide hem zeer bijzonder. Daar las hij, wat in zijn hart zo volle weerklank vond. Hier was affiniteit des geestes : een samenstemmen in een even dierbaar geloof en een levend geloofsbezinnen op de Waarheid Gods.

Wat is hij met deze brede kennis velen tot steun en lering geweest, vooral ook ons, jongere predikanten. Verschillende studies van zijn hand zagen het licht. Met grote dankbaarheid zullen we altijd denken aan de gezegende contio-uren, waar we eerst met elkander de Synopsis purioris theologiae lazen en later vaak een lezing van hem te horen kregen, o.a. over de Wil Gods, de rechtvaardiging, enz. — Ja, hebben niet velen gegrepen naar zijn meditaties en Catechismusverklaring, om stof te vergaderen voor de prediking?

Ook het kerkelijk leven had altijd zijn volle aandacht. Inzonderheid heeft hij met zijn ganse persoon gestaan in de strijd rondom de voorbereiding voor en wording van de nieuwe orde en bewerktuiging van de Hervormde Kerk. Het kerkelijk vraagstuk ging hem zeer ter harte en hij heeft er mee geworsteld. Toen velen nog wel enige verwachting koesterden t. o. v. de nieuwe koers en orde der Kerk, heeft hij als een profeet alleen gestaan en gewaarschuwd, en dat alleen vanuit een zich eenvoudig houden aan het Woord Gods. Het was hem pijnlijk, om aangezien te worden voor een man, die terzijde ging staan, maar hij moest om der Waarheid wille zijn een man des gekrakeels den gansen lande. Het verloop der zaken heeft zijn woord in 't gelijk gesteld.

Niet des mensen deugden melden we hier, maar de zegeningen Gods, die Hij in hem, idie van ons heen ging, geschonken heeft. Een zeer, zeer smartelijk ziekbed heeft in Gods hand het goud gelouterd. Hij is beproefd bevonden. Nog horen we hem zeggen, terwijl in zijn ogen het gezicht op Christus als enige medelijdende Hogepriester lichtte : Maar, in dit smartelijk verdriet. Mistrouwt mijn hart Uw goedheid niet.

Temidden zijner smarten vonden we hem vaak nog bezig met theologische bezinning of exegese van een Schriftwoord. Maar altijd was het ook nu, gelijk immer : bezinning in het geloof. Nooit heb ik hem horen philösoferen. Het was altijd geloofsbezinning.

De ingang in de vreugde zijns Heeren, na hier de loop beëindigd te hebben, betekent voor hem een eeuwige winst. Voor mevrouw Kievit en zijn kinderen, doch ook voor ons, ja voor de Kerk hier op aarde, betekent zijn heengaan een groot verlies. God de Heere sterke, lere, vertrooste mevrouw en de kinderen en doe Zijn Woord boven alle stemmen uitklinken voor oor en hart.

Moge ook ons zijn arbeid in gedachtenis blijven en tot zegen, als een gave van Sions verheerlijkte Koning aan Zijn Kerk, naar het apostolisch Woord :

Gedenkt uwer voorgangeren, die u het Woord Gods gesproken hebben ; en volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst hunner wandeling.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen