DE NIEUWE WEG

Feuilleton

door J. W. Ooms

, , Dankje, vader...." zei Martijntje verheugd. , , Siebren en ik zijn erg op mekaar gesteld, vader ! En ik weet zeker, dat je hem een beste man zult vinden !"

Hij gaf geen antwoord —- hij liep naar buiten en de hele dag had hij het er nog moeilijk mee.

Maar een paar dagen later begreep hij, dat hij nog veel te doen had. Veel te doen als ouderling en veel te doen als raadslid. Er waren grote veranderingen in de structuur van het land bezig zich te voltrekken. De nieuwe weg was daarvan het bewijs. Dat bracht grote gevaren mee. Bart herinnerde zich, dat Freek Boelhouwer dat op die protestvergadering ook duidelijk gezegd had. Het gevaar van de verwereldlijking en vervlakking werd er groter door, ook in deze eertijds zo stille en uiterst rustige buurt. En dat betekende, dat hij als ouderling en raadslid een grote roeping had. Elke Christen moest een lichtend licht zijn in de donkerte van deze eeuw vol uitvindingen en schijnbare vooruitgang. Hoeveel temeer dan degenen, die leiding te geven hadden ! Bijbel en belijdenis zouden in deze veranderende wereld de vaste grond moeten uitmaken. En als dat inderdaad het geval zal zijn, — zo overlegde Bart — dan kan de industrie, dan kan de techniek, dan kan ook die nieuwe weg niet deren. Integendeel, dan zal alles zegenrijk kunnen zijn.

Maar altijd zou in het oog gehouden moeten worden, dat er een andere, een Enige weg is. Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven, had Hij gezegd. Bekeerd te worden tot Die Weg en dat te doorleven, zou een nieuwe en veelbelovende tijd inluiden voor hem én voor allen.

, , Martijntje, " zei hij op een keer, toen zij met Siebren aan tafel zat, „als het tussen jullie tot een huwelijk mocht komen...."

„Ik hoop van wel, " zei Siebren, de ogen op Martijntje gericht.

, , Als het tussen jullie tot een huwelijk komt, vergeet dan nooit, dat de aanleidende oorzaak de nieuwe weg geweest is ! De weg, die een streep trok door de polder en een streep door een verleden en verdwenen tijd. Maar denk vooral steeds aan de noodzakelijkheid om Hèm te zoeken, Die de énige weg is !"

Martijntje knikte ernstig en Siebren zei zacht:

, , Zonder Hem zal het niks kunnen worden in ons huwelijk."

, , Daar moet je aan vasthouden, " knikte Bart Kooijman.

Vier maanden later werd de nieuwe weg officieel geopend door een hoge piet uit Den Haag, zoals de mensen in de Lage Waard zeiden.

Ook Bart Kooijman was bij de opening tegenwoordig, ofschoon er boeren waren, die hem dit hoogst kwalijk namen.

Bart keek van enige afstand naar de plechtigheid van het doorknippen van een lint — en toen ineens ontdekte hij, dat schipper Evenbleij naast hem stond.

Evenbleij had maanden en maanden lang met zijn schuit zand aangevoerd voor de wegaanleg en hij ging er prat op, zo'n hoge pricipiaal te hebben. Want Provincie of Rijk, dat was zijnentwege hetzelfde. Het kwam allemaal uit Den Haag, zijn opdracht, zo goed als het geld, dat hij er mee verdiende.

, , Zo, " zei schipper Evenbleij, , , jij ben die boer, die zo kwalijk te spreken was toen ik met de eerste schuit zand voor de nieuwe weg in de Boezem gemeerd lag. Maar nou sta je in een deftig pak te koekeloeren naar de opening van de eigenste weg."

, , Ja, schipper, een mens is nooit te oud om te leren, " gaf Bart Kooijman ten antwoord. En hij dacht bij zichzelf : — Maar dat leren kost verdriet en Gods lessen zijn niet goedkoop. 68)

EINDE.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen